Geheime Liebe

Τι παράξενο... Ακούω πολλές φορές ένα δισκάκι με διάφορα κομμάτια, και πολύ καιρό μετά προσέχω ένα συγκεκριμένο που με ενθουσιάζει. Λες και πριν δεν το είχα ακούσει καν. Και όντως, άλλο πράμα ακούω, και άλλο, παρατηρώ ακουστικώς.

Αφορμή αυτού του κειμένου είναι το τραγούδι Geheime Liebe (Μυστικός Έρωτας) του Μότσαρτ. Σήμερα το πρόσεξα ιδιαιτέρως και ενθουσιάστηκα. Το άκουσα μερικές δεκάδες φορές. Έψαξα την παρτιτούρα στο δίκτυο, και δεν τη βρήκα πουθενά. Ούτε στην NMA. Διότι, αν και το τραγούδι αναφέρεται σε διάφορες ηχογραφήσεις ως του Βόλφγκανγκ, είναι τελικά του Λέοπολντ. Κάθησα και έγραψα την καταπληκτική του μελωδία. Θα έγραφα και το πιάνο, αλλά τελικά βρήκα την παρτιτούρα στο IMSLP. Δυστυχώς η έκδοση αυτή έχει από τα λόγια μόνο την πρώτη στροφή, αλλά ολόκληρο το ποίημα του Γκύντερ βρίσκεται εύκολα στο δίκτυο.

Αυτό που με μαγεύει σ' αυτό το τραγούδι είναι η ασύμμετρη περίοδος στην αρχή ((4+4)+4) που δημιουργεί μια αντίθεση με τη συμμετρία στη συνέχεια ((4+4)+(4+4)), η απότομη μετατροπία στη δεσπόζουσα με τις ασυνήθιστα μαζεμένες έκτες στη φωνή, η συνεχής κίνηση του μπάσου, η ροή της μουσικής και το υπέροχο ποίημα. Επίσης η περίεργη ομοιότητα μεταξύ των τελευταίων φράσεων των στροφών: ξεκινάν με έκτη προς τα κάτω, όχι όμως στις αντίστοιχες βαθμίδες των σχετικών τονικοτήτων· όμως τελειώνουν με το ίδιο σχήμα. Υπέροχο κομμάτι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *