Βράδυ στην πόλη

play_ogg
Οδηγωντας βραδυ στην πολη υπο βροχη... Στο ραδιοφωνο τζαζ, χαλαρη, συνοδευει τις νωχελικες κινησεις του τιμονιου, κυλά ασυγχρονα με τα επαναληπτικα φωτα των λεωφορων. Το φως τους πεφτει στα χερια, στα καθισματα, χαιδευει, ξαναρχεται, πεφτει στα χερια, στα καθισματα, χαιδευει, ξαναρχεται... Κοκκινα τα τζαμια στο φαναρι, το φως διαχεεται στις σταλες του παρμπιζ, ακανονιστα σχηματα, εντασεις. Σκιες περναν τη διαβαση, οι υαλοκαθαριστηρες αποκαλυπτουν και παλι τα προσωπα, τα χρωματα, σχηματα που ξαναλερωνονται απο τις αδιαφορες σταλες.

Η βρεγμενη πολη διασκεδαζει, πιτσιλα τα νερα της στους περαστικους, δινει διαδρομες στο νερο, παιζει με τους ηχους στο γυαλι, στη λαμαρινα, στις ροδες. Δεν εχει αναγκη τη βροχη, δεν δινει καρπους, ειναι χωρος, φυλακη, ονειρο, σκλαβια, σωμα.

Οδηγωντας βραδυ στην πολη... Ανθρωποι περπαταν, αλλοι με ομπρελες, αλλοι με καπελα. Αλλοι ετσι. Περνάν αναμεσα απο παρκαρισμενα αυτοκινητα, μπαινουν σε μαγαζια, σε μπαρ, εξοδος. Αλλοι οδηγουν ασκοπα, περιφερονται σε δρομους, σε στενα, κεντρικες λεωφοροι υπνωτισμενες. Ενα μνημειο ξεπροβαλλει μακρια και χανεται. Φαναρια-μετρονομοι αναβοσβηνουν στη σειρα, ισα, μπερδευοντας τους ρυθμους τους. Εκκινηση, στροφη, αλλαγη λωριδας στο υγρο οδοστρωμα. Καθρεφτες θολοί και το ιδρωμενο τζαμι δίπλα τριμμενο με το χερι.

Φωτισμενες βιτρινες κλειστων μαγαζιων και σκοτεινα παρκα. Πολυκατοικιες με καθρεφτες στο ισογειο, το φως σβηνει αυτοματα, καποιος ανεβηκε. Η προσοχη στο δρομο, δεν υπαρχει χρονος για λεπτομερειες. Το βραδυ, η θολουρα της βροχης τα κανει ολα ενα, κουβαρι, μια γυαλινη μπαλα το συμπαν της πολης στα χερια παιδιου που πηρε δωρο.

Η τζαζ, μόνος συντροφος. Στις νωχελικες κινησεις του τιμονιου στις στροφες, στους υαλοκαθαριστηρες, στα φωτα των λεωφορων, στις σειρες φαναριων, στη νυχτα. Χωρις συμβολα, χωρις συνειρμους, υγρη και κρυα.

19.4.2013

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *