Tag Archives: Mozart

arch log #2

Installed slrn, rdesktop, beep (I love the PC speaker!)

Here is a melody I wrote quickly to test it:

#!/bin/bash

note(){
case $1 in
"C" ) freq=261.6;;
"Cis") freq=277.2;;
"D" ) freq=293.7;;
"Dis") freq=311.1;;
"Es") freq=311.1;;
"E" ) freq=329.6;;
"F" ) freq=349.2;;
"Fis") freq=370.0;;
"G" ) freq=392.0;;
"Gis") freq=415.3;;
"A" ) freq=440.0;;
"Ais") freq=466.2;;
"B") freq=466.2;;
"H" ) freq=493.9;;
"c" ) freq=523.2;;
*) freq=1;;
esac
if [ "$2" != "" ]; then dur=$2; else dur=250; fi
beep -f $freq -l $dur
}

note 0 500
note Es
note D
note D 500
note Es
note D
note D 500
note Es
note D
note D 500
note B 500
note 0 500
note B
note A
note G 500
note G
note F
note Es 500
note Es
note D
note C 500
note C 500

La clemenza di Tito

Λιγο πριν ακουσα το τελευταιο νούμερο απο την οπερα αυτη, την οποια δεν γνωριζω τόσο καλα.  Το ακουσα 4 φορες μεχρι να παρω μπρος και να καταλαβω γιατι με μπερδευει τοσο αυτο το κομματι. Απιστευτα πραγματα συμβαινουν στη μουσικη που μοιαζει να αποτελειται απο κομματακια που ανακατευονται σχηματικα, σαν συμβολα σε ενα παζλ. Αυτο που ειναι απιθανο ειναι τα τριμετρα και πενταμετρα αναμεσα στα κλασικα τετραμετρα. Απιστευτη ιδεα! Ενω η μουσικη ρεει κλασικα, βαζει φρασουλες απο 3 μετρα ή επεκτεινει κατα ενα μετρο τα τετραμετρα και μπερδευει συνέχεια τον ακροατη. Αξιοποιηση παλιων τεχνικων του ροκοκο.

Πολυ κριμα που τελειωσε εκει. Αδιανοητο πού θα εφθανε αν ζουσε αλλα 35 χρονια.

Σοκ και Ερμηνεία

Μόλις έχω πάθει ένα σοκ. Άκουσα στο ΥΤ ίσως την χειρότερη ερμηνεία του K482 (1ο μέρος) που θα μπορούσα να φανταστώ. Τι ήταν τούτο... Όλη η μαγκιά και το χιούμορ του Μότσαρτ χάθηκαν σε γλυκερότητες, παρατονισμούς, το τέμπο γινόταν λάστιχο, σε άλλα σημεία τηρούνταν το γράμμα της παρτιτούρας αγνοώντας επιδεικτικά προηγούμενες ερμηνείες, σε άλλα πάλι τα 32α γίνονταν 16α, χάος, χάος!

Πολύ κακά πρότυπα για παιδιά που μαθαίνουν μουσική. Αλλά τι να κάνεις; Δεν είναι σωστό να λογοκρίνεται στη μουσική εκπαίδευση ακόμα και μια κακή ερμηνεία. Η κριτική σκέψη και η πλέρια γνώση πρέπει να καλλιεργείται στο παιδί ώστε να μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα μόνο του.

Wie unglücklich bin ich nit

Τις τελευταίες μέρες έχω κολλήσει με ένα άλλο τραγούδι του γιου Μότσαρτ, αυτό στον τίτλο. Πέρα πάλι από τις ασυμμετρίες στις περιόδους (6+4+5) είναι απίστευτο το πως αναπαριστάνει το κείμενο και του δίνει προοπτική μέσω των συμβόλων και σχημάτων σε τόσο μικρό χώρο. Τι να πρωτακούσει κανείς: την anabasis στα Tritte και στο gedenke (που τα καθιστά παράλληλα), το antitheton στο Schmerzen häufen sich / wenn ich an dich gedenke, το abruptio στο πρώτο gedenke και πόσα άλλα... Το κομμάτι είναι ένα αριστούργημα σύνθεσης σχημάτων και ευρημάτων που δένουν το κείμενο με τη μουσική και του προσδίδουν μια επιπλέον διάσταση. Μια καταπληκτική μουσική/σκηνοθετική μινιατούρα.

Geheime Liebe

Τι παράξενο... Ακούω πολλές φορές ένα δισκάκι με διάφορα κομμάτια, και πολύ καιρό μετά προσέχω ένα συγκεκριμένο που με ενθουσιάζει. Λες και πριν δεν το είχα ακούσει καν. Και όντως, άλλο πράμα ακούω, και άλλο, παρατηρώ ακουστικώς.

Αφορμή αυτού του κειμένου είναι το τραγούδι Geheime Liebe (Μυστικός Έρωτας) του Μότσαρτ. Σήμερα το πρόσεξα ιδιαιτέρως και ενθουσιάστηκα. Το άκουσα μερικές δεκάδες φορές. Έψαξα την παρτιτούρα στο δίκτυο, και δεν τη βρήκα πουθενά. Ούτε στην NMA. Διότι, αν και το τραγούδι αναφέρεται σε διάφορες ηχογραφήσεις ως του Βόλφγκανγκ, είναι τελικά του Λέοπολντ. Κάθησα και έγραψα την καταπληκτική του μελωδία. Θα έγραφα και το πιάνο, αλλά τελικά βρήκα την παρτιτούρα στο IMSLP. Δυστυχώς η έκδοση αυτή έχει από τα λόγια μόνο την πρώτη στροφή, αλλά ολόκληρο το ποίημα του Γκύντερ βρίσκεται εύκολα στο δίκτυο.

Αυτό που με μαγεύει σ' αυτό το τραγούδι είναι η ασύμμετρη περίοδος στην αρχή ((4+4)+4) που δημιουργεί μια αντίθεση με τη συμμετρία στη συνέχεια ((4+4)+(4+4)), η απότομη μετατροπία στη δεσπόζουσα με τις ασυνήθιστα μαζεμένες έκτες στη φωνή, η συνεχής κίνηση του μπάσου, η ροή της μουσικής και το υπέροχο ποίημα. Επίσης η περίεργη ομοιότητα μεταξύ των τελευταίων φράσεων των στροφών: ξεκινάν με έκτη προς τα κάτω, όχι όμως στις αντίστοιχες βαθμίδες των σχετικών τονικοτήτων· όμως τελειώνουν με το ίδιο σχήμα. Υπέροχο κομμάτι.

An excellent present

As listening in the last days the Mozart piano concertos with Brendel and Mariner, I remembered the following incident from my teenager years in Serres.

My parents would travel for some days to Thessaloniki. I asked them to buy an LP for me from a special record store which was specialised in classical music: the concerto for harp and flute by Mozart; and to ask how much the 23 piano concertos with Brendel would cost. I knew few of the Mozart piano concertos and it was a dream for me getting to know them all, as expecting that the whole collection would be very expensive.

After returning, my father gave me the LP with the doulbe concerto and... the collection of the 23 ones. I can still remember how happy I was... It was one of the greatest surprise-presents I had ever received.

This present occupied me for years.