3/10/1997-21/11/2011

5162 μέρες χωρίς το πιάνο μου. Ήταν αιώνας.

Παίζοντας πάλι στα γνώριμα πλήκτρα, νιώθω σαν το πληκτρολόγιο να έχει το σχήμα του χεριού μου (για να παραφράσω τον Ελυάρ).

Πώς γινόταν τόσα χρόνια αυτό το υπέροχο όργανο να μένει άπαιχτο; Αυτό περίμενε εμένα, κι εγώ αυτό.

Τα πράγματα ήρθανε στη θέση τους. Αυτό έπρεπε να το είχα κάνει εδώ και πολλά χρόνια. Ούτε τόσο δύσκολο, ούτε τόσο ακριβό ήταν.

Ευχαριστώ τους γονείς μου που το οργάνωσαν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *