Monthly Archives: February 2012

How I activated my webcam and watched my room over the internet

Recently I managed to activate my webcam and see what is happening in my room over the internet. Here are the steps, in case I need them in the future:

  1. Dynamic DNS:
    • Use a Dynamic DNS service to access the computer, in case the IP Adress changes.
    • Update the IP with a script that runs over cron.
  2. Have a script in cron to connect to the internet in case the connection is down.
  3. Find out which microphone I want to use (I can use e.g. Audacity to find out which microphones are available). Note this to put it below in :input-slave=alsa://<here>
  4. Run the ssh deamon with /etc/init.d/sshd start
  5. [Check about Firewall?]

After these preparation steps, I go to the remote computer and:

  1. Access the  computer with ssh over the dynamic DNS address.
  2. Stream video and audio to the internet with a command like
    cvlc
    v4l2:///dev/video0
    :input-slave=alsa://hw:1,0
    --sout '#transcode{vcodec=mp1v,
    acodec=mpga,
    ab=128,
    vb=1024}:standard{access=http,
    mux=mpeg1,
    dst=:1234}'
    (put it all in 1 line)
  3. Start VLC on the remote computer and watch the stream like <dynamic dns address>:1234 (or any other port that I have put in dst above)

Πάει και η τηλεόραση

Αντε, να αδειαζουμε σιγα σιγα. Σημερα εφυγε η τηλεοραση απο το σπιτι. Και για να αδειασει ο χωρος, αλλα και να μειωθει το μηνιαιο χαρατσι τηλεορασης. Εγραψα ενα γραμμα στην GEZ, σημπλήρωσα την ξεδηλωση, εγραψα ενα πιστοποιητικο παραδοσης για να μου το σφραγισουν στην BSR, φορτωσα την τηλεοραση σε ενα ταξακι και ειπα στον ταξιτζη, Behmstr. 74 στον σταθμο ανακυκλωσης της BSR.

[Εδω πρεπει να θυμισω, οτι δεν ακολουθω το κακιστο παραδειγμα αλλων Βερολινεζων που αφηνουν τις τηλεορασεις τους στον κοινοχρηστο χωρο ή στο πεζοδρομιο. Πρεπει παντα να δινουμε το καλο παραδειγμα.]

Ο ταξιτζης πηρε τηλ. και μιλησε—σε μια αγνωστη σε μενα γλωσσα αναφεροντας ομως το ονομα της οδου στα γερμανικα—και μετα μου ειπε οτι μιλησε με τη γυναικα του, ζητησε συγνωμη και με ρωτησε αν θα περιμενω στον σταθμο ανακυκλωσης. Του ειπα οχι, θα γυρισω με το τραμ, απλως δεν θελω να κουβαλαω την τηλεοραση εδω κι εκει.

Φτανοντας στον σταθμο μου ειπε οτι περιμενουν πολλοι ανθρωποι για να αφησουν πραγματα, ειπα τι να κανουμε. Μετα με αφησε οχι ακριβως στην εισοδο, αλλα λιγο παραπανω, οπου διαφοροι ρακοσυλλεκτες παλιατζηδες μαζευαν ψυγεια και συσκευες. Φανηκε να τους ξερει. Ενας απ αυτους μου ειπε να τους δωσω την τηλεοραση, αλλα του ειπα οτι χρειαζομαι επιβεβαιωση και μου ειπε οτι ουτε απο την BSR δεν θα παρω (ενω η BSR μου ειχε πει οτι να τους παω ενα πιστοποιητικο γραμμενο απο μενα και θα το σφραγισουν).

Ο σταθμος ηταν το κατι αλλο... Ανθρωποι, αυτοκινητα στην ουρα, εργατες εδιναν εντολες, φορτωναν, ξεφορτωναν. Σε αλλα κοντεινερ μοκετες, σε αλλα ξυλα, σε αλλα συσκευες. Σκονη, θορυβος, ζωη! Αφησα την τηλεοραση σε ενα κοντεινερ, πηγα στο ταμειο, μου σφραγισαν το πιστοποιητικο και αυτο ηταν. Γεια χαρα!

Τωρα που εμαθα τον δρομο θα παω εκει κι αλλες ηλεκτρικες συσκευες. Να αδειασει ο τοπος!