Τα τελευταια εργα για πιανο του Μπραμς

Τους τελευταιους μηνες παιζω τα τελευταια εργα για πιανο του Μπραμς. Αυτα ειναι τα op.116-119:

  • Επτα Φαντασιες op. 116 (1892)
  • Τρια Ιντερμεντσα op. 117 (1892)
  • Εξι Κομματια για πιανο op. 118 (1893)
  • Τεσσερα Κομματια για πιανο, 3 Ιντερμεντσα και Ραψωδια op. 119 (1983)

Προκειται συνολικα για 20 μικρα κομματια μοιρασμενα σε 4 κυκλους. Καθε κυκλος εχει το δικο του χρωμα και δομη. Ο Μπραμς φτανει με μια εξαιρετικα εκλεπτυσμενη γλωσσα σε δυσβατες περιοχες της ανθρωπινης εκφρασης. Οι μιξεις των διαθεσεων αλλα και οι διαθεσεις οι ιδιες που πετυχαινει ειναι μοναδικες για την ιστορια της μουσικης και προαγγελοι του επερχομενου εξπρεσσιονισμου. Δεν ειναι τυχαιο οτι ο Σαινμπεργκ ειχε μεγαλη αδυναμια στον συνθετη αυτον.

Δεν ειναι ομως μονο ο χειρισμος των διαθεσεων που κανει τα κομματια αυτα προεξπρεσσιονιστικα. Χαρακτηριστικο βρισκω το γεγονος οτι καθε κομματι ειναι και μια καινουρια ιδεα, προσφερει τουλαχιστον μια νεα «εφευρεση» στην ηχητικη τεχνικη, δηλ. στον συνδυασμο πιανιστικης και συνθετικης γραφης. Γνησιοι απογονοι του ρομαντικου κομματιου χαρακτηρα και γονεις των Σαινμπεργκικων και Βεμπερνικων μινιατουρών.

Το κομματι που συμπυκνωνει ολα τα χαρακτηριστικα και για τις τεσσερις συλλογες ειναι πιστευω η Ραψωδια. Ο επικος της χαρακτηρας εναλλασσεται με σκοτεινους εμμονικους μονολόγους, τρυφερα λυρικα επεισοδια, παιχνιδιαρικες παραλλαγες, μυστηριωδη περασματα για να καταληξει σε ενα φιναλε-εκπληξη. Οταν ειχα πρωτοακουσει το τελος της Ραψωδιας δεν πιστευα στ' αυτια μου. Ενα κομματι που θα περιμενε κανεις να τελειωσει θριαμβικα και μεγαλειωδως, παιρνει ξαφνικα μιαν αλλη τροπη, αγωνιωδη και οργισμενη. Οι πλουσιες, παχιες συγχορδιες του επικου μερους γινονται βιαια σφυροκοπηματα και μουγκρητα. Η μελωδια σπαζεται σαν σε λυγμους σε διαφορετικες οκταβες. Δυο διπλες πλαγιες πτωσεις προς το τελος ριχνουν γρηγορα την αυλαια. Η τελευταια συγχορδια στην υψηλη περιοχη, μη δυναμενη να κρατηθει για πολυ (η υψηλη περιοχη στο πιανο εχει πολυ γρηγορο release), απολυτο συμβολο ματαιοτητας.

 

4 thoughts on “Τα τελευταια εργα για πιανο του Μπραμς

  1. Dimitris Maronidis

    Πολλά από αυτά είναι πράγματι αριστουργήματα, αλλά για εξήγησε λίγο παραπάνω το "γονεις των Σαινμπεργκικων και Βεμπερνικων μινιατουρών"

    Παίξε και τα Πρελούδια του Σκριάμπιν· μερικά από αυτά "πετάνε" ακόμα πιο ψηλά!

  2. a_droseltis Post author

    Οπως ανεφερα, τα κομματια αυτα ειναι προεξπρεσσιονιστικα. Περαν απο τους λογους που ηδη ανεφερα (εφευρετικοτητα, μοναδικοτητα κτλ) υπαρχουν και πολλοι αλλοι (αρμονικες αμφισημιες και ασαφειες, αντιθεσεις κ.α.) που τα συνδεουν αμεσα με τις μινιατουρες των αναφερθεντων συνθετων. Αυτα. Αν τωρα θελεις εκτενεστερη μουσικολογικη αναλυση, ευχαριστως, ελα σε επαφη μαζι μου να κανονισουμε την αμοιβη.

  3. a_droseltis Post author

    Κριμα... Κι οτι που ελεγα να βγαλω κανα φραγκο απο σενα... 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *