Γράμμα 1ο

Καταρχήν οφείλω να ανακοινώσω την χαρμόσυνη είδηση, ότι η γλυκιά μου Υβόν τον μήνα Σεπτέμβριο θα χαρίσει στον κόσμο ένα παιδάκι! Από την άλλη, ο πατέρας του ο Αλέξανδρος φιλοδοξεί να χαρίσει τον κόσμο στο παιδάκι του που έρχεται. Ό,τι γνώρισε, ό,τι έμαθε και μαθαίνει θέλει να του το δείξει, να το ενθουσιάσει, να το φροντίσει, να του δώσει όλη την αγάπη και τη στοργή που έλαβε από τους γονείς του, και όλους τους ανθρώπους που αγάπησε και τον αγάπησαν. Έχει τόσα πολλά να του πει!

Ας κάνουμε λοιπόν την αρχή από εδώ. Εγκαινιάζουμε την κατηγορία «Γράμματα στο παιδί που έρχεται».

Αγαπημένο μου παιδί,

εγώ και η μητέρα σου σε περιμένουμε με χαρά να έρθεις τον Σεπτέμβρη. Αν, βέβαια, βιαστείς και έρθεις τον Αύγουστο, κανένα πρόβλημα, θα χαρούμε μια ώρα αρχύτερα. Με το πάσο σου, όμως.

Ακόμα δεν ξέρεις τίποτε. Δεν ξέρεις τι είναι κόσμος, τι είναι ήλιος, τι είναι φεγγάρι, τι είναι σκύλος, τι είναι έντομο, τι είναι βιβλίο, δεν ξέρεις —και ούτε τον Σεπτέμβριο θα ξέρεις ακόμα— να μιλάς, τι είναι η γλώσσα —αν είναι δυνατόν! Θα ξέρεις μόνο αν σε αγαπάν, το πιο σημαντικό.

Πότε θα τα μάθεις όλα αυτά; Έχεις τόσα πολλά μπροστά σου, καημένο! Μην ανησυχείς όμως, το ταξίδι αυτό θα είναι συναρπαστικό. Άλλωστε, καλύτερα να μαθαίνεις, παρά να ξέρεις· ρώτα κι εμένα που έχω σπουδάσει τόσα πράματα!...

Θα γίνεις μεγάλος μουσικός, πιανίστα(ς) και συνθέτης ή συνθέτρια. Ένας φίλος μου φαγκοτίστας με ρώτησε «και αν θέλει να γίνει φαγκοτίστας;» «Να μην ξαναγυρίσει στο σπίτι!» του είπα. Εντάξει, αν θέλεις να γίνεις κάτι άλλο, θα χαρώ, να ξέρεις! Αυτό θα σημαίνει ότι είσαι δυνατός χαρακτήρας!

Ακόμα δεν με ξέρεις καθόλου. Τη μαμά σου μάλλον την ξέρεις καλύτερα. Θα με μάθεις όμως, μόνο από την καλή (από την ανάποδη θα με μάθεις αν ανοίξεις μπλογκ και γράφεις βλακείες). Θέλω να μάθεις Ελληνικά, για να διαβάσεις τα ποιήματά μου. Για να με γνωρίσεις το θέλω, όχι για να σε συγκινήσουν, όπως συγκίνησαν εμένα. Άλλο αυτό. Θα το ήθελα και για να διαβάσεις τα γράμματα και τα email που έχω γράψει, να ξέρεις τι έζησα, όμως τα γράμματα τα έχω στείλει (για τα email μην ανησυχείς, είναι όλα αποθηκευμένα και έχω και backup).

Με τις συνθέσεις μου και την μαθηματική μου εργασία δεν με πειράζει αν δεν ασχοληθείς, τα ποιήματα όμως πρέπει να τα διαβάσεις.

Αν πάθω τίποτα στο μεταξύ, να πληρώνεις την ετήσια συνδρομή για την ιστοσελίδα μου στον Θόδωρο. Αν θέλεις να μελετήσεις τα μουσικά μου χειρόγραφα, θα τα έχει ο Διονύσης. Τα μαθηματικά μου βιβλία και σημειώσεις, ο Κώστας. Και να γίνεις Λινουξάς! Και να προσέχεις τη μαμά σου, δε φαντάζεσαι τι κάνει ήδη εδώ και μήνες για σένα, προσέχει τι τρώει, διαλέγει ρουχαλάκια, πήρε και ένα ωραίο καροτσάκι. Έχεις ευθύνες!

Θα τα πούμε πάλι σύντομα.

Σε φιλώ

Ο μπαμπάς σου

5 thoughts on “Γράμμα 1ο

  1. a_droseltis

    Μετά από αυτό ελπίζω να μην λάβω κάποτε ένα γράμμα που να ξεκινάει ως εξής:

    Liebster Vater,

    Du hast mich letzthin einmal gefragt, warum ich behaupte, ich hätte Furcht vor Dir. Ich wußte Dir, wie gewönlich, nichts zu antworten, zum Teil eben aus der Furcht, die ich vor Dir habe, zum Teil deshalb, weil zur Begründung dieser Furcht zu viele Einzelheiten gehören, als daß ich sie im Reden halbwegs zusammenhalten könnte. Und wenn ich hier versuche, Dir schriftlich zu antworten, so wird es doch nur sehr unvollständig sein, weil auch im Schreiben die Furcht und ihre Folgen mich Dir gegenüber behindern und weil die Größe des Stoffs über mein Gedächtnis und meinen Verstand weit hinausgeht.

  2. Elli Droselti

    ----- Ωραίο και συγκινητικό το γράμμα σου , Άλεξ, αλλά ακόμη δεν γεννήθηκε
    το παιδάκι και του ανέθεσες τόσες ευθύνες!!! Αν το ήξερε σίγουρα δεν θα
    βιαζόταν να βγει όχι στους 8 ή στους 9 μήνες όπως λες αλλά θα το σκεφτόταν
    αν έβγαινε ακόμη και στους 19!!!

  3. antidote

    Τι ευχάριστο νέο Αλέξανδρε, πολύ χαίρομαι!!!
    Και τι γλυκό το γράμμα!!!
    🙂

  4. lilia

    uaouu! ti neo itan afto!!!
    efchome na perasete yperochus mines anamonis ke na pane ola bestens.!
    (...ke skepsu ti tha kaneis, an su vgei tragudistis/tria...)
    polla filia ke stin yvonni, unbekannter weise..

  5. Απόστολος Συρόπουλος

    Συγχαρητήρια! Θα συμφωνήσω ότι ακόμη δεν γεννήθηκε το παιδί και του ανάθεσες τόσες ευθύνες. Άσε που θα προτειμούσα απλά ανοικτο λογισμικό και όχι ειδικά Linuxας: υπάρχουν και άλλες πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *