Monthly Archives: June 2010

Κουτάκια οριγκάμι

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που θυμήθηκα μια παλιά τέχνη: το οριγκάμι. Πέρα από καλή τέχνη, το οριγκάμι μπορεί να είναι και πολύ πρακτικό. Ορίστε ένα κουτάκι που έφτιαξα πριν λίγο για τα κλειδιά μου.

Πατάτες στον φούρνο σε πήλινη κατσαρόλα

Σήμερα αυτοσχεδίασα και βγήκε κάτι πεντανόστιμο. Έχουμε και λέμε:

Πλένουμε μερικές πατάτες (για φούρνο) και τις βάζουμε στην πήλινη κατσαρόλα. Βάζουμε από πάνω μερικά μπρόκολα, 2 καυτερές πιπεριές ψιλοκομμένες, χυμό από 1,5 λεμόνι, λάδι, ψιλοκομμένο μπέικον σε μικρούς κύβους (λίπος), άσπρο πιπέρι, λίγο αλάτι. Σκεπάζουμε, τη βάζουμε στο φούρνο και μετά από 2 ωρίτσες, έτοιμο και πεντανόστιμο...

Gentoo

Υπάρχουν άνθρωποι που τρων ό,τι τους σερβίρουν. Επιλέγουν ένα ακριβό εστιατόριο, παραγγέλνουν κάτι καλό, τρων, πληρώνουν. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που ξέρουν να μαγειρεύουν, διαλέγουν τα σκεύη, υλικά, και ακολουθούν μια συνταγή ή την παραλλάζουν ή —οι πιο προχωρημένοι— φτιάχνουν μια δική τους.

Υπάρχουν άνθρωποι που αγοράζουν αμάξι από μια καλή και ευλογημένη εταιρεία. Το οδηγούν και το χαίρονται. Για ανταλλακτικά ή σέρβις το παν στο συνεργείο της εταιρείας, το φτιάχνουν εκεί οι μάστορες, και οι άνθρωποι παν στην ευκή του Θεού. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που παίρνουν ένα αμάξι με τον κινητήρα που θέλουν, διαλέγουν ρόδες, λάστιχα, αλλάζουν το ύψος στο σασί, μετατρέπουν την εσωτερική εμφάνιση στα γούστα τους, το κάνουν με μια λέξη βίδες και το προσαρμόζουν έτσι στις προσωπικές επιθυμίες και ανάγκες τους.

Υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν υπολογιστές από μια εταιρεία ή οργανισμό (λογισμικό ή υλισμικό ή και τα δυο μαζί). Η εταιρεία τους προσφέρει ένα άλφα υλικό και οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν και κάνουν αυτά που το συγκεκριμένο υλικό τους επιτρέπει να κάνουν. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι, των οποίων οι ανάγκες και επιθυμίες δεν καλύπτονται από ένα προκατασκευαμενο υλικό (λογισμικό ή υλισμικό). Θες οι αυξημένες επιθυμίες τους, θες η μεγάλη φαντασία τους, θες ρε παιδί το πείσμα να μην προσαρμόζονται αυτοί στα εργαλεία τους αλλά να προσαρμόζουν αυτοί τα εργαλεία τους στης ανάγκες και επιθυμίες τους, τους σπρώχνει να βάλουν χέρι στο μηχάνημα, και να αλλάζουν τα εργαλεία τους (εξαρτήματα, προγράμματα). Ε, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μία σούπερ επιλογή: Gentoo Linux.

Κατά τον Απρίλιο είχα εγκαταστήσει στο μηχανάκι μου το Open SuSE Linux 11.2. Παλιά καραβάνα στο SuSE («Ζούζε» για τους άσχετους) ήταν παιχνιδάκι για μένα. Εντάξει, δε λέω, ευχαριστημένος ήμουνα, όμως δεν έπαυε να είναι μια διανομή που βασίζεται σε προμαγειρεμένο λογισμικό, τουτέστιν κάποιος ετοιμάζει εκτελέσιμα αρχεία με βάση αυτό που πιστεύει ότι χρειάζεται ο μέσος χρήστης.

Εκεί κατά τον Απρίλιο, ένα φιλαράκι (και προγραμματιστής του Κέρνουλα, όχι αστεία) μου έριξε την ιδέα να δοκιμάσω το Gentoo. Γιατί όχι λέω (δεν είμαι και παρωπίδας) και του έδωσα ένα SSH-τούνελ και έναν τομέα στον σκληρό για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του.

Μπήκε με το τούνελ και έστησε το εργοτάξιό του (στο μεταξύ εγώ δούλευα παράλληλα στο Open SuSE). Μετά από 2 3 ωρίτσες «έτοιμο» μου λέει. Κάνω ένα reboot, μπαίνω, όλα ωραία, όλα λειτουργούν, λίγο έσιαξε από δω, λίγο από κει, αεροπλάνο δικέ μου!

Κάθησα και έμαθα πώς εγκαθίστανται τα πακέτα, πώς ανανεώνεται το σύστημα και έμεινα ξερός: δεν υπάρχει πιο εύκολο πράμα! Αλλά το καλύτερο: για κάθε πακέτο εσύ διαλέγεις ποια χαρακτηριστικά του χρειάζεσαι και το πακέτο μαγειρεύεται με αυτά που διαλέγεις εσύ! Δηλαδή ένα σύστημα κομμένο και ραμμένο όχι μόνο στο υλισμικό του εκάστοτε υπολογιστή (που συνεπάγεται την μέγιστη δυνατή ταχύτητα), αλλά και στις ανάγκες του χρήστη! Έτσι το εργαλείο προσαρμόζεται σε σένα και όχι αντίστροφα.

Από τότε το Gentoo είναι για μένα ένα point of no return. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι καλύτερο. Ένα σύστημα ζυμάρι που το κάνεις ό,τι θες. Και πέρα από αυτήν την ελευθερία έχεις σταθερότητα, ασφάλεια, και χιλιάδες πακέτα λογισμικού , ό,τι δηλαδή και στις άλλες διανομές Λίνουξ, απλώς εδώ με μεγαλύτερη ευελιξία στη χρήση τους. Καλές δουλειές!