Monthly Archives: April 2013

Απλότητα

Ειμαι οπαδος της απλοτητας. Πριν αποφασισω για ενα ζητημα, αναρωτιεμαι «γινεται ετσι η ζωη μου πιο απλη;» Αν η απαντηση ειναι αρνητικη, τοτε το ιδιο ειναι και η αποφαση. Π.χ. εδω και χρονια μενω σε σπιτια με ενα δωματιο. Σκεφτομουν πριν μηνες να μετακομισω σε σπιτι με δυο δωματια. Ομως αυτο δεν θα απλοποιουσε τη ζωη μου. Ισα ισα. Ισως καποιοι αντιτεινουν, οτι εχοντας περισσοτερο χωρο, η χωραταξια γινεται πιο απλη. Πολυ σωστα. Ετσι αποφασισα να ξεφορτωθω απο τον ηδη υπαρχοντα χωρο πραγματα που ηταν περιττα.

[Η ιδιοτητα του περιττου ειναι κατι πολυ ενδιαφερον. Τι ειναι περιττο; Αυτο που δεν χρειαζομαστε τωρα ή αυτο που δεν ετυχε να χρειαστουμε το τελευταιο χρονικο διαστημα χ; Και πως οριζουμε το χ; Τι μπορει να χρειαστουμε; Ποσο πιθανο ειναι αυτο; Υπαρχουν πολλα πραγματα που ειναι απιθανο να τα χρειαστουμε, ομως αν τα χρειαστουμε και δεν τα εχουμε, τοτε η ζημια ειναι μεγαλη. Υπαρχει δηλ. και ο παραγοντας σοβαροτητα ενος αντικειμενου. Kαι φυσικα ως χρησιμο, δεν εννοω μονο το χρηστικο, αλλα οτιδηποτε εξυπηρετει μια επιθυμια μου, χρηστικη, συναισθηματικη ή αλλη.]

Μ' αρεσει η απλοτητα, γιατι μεσα απ' αυτην βλεπεις την ουσια. Δεν αποσπαται η προσοχη απο πολυπλοκες δομες. Δεν χανεις χρονο περιπλανησης σε δαιδαλωδη μονοπατια.  Η απλοτητα, το ολιγον, ειναι και η Ποιητικη στην τεχνη μου. Στο ντιζάιν του δωματιου μου, στο περιβαλλον του υπολογιστη μου, στο πώς θελω να σκεφτομαι.

Ισως γι' αυτο να ασχοληθηκα με τα μαθηματικα. Γιατι μ' αυτα απλοποιουνται και οι πιο πολυπλοκες δομες. Ισως γι' αυτο μ' αρεσει η ποιηση. Γιατι μεσω της μεταφορας φτανεις στην αφαιρεση. Ισως γι' αυτο δουλευω στο arch. Γιατι βασιζεται στην αρχη τού KISS.

Θυμαμαι μια ταμπελα με ενα ρητο του Κνάιπ στο Μπούκο που υμνουσε την απλοτητα. Θυμαμαι διαφορα κειμενα του Κοντογλου με θεμα το ολιγον και το μικρο/ανθρωπινο μεγεθος του ελληνικου τοπίου. Σκεφτομαι την απλοτητα των σκητων και των κελλιων στο Αγιο Ορος. Ολα αυτα σιγουρα με επηρεασαν. Ισως ομως να μ' αρεσαν, γιατι ετσι ειμαι.

Γκο

Εγω και ο υπολογιστης. Ή μαλλον: εγω και το κομπιουτερ. Εγω και το προγραμμα. Καλυτερα. Σκεφτομαι. Αυτο δεν σκεφτεται. Παιζει. Εγω καταπινω μπυρα. Αυτο, ρευμα. Ποιος θα νικησει;

Εγω μαυρα. Αυτο ασπρα. Πρωτος εγω. Αυτο γελαει τελευταιο. Μπα, δε γελαει. Ουτε μπρος, ουτε πισω απ' την πλατη μου. Περιμενει, υπολογιζει. Και παιζει.

Παλι εχασα. Ειμαι ομως καλυτερος απο πριν. Πρεπει να βγω στο σερβερ. Ντρεπομαι να παιξω με ανθρωπο. Ειναι ολοι καλυτεροι απο μενα. Να ενας χειροτερος. Μα πώς παιζει ετσι; Τελικα υπαρχουν πιο ασχετοι... Ας βγω κι εγω.

Ωχ, καποιος με παιζει. Για να δουμε. Ως εδω καλα. Οχι ασχημα. Τι εγινε τωρα; Σταματησε. Εφυγε; Κοπηκε η συνδεση;

Εγω και ο υπολογιστης. Ή μαλλον: εγω και το κομπιουτερ. Δεν υπαρχει προγραμμα. Δεν υπαρχει ουτε μπυρα. Μονο ρευμα. Φυσαει. Πιαστηκα. Στον υπνο.

Σταλκερ

Τελειωσα χτες το Σταλκερ του Ταρκοφσκι (το ειδα σε συνεχειες). Πολυ ωραια ταινια. Ουσιαστικα το ιδιο θεμα με το Σολαρις, ταξιδι σε μια ξενη περιοχη (εκει ο διαστημικος σταθμος, εδω η Ζωνη) για να ανακαλυψεις τις βαθυτερες επιθυμιες και τον εαυτο σου. Επισης το ονειρο (μαλλον η καλυτερη σκηνη του εργου με την την υπεροχη μουσικη του Αρτεμιεφ) μου θυμισε το ονειρο απο τη Θυσια. Κι εκει εικονες καταστροφης και ερημωσης...

Τον Ταρκοφσκι τον "γνωρισα" στις Σερρες, οταν ημουν μαθητης, μαλλον στη 2α Λυκειου. Ηταν μια εκπομπη στην ΕΡΑ για τα ονειρα (στην τεχνη, νομιζω), πολυ αργα το βραδυ. Ακουγα τοτε πολυ ΕΡΑ. Μια εκπομπη θυμαμαι για το Παλατι των Ονειρων του Κανταρε, μια αλλη για τη Θυσια. Ειχα παραγγειλει τοτε απο ενα βιβλιοπωλειο το βιβλιο, το οποιο ειχα διαβασει απειρες φορες... Μετα απο πολλα χρονια ειδα και το εργο.

 

 

absorbing states in the software I use

Absorbing states in Markov chains are states, that cannot be left once entered. As in physics of black holes, a "point of no return".

There are many such states in my life with respect to software. After working on this and that, I found a programme that attracted me for ever (at least until now). For example:

Mail User Agent: I went through Outlook Express, Netscape, kmail until I got to know mutt.

Editor: notepad → kwrite → emacs → vim/gvim.

Internet Browser: internet explorer → netscape → seamonkey → opera → mozilla firefox.

OS I have worked on: DOS → NeXT → SG → Windows 98 → Mac → Windows XP → Linux.

Now I feel that something similar happens with the Linux Distribution I got to know. After wandering with SuSE → Debian → SuSE → Gentoo → SuSE, I landed on Arch. And I think that I will never leave.

The reason for these states being absorbing is not only that they enhanced my existing tools, but that they revealed and keep revealing to me possibilities, that I couldn't even think of.

Εκβιομηχάνιση της επιστήμης

Στον αιωνα μας θα ζησουμε μεσω της δικτυωσης εναν πιο βαθυ κσταμερισμο των υπηρεσιων και την αντιστοιχη μετατοπιση τους (outsourcing).   Συνεπεια αυτου θα ειναι η εκβιομηχανιση των επιστημων και η μεταροπη των επιστημονων σε υψηλα ειδικευμενους εργατες. Αμεσος στοχος καθε επιστημονα θα ειναι η ανοδος στην ιεραρχια και μετατροπη του σε διοικητικο προσωπικο.