Tag Archives: αισθητική

Απλότητα

Ειμαι οπαδος της απλοτητας. Πριν αποφασισω για ενα ζητημα, αναρωτιεμαι «γινεται ετσι η ζωη μου πιο απλη;» Αν η απαντηση ειναι αρνητικη, τοτε το ιδιο ειναι και η αποφαση. Π.χ. εδω και χρονια μενω σε σπιτια με ενα δωματιο. Σκεφτομουν πριν μηνες να μετακομισω σε σπιτι με δυο δωματια. Ομως αυτο δεν θα απλοποιουσε τη ζωη μου. Ισα ισα. Ισως καποιοι αντιτεινουν, οτι εχοντας περισσοτερο χωρο, η χωραταξια γινεται πιο απλη. Πολυ σωστα. Ετσι αποφασισα να ξεφορτωθω απο τον ηδη υπαρχοντα χωρο πραγματα που ηταν περιττα.

[Η ιδιοτητα του περιττου ειναι κατι πολυ ενδιαφερον. Τι ειναι περιττο; Αυτο που δεν χρειαζομαστε τωρα ή αυτο που δεν ετυχε να χρειαστουμε το τελευταιο χρονικο διαστημα χ; Και πως οριζουμε το χ; Τι μπορει να χρειαστουμε; Ποσο πιθανο ειναι αυτο; Υπαρχουν πολλα πραγματα που ειναι απιθανο να τα χρειαστουμε, ομως αν τα χρειαστουμε και δεν τα εχουμε, τοτε η ζημια ειναι μεγαλη. Υπαρχει δηλ. και ο παραγοντας σοβαροτητα ενος αντικειμενου. Kαι φυσικα ως χρησιμο, δεν εννοω μονο το χρηστικο, αλλα οτιδηποτε εξυπηρετει μια επιθυμια μου, χρηστικη, συναισθηματικη ή αλλη.]

Μ' αρεσει η απλοτητα, γιατι μεσα απ' αυτην βλεπεις την ουσια. Δεν αποσπαται η προσοχη απο πολυπλοκες δομες. Δεν χανεις χρονο περιπλανησης σε δαιδαλωδη μονοπατια.  Η απλοτητα, το ολιγον, ειναι και η Ποιητικη στην τεχνη μου. Στο ντιζάιν του δωματιου μου, στο περιβαλλον του υπολογιστη μου, στο πώς θελω να σκεφτομαι.

Ισως γι' αυτο να ασχοληθηκα με τα μαθηματικα. Γιατι μ' αυτα απλοποιουνται και οι πιο πολυπλοκες δομες. Ισως γι' αυτο μ' αρεσει η ποιηση. Γιατι μεσω της μεταφορας φτανεις στην αφαιρεση. Ισως γι' αυτο δουλευω στο arch. Γιατι βασιζεται στην αρχη τού KISS.

Θυμαμαι μια ταμπελα με ενα ρητο του Κνάιπ στο Μπούκο που υμνουσε την απλοτητα. Θυμαμαι διαφορα κειμενα του Κοντογλου με θεμα το ολιγον και το μικρο/ανθρωπινο μεγεθος του ελληνικου τοπίου. Σκεφτομαι την απλοτητα των σκητων και των κελλιων στο Αγιο Ορος. Ολα αυτα σιγουρα με επηρεασαν. Ισως ομως να μ' αρεσαν, γιατι ετσι ειμαι.

Περί χυδαιότητας

Σίγουρα πολλά μου λείπουν από την Ελλάδα εδώ στα ξένα. Πρώτα πρώτα οι άνθρωποί μου, και κατά δεύτερον το τοπίο, ο καιρός, το φαΐ κτλ. Γι' αυτά θα γίνει λόγος σε άλλο κείμενο. Υπάρχουν όμως και πολλά από τα οποία απαλλάχτηκα. Δύο από αυτά είναι ο ισοπεδωτισμός και η χυδαιότητα.

Κάθε φορά που ταξιδεύω στην Ελλάδα διαπιστώνω ότι οι συμπατριώτες μου (όπως κι εγώ, πριν μερικά χρόνια) σκέφτονται με δυαδικό τρόπο: κάτι θα είναι είτε καταπληκτικό και υπεράνω κριτικής είτε απαράδεκτο και καταδικαστέο. Ενθουσιάζονται και απογοητεύονται εύκολα.

Αυτός ο ντετερμινισμός του τρόπου σκέψης (είται 0 είτε 1, δεν αναγνωρίζονται διαβαθμίσεις, σε αντίθεση με την στοχαστική θεώρηση λεπτότερων υποδιαιρέσεων) φαίνεται και στην αναζήτηση αιτίων σε διάφορα γεγονότα: αναζητείται ένα μοναδικό αίτιο, μηδενίζοντας την πιθανότητα μιας δέσμης λόγων που οδηγούν συνδυαστικά στο προκείμενο γεγονός.

Ο ισοπεδωτικός, αρχαϊκός θα έλεγα —για να μην πω πρωτόγονος— ντετερμινιστικός τρόπος σκέψης οδηγεί σε ξεκάθαρες κοσμοθεωρίες και ξεκάθαρα όρια μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Γι΄ αυτούς όμως που έχουν μάθει να σκέφτονται πιο στοχαστικά, η επαφή με το ντετερμινιστικό πρότυπο καθίσταται μονόπλευρη: μια λεπτομερής υποδιαίρεση ενέχει την ντετερμινιστική, όχι όμως και το αντίστροφο (πρβλ. την έννοια της Filtration of σ-Algebras).

Ιδιαίτερη περίπτωση της χοντροκομμένης ντετερμινιστικής θεώρησης είναι η μη θεώρηση ορίων σε μικρές και μέσες αποστάσεις. Εδώ είναι που ανοίγεται ο πόρτα στη χυδαιότητα. Κατακλύζει με μεγάλη ευκολία κοιλότητες που ήταν (ή για κάποιους άλλους είναι) ξένες με αποτέλεσμα μια τεράστια αύξηση της εντροπίας, γεγονός ιδιαίτερα ευχάριστο για τα μορφώματα των οποίων η εντροπία είναι ήδη υψηλότερη του μέσου όρου. Σ' αυτήν την αυξημένη κατάσταση εντροπίας μπλέκονται το αληθές με το ψευδές, το σοβαρό με το αστείο, το άξιο με το ανάξιο. Έτσι ο ντετερμινισμός, μη δυνάμενος να εξελιχθεί, οδηγείται σε βάθος χρόνου σε αυτοαναίρεση... (το σύστημα είναι ασυνεπές).

Για μένα το γεγονός της αυξημένης εντροπίας είναι κουραστικό και, λόγω της υπερεξάπλωσης της χυδαιότητας, ιδιαίτερα ενοχλητικό. Τουλάχιστον εδώ, η χυδαιότητα κυλά σε ορισμένα κανάλια, οπότε η προφύλαξη απαιτεί λιγότερη ενέργεια. Από την άλλη, απαιτείται ενέργεια ακριβώς για την διατήρηση μιας χαμηλής εντροπίας. Όμως καλύτερα να δαπανά κανείς ενέργεια κέρδους, παρά μη ζημίας.

Τέλος οι διαφημίσεις!

Είμαι πολύ ευχαριστημένος με το καταπληκτικό αυτό πρόσθετο για το Seamonkey ή το Firefox: Adblock Plus. Και τέρμα οι ενοχλητικές διαφημίσεις στο διαδίκτυο! Και όσες δεν τις πιάνει από μόνο του, του τις μαθαίνεις με ένα κλικ και καθάρισες. Και γλιτώνεις traffic, χρόνο και απόσπαση προσοχής.

Αν αυτό το πρόσθετο το βάλουν όλοι (και χρησιμοποιούν όλοι τους συγκεκριμένους browsers), τότε τέρμα οι διαφημίσεις στο δίκτυο. Έτσι απλά. Οι διαφημιστές θα πρέπει να τις βάζουν σε text mode. Λιγότερο ελκυστικό... Χε χε...