Tag Archives: Ποδήλατο

Ποδήλατο για πάντα

Αυτο το μηνα δεν εβγαλα καρτα συγκοινωνιας και κινουμαι αποκλειστικα με το ποδηλατο. Καθε μερα τουλ. 1 ωρα. Απολαυση... Αλλα θελει και τεραστια προσοχη. Σημερα ειδα μια γνωστη με σπασμενο αγκωνα... Απο ποδηλατο. Τις προαλλες ενας μου ειπε για εναν ποδηλατη που εμεινε παραλυτος απο δυστυχημα. Μονο το κεφαλι μπορει πια να κουνησει...

Οπότε, προσοχη. Πιστευω πως με τους ακολουθους χρυσους κανονες, οι πιθανοτητες ατυχηματος ελλατωνονται πολυ.

  1. Δεν τρεχουμε ποτε. Ουτε σε ισιο δρομο, ουτε σε κατηφορες. Chi va piano, va sano; chi va sano, va lontano.
  2. Φοραμε παντα κρανος. Αυτονοητο; Οχι, για ενα σωρο συμποδηλατες που βλεπω στο δρομο...
  3. Σεβομαστε παντα το κοκκινο. Ακομα και τα ηλιθια φαναρια, και οταν ειμαστε μονοι, νυχτα κλπ. Αλλιως ο εγκεφαλος χανει το ανακλαστικο.
  4. Στο πρασινο, αν και εχουμε προταιρετοτητα, παντα προσεχουμε τα αυτοκινητα που στριβουν απο αριστερα.
  5. Προσεχουμε και ειδοποιουμε απο μακρια τους πεζους που τεινουν να μπαινουν στην ποδηλατολωριδα.
  6. Προσεχουμε τους αλλους ποδηλατες που τεινουν να μας προσπερασουν και κραταμε αποσταση απο αυτους που οδηγουν μπροστα.
  7. Ιδιαιτερη προσοχη σε εξοδους γκαραζ αλλα και πολυκατοικιων, αν το πεζοδρομιο ειναι στενο. Επισης: εξοδοι λεωφορειων σε σταση.
  8. Τη νυχτα καλο ειναι να γινεται γρηγορη αποφυγη μεθυσμενων και οργισμενων πεζων.
  9. Σε υγρο οδοστωμα και σε οδοστρωμα με αμμο ή χωμα να παιρνονται αργα οι στροφες.
  10. Ιδιατερη προσοχη στα κενα απο ραγες του τραμ, υπονομων, μεγαλων αρμων. Αν μπει η μπροστινη ροδα μεσα, μπορει το ποδηλατο να αναποδογυρισει...

Καλη ποδηλασια!

A quiz for bike riders

After riding the bike many days on the same roads, I came to the following interesting exercise: find a speed, such that you can reach your destination with this speed without having to stop at a red light. Of course we assume, that we always stop at red light.

So the exercise is the following. Consider a finite number of traffic lights, a_0, \ldots,a_n, and suppose that the bike rider starts when a_0 becomes green. Then let T_1,\ldots,T_n be the times for which the respective lights are green, and F_1,\ldots,F_n be the times for which the lights are red. Further, let d_1,\ldots,d_n be the distances between the lights, and suppose that we know at t = 0 the remaining green or red time for every light. Let these times be R_1,\ldots,R_n with positive times for remaing green and negative for remaining red time. Determine the set of all possible constant speeds (also unrealistic) for which the rider can pass through without having to stop.

 

P.S. (R_1,\ldots,R_n) could be any n-tuple from \{(x_1,\ldots,x_n)|x_i \in [-F_i,T_i] \}

P.S.2 He he, it is easy to find some trivial funny unrealistic solutions. But we want all solutions!

Βόλτα με το ποδήλατο

Κυριακατικη βολτα με το ποδηλατο. Στο Rehberge. Νωρις το πρωι ειναι πολυ ευχαριστα, γιατι δεν εχει κοσμο, μυριζει υπεροχα, υπαρχει ηρεμια. Καθισα σε ενα παγκακι στην Πλετσενζε.

Βόλτα με το ποδήλατο, λίμνη

29€ έδωσα χτες για επιδιορθώσεις στο ποδήλατο. Άξιζε όμως. Πήγα σήμερα την κλασική μου βόλτα, τον γύρο του αεροδρομίου. Πρόκειται για μια υπέροχη διαδρομή 90', στην αρχή δίπλα στο κανάλι και μετά στο δάσος, στο αεροδρόμιο χαζεύοντας τα απογειούμενα αεροπλάνα, πάλι δάσος. Μετά πάντα σταματάω σε ένα κιόσκι πάνω από τα νερά της λίμνης του αεροδρομίου. Τις άλλες φορές τις θυμάμαι με ήλιο, και τις ανταύγειες των νερών να παίζουν στο ταβάνι του κιοσκιού. Σήμερα όμως είχε συννεφιά. Παρ' όλ' αυτά η λίμνη εξέπεμπε ηρεμία. Δεν υπήρχαν άνθρωποι στις όχθες. Από τη βόρεια πλευρά (δεξιά) οι χαμηλές πλαγιές των λόφων κατέληγαν σε αμμουδιές με αραιή βλάστηση δένδρων. Από τη νότια, οι πλευρές κατέβαιναν πιο απότομα γεμάτες πυκνή βλάστηση με δέντρα και χόρτα. Τα νερά εκτείνονταν μπροστά και κυμάτιζαν χαμηλά. Μια εικόνα που θα μπορούσα να βλέπω για ώρες.

Εκδρομή για διάβασμα

Δεν είμαι τύπος που εργάζεται σε χώρους εκτός του δωματίου του. Δεν συγκεντρώνομαι καλά εκεί που βρίσκονται άλλοι άνθρωποι ή όμορφη φύση, διότι —ιδιαίτερα η φύση— μου αποσπά την προσοχή. Σπάνια διάβαζα στη βιβλιοθήκη. Εκεί είναι ακόμα χειρότερα, διότι περνάν συνέχεια γνωστοί και φίλοι, τους οποίους πρέπει να χαιρετήσεις και πολλές φορές πιάνεις κουβέντα μαζί τους χάνοντας έτσι και χρόνο και συγκέντρωση.

Δυο φορές προσπάθησα να διαβάσω έξω στη φύση. Η πρώτη στο Καρλσχόρστ, ένα καλοκαίρι του 2006. Πήρα το ποδήλατο, βιβλία και νερό, και κίνησα για το πάρκο Βούλχαϊντε. Κάποια στιγμή η μπροστινή ρόδα μπήκε στην εσοχή της γραμμής του τραμ μέσα στην άσφαλτο με συνέπεια να ακινητοποιηθεί, ενώ η πίσω έτρεχε ακόμη. Το αποτέλεσμα ήταν να αναποδογυρίσει το ποδήλατο κι εγώ να πέσω στο δρόμο με τον χειρότερο τραυματισμό ένα απλό στραμπούληγμα στο πόδι. Πήρα σιγά σιγά το ποδήλατο, το περπάτημα πονούσε, το καβάλησα και γύρισα στο σπίτι.

Η άλλη φορά ήταν χτες. Πήρα το άρθρο που θέλω να διορθώσω και κίνησα —με το ποδήλατο, φυσικά— για την λίμνη Τέγκελερ. Εκεί έχει ησυχία, βλέπεις τα νησιά, τα καραβάκια, λίγους ανθρώπους και ηρεμείς. Καθώς οδηγούσα προς τα δυτικά, βλέπω μαύρα σύννεφα να έρχονται από κει. Βροντές ακούγονταν συνέχεια. Οπότε στροφή 180°. Εκεί που είχα φτάσει στο γήπεδο του ράγκμπι, άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες στάλες μεγέθους XXL. Όταν έφτασα στο Ρέεμπέργκε, έβρεχε καταρρακτωδώς. Από κει και πέρα, ήταν σαν να κολυμπάω κάνοντας ποδήλατο —μοναδική εμπειρία. Μόλις έφτασα στο διαμέρισμα η βροχή είχε σταματήσει.

Μάλλον είναι γραφτό να μην διαβάσω έξω...

Μια παράξενη εμπειρία

Χτες πήγα μια βόλτα με το ποδήλατο στο πάρκο Ρέεμπεργκε.

Κατευθύνθηκα προς το γήπεδο του ράγκμπι και στη συνέχεια δεν πήγα προς το ποτάμι, αλλά ευθεία, προς τον αυτοκινητόδρομο. Αριστερά εκτεινόταν μια παρθένα έκταση πλατανόδασους που ήταν περιφραγμένη. Έκανε ζέστη, και η πυκνότατη βλάστηση μύριζε φυτά ενώ ο άνεμος θρόιζε στα φύλλα των ψηλών δέντρων.

Θέλησα να επισημάνω τα όρια αυτής της έκτασης, έστριψα πριν τον αυτοκινητόδρομο αριστερά. Σε ένα λεπτό βρέθηκα σε μια τεράστια έκταση που ανήκει στο Berliner Festplatz. Εκεί διοργανώνεται το Berliner Oktoberfest. Τώρα όμως ήταν ανενεργό και τα καστράκια, οι καντίνες και διάφορες εγκαταστάσεις λούνα παρκ στέκονταν έρημες κάτω από τον λαμπρό ήλιο.

Οδήγησα προς την κατεύθυνση που έδειχνε προς σινεμά αυτοκινήτων διαπιστώνοντας ότι η ένα μεγάλο μέρος της έκτασης του Berliner Festplatz ήταν κατειλημμένο από εκατοντάδες αυτοκίνητα —αν όχι χιλιάδες. Κι όμως, πουθενά δεν υπήρχε ένας άνθρωπος... Ερημιά! Αρκετά αυτοκίνητα είχαν μάλιστα ξένες πινακίδες. Πήγα πήγα, είχα αρχίσει να φοβάμαι, διότι δεν ήξερα αν ήμουν σε ιδιωτικό ή σε δημόσιο χώρο. Κάπου εκεί λύθηκε το μυστήριο των αυτοκινήτων.

Μπορείτε να το λύσετε κι εσείς;

Ποδήλατο

Εδώ και μερικές μέρες το ποδήλατό μου βρισκόταν σε ακινησία λόγω χαλασμένης κλειδαριάς. Μαύρες μέρες... Πού να πας για ψώνια με τα πόδια όταν πριν καβαλούσες το ποδήλατο και τσαφ στο σούπερ μάρκετ; Πού να μετακινήσαι μες στην πόλη ειδικά όταν κάνει καλό καιρό· στον υπόγειο μαζί με όλον τον κόσμο πατικωμένος; Ή να περιμένεις αιωνίως στις στάσεις;

Όμως και πώς να το λύσεις το πρόβλημα της αλύσου; Να κουβαλήσεις το ποδήλατο ως τον ποδηλατά κυλώντας το στην μπροστινή ρόδα; Άσε που θα νομίζουν πως το κλέβεις. Ήταν πρόβλημα και κόπος να δανείζομαι τανάλιες από τον ποδηλατά.

Ε, αποφάσισα να αγοράσω μια τανάλια για να κόψω την άλυσο. Πήγα χτες το πρωί σε ένα Baumarkt και είδα: η μικρή η τανάλια κάνει περ. 16€ ενώ η γιγάντια που κόβει τα πάντα περ. 36. Ο υπάλληλος μου συνέστησε την μικρή: «κομματάκι κομματάκι κόψτε το». Αυτό έκανα. Η χοντρή άλυσος από μέσα είναι κούφια και ανάμεσα στους αρμούς βρίσκεται ένα σύρμα πλεξούδα. Με τέχνη το εκθέτεις προς τα έξω για να το πιάσει η τανάλια. Κομματάκι κομματάκι σε ένα τέταρτο το είχα κόψει. Άξιζε τον κόπο.

Έπειτα, το απόγευμα, πήγα μια βόλτα στο πάρκο Rehberge. Είχε βρέξει και μύριζε ωραία. Τα πουλιά τραγουδούσαν παντού. Τελικά όντως είναι το ωραιότερο πάρκο του Βερολίνου.