Tag Archives: αναμνήσεις

Χαριλάου

Κάποτε την έλεγα Χαρίλαου. Φοιτητής. Κοντρα. Πάει κι αυτο…

Μεριά της μαμάς μου. Εκει η γιαγια. Και η προγιαγια. Και οι θειοι της γιαγιας. Πόντιοι εκ Ρωσίας. Εγκαρδιοι ανθρωποι. Σωστοί και ευπρεπεις. Με τρόπους. Με πολλή αγάπη. Με ιστοριες. Και με ιστορια.

Επισκεπτης ως παιδι. Ξυπνημα με τις ομιλιες των γυναικων στην κουζινα. Με το κελαηδισμα των πουλιων στις ακακίες. Άλλες μυρωδιες, άλλοι ηχοι, εικονες, δωματια. Παιδικη εξερευνηση.

Επειτα, ως μαθητης, 3η Λυκειου. Καινουριο σχολείο. Ο Σερραίος της τάξης. Αγνωστοι καθηγητες· μαθητες. Στον κοσμο τους, στον κοσμο μου. Πανελλαδικες. Και πιανο. Πολυ πιανο. Αρμονία. Συνθέσεις. Αναζητησεις.

Φοιτητής μουσικης. Το στοιχείο μου. Το δωμάτιό μου. Φιλοι, μουσικη, συζητησεις. Ερωτες. Τηλεφωνα. Ιδεες. Φιλοδοξιες. Σχεδια. Ονειρα.

Οσία Ξενη. Δεκάρι. Και 57/58, κι αυτο βολευει. Για παραλία; Καλυτερα με τα ποδια τη Μαρτίου, το 30 μπορει ποτε.

Ολοι μου λενε «το γήπεδο». Ενας υψηλοτατος τσιμεντενιος φραχτης. Ποτέ δεν μπηκα. Δεν ειμαι των γηπέδων. Προτιμω τα πριβε.

Die erträgliche Leichtigkeit der last modification time

Wenn ich manchmal die letzte Modifikationszeit von meinen alten Dateien sehe, erinnere ich mich an die Ereignisse meines Lebens in jener Zeit. Ein Zeitknoten schließt sich in diesem Moment: die trivialen Details, die mit dieser Datei verbunden sind, werden zum Fenster einer Vergangenheit.

Ein paar Schritte zurück, und das ganze Dateisystem des Rechners verwandelt sich in ein stilles Tagebuch. So etwas wie der Sternenhimmel.