Tag Archives: Ποδηλασία

Παγος, Ασφαλτος, Χωμα

Στο παγοπεδιλο

Γλιστρας σαν ανεμος. Κατω λευκο. Επιπεδο. Ισορροπία. Σκεφτεσαι πως στριβεις· και στριβεις. Πιο γρηγορα! Καποιος πλησιαζει στην τροχια μου... πού πας; Γλυτωσαμε. Τι μουσικη... Χορευουμε; Ελιγμοι. Ταχυτητα. Δροσερος ο αερας στα μαγουλα. Ο ηλιος ανατελλει στον γαλαζιο ουρανο.

Στο ποδηλατο

Καινουριο. Το παλιο κλεφτηκε. Τι να πω; Εκλαπη; Ρολαρει απο μονο του θαρρεις... Τι καινουρια μαντζαφλαρια σκεφτηκαν οι κεραταδες... Ουτε διαστημοπλοιο. Καθε μικροκινηση και αποκριση. Προεκταση του σωματος. Εγω, η γη κι ο ηλιος. Μην μπαινετε στο δρομο μου ρε παιδια, κουδουνι, αυτη τη δουλεια θα κανουμε; Τι κανει ρε ο αλλος με το αμαξι... Καλα που φρεναρα! Δαγκωνει την ασφαλτο. Ετσι πρεπει.

Στο αλογο

Τωρα δεν εχει εγω. Τωρα εμεις. Δυο. Εσυ, εγω κι η φυση. Τωρα η συνεργασια. Τωρα η επικοινωνια. Τωρα η τεχνικη. Η πιο παλια. Χιλιαδες χρονια παρεα. Μαζι θα πορευτουμε τωρα. Εξω απ' την πολη. Στα βουνα. Στα δαση. Στα λιβαδια. Στις παραλιες. Θα περασουμε ποταμια. Θα ειμαστε φιλοι. Και στα καλα, και στα δυσκολα.

Καιρός για ποδήλατο

Ξεκίνησα σήμερα να πάω στο σούπερ μάρκετ. Όταν ανέβηκα στο ποδήλατο, ψιχάλιζε. Στα μισά έβρεχε κανονικά. Λίγο πριν φτάσω, χιόνιζε. Όταν βγήκα, δεν έριχνε τίποτα και στο δρόμο για το σπίτι είχε βγει ο ήλιος. (Τώρα λαμβάνει χώρα χιονοθύελλα.)

Καθόλου ιδανικός καιρός για ποδήλατο, θα έλεγε κάποιος. Προχτές στο δρόμο για το σπίτι, τη νύχτα, έβρεχε και φυσούσε μανιασμένα. Κι όμως, αυτού του είδους οι διαδρομές έχουν μια ξεχωριστή απόλαυση. Πρέπει να αλλάζεις συνέχεια ταχύτητες, να ελέγχεις πώς και πού θα φρενάρεις, γενικά να προσέχεις πολλούς παράγοντες ταυτόχρονα. Είσαι δίπλα στα στοιχεία της φύσης που σε αγκαλιάζουν με τον τρόπο τους και σε αναγκάζουν να βάλεις το σώμα και το μυαλό σου να δουλέψουν. Υπέροχη εμπειρία.