720m inline

Γι' αλλού πηγαινα με το ποδηλατο, αλλού βρεθηκα. Ανακαλυψα ενα ερημο πεζοδρομιο, πλατυ και οχι πολυ ανωμαλο πολυ κοντα στο σπιτι μου. Και με πεζουλι να καθησω. Εβαλα τα ροδακια και πανω κατω, πανω κατω... Εξι φορες. Δεν εγινα πτωμα οπως προχτες. Ουτε πονοι στις πατουσες. Ετσι ντε, ανθρωπινα πραματα, οχι οπως εκεινος ο κατσικοδρομος... Εφαγα βεβαια και μια ωραια βούτα, αλλα με τα προστατευτικα δεν καταλαβαινεις τιποτα. Το πρωτο πραμα που εμαθα στα καλα μαθηματα ηταν το πεσιμο. Το σωστο πεσιμο. Και σιγα σιγα βρηκα την ισορροπια, αρχισα να ξεθαρρευω, που και που γκαζωνα, αλλα μετα χαμηλωνα, διοτι το φρενο δεν πιανει πολυ καλα εκει· ή μαλλον, ακομα.

Ο στοχος ειναι να ξεπεραστει αυτη η πρωτη φαση. Σε καθε αθλημα υπαρχει μια πρωτη φαση οπου η ελλειψη τεχνικης «εξισορροπειται» απο υπερβολικα πολλη δυναμη και σφιξιμο. Με αποτελεσμα την γρηγορη κοπωση. Οταν αυτη ξεπερνιεται, τοτε ξεκινα η μεγαλη διασκεδαση. Υπομονη κι επιμονη λοιπον.

Εννοειται, μετα κατευθειαν στο κρυο ντους. Τι απολαυση... Ε ρε, τι εχανα τοσα χρονια που δεν ασχολουμουν με αθλητισμο... Εχω πολλα να ανακτησω!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *