Tag Archives: ανεμοπορία

Ανεμοπορία

Νομιζω πως τα τελευταια χρονια παραμελησα τον αερα. Εξασκησα την τεχνη της ιππασιας στη γη και της ιστιοπλοΐας στο νερο. Πορευτηκα με ατια σε βουνα και λιβαδια, σε δαση και ποταμια, σε ακτες και ξεχασμενα μονοπατια. Εκανα τακ και μποντζες σε υδατα ωκεανια, θαλασσια, λιμναια και ποταμισια. Ομως αμελησα—φευ—να θεραπευσω την τεχνη του ιπτασθαι, κατα προτιμηση χωρις μηχανη, με μονο βοηθο την αεροδυναμικη τεχνολογια και τα θερμικα ρευματα και τους ανεμους. Σαν τα μεγαλα πουλια που απλωνουν τις φτερουγες τους και πεταν για χιλιομετρα κανοντας κυκλoυς προχωρωντας (πώς ονομαζεται αραγε αυτη η καμπυλη; )*.

Βασικα προκειται για ιστιοπλοΐα σε δυο διαστασεις (που λεει ο λογος...). Αν εκει εχεις μια κατευθυνση ανεμου, εδω εχεις δύο (θερμικά ρευματα και ανεμο). Εκει στριβεις δεξια/αριστερα, εδω και πανω/κατω.

Στο Βραδεμβουργο. Η Γερμανια ειναι γεματη απο συλλογους ανεμοποριας τελικα. Εκει λοιπον, χτες, ενα συρμα μηκους ≈1km μας εκσφενδονισε, τον εκπαιδευτη κι εμενα σε μεγαλο υψος, απο οπου πλησιασαμε ενα συννεφο και ανεβηκαμε σταδιακα πολυ ψηλα.

Τι δαση, τι λιμνες, χωραφια, κοπαδια, παλιες πολεις στη γη και συννεφα cumulus σπαρμενα στον ουρανο! Τι μανουβρες απιστευτες ηταν αυτες... Ούτε στο τρενακι του λουνα παρκ οι επιταχυνσεις. Τι ηρεμια και ησυχια εκει ψηλα ομως... Χωρις μηχανη γαρ. Και η προσγειωση, αρμονία, ηρεμία, ειρηνικοτητα.

Η αναμνηση αποθηκευτηκε περιεργα στον εγκεφαλο μου. Σαν σε ονειρο. Δυσκολο να τη συνδεσω με την κανονικη μου ζωη. Σουρεαλιστικο σκηνικο. Περα απο την πραγματικοτητα.

Θα κανω αλλη μια δοκιμαστικη σε λιγες μερες. Μαλλον θα το ξεκινησω κι αυτο. Η 3η διασταση με καλεί.

* (ΥΓ) Τροχοειδης (prolate cycloid, προβολη ελικα).