Monthly Archives: October 2008

Best Poem

Πιστεύω πως το καλύτερο ποίημα που έχω γράψει μέχρι τώρα, όσον αφορά την τεχνική, τα σύμβολα, τις λέξεις, τις φράσεις, τις διαστάσεις, την ζεστασιά, τα χρώματα και τις διαβαθμίσεις, είναι το 6ο από την συλλογή «το προφητικό πουλί» ([το αυτοκινητάκι...]).

Γράφτηκε από τις 12 Μαρτίου 2006 ως την 18 Μαΐου 2006, μετά από ένα ταξίδι στα λουτρά Bad-Saarow (26-29/12/2005).

Εδώ, σε μία νέα ηχογράφηση σήμερα.

Ηχητικό Ποίημα

Ίσως οφείλεται στο ότι είμαι (ντετερμινιστικός) συνθέτης. Που σημαίνει ότι ξέρω πώς θέλω να παίζεται η μουσική μου. Έτσι και στην ποίηση, θέλω τα ποιήματά μου να διαβάζονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, οι παύσεις να έχουν συγκεκριμένη θέση και διάρκεια, οι φράσεις να έχουν συγκεκριμένα τόξα κτλ. Μάλιστα, μερικά από τα ποιήματά μου, δεν ζουν (δεν έχουν νόημα) αν δεν διαβαστούν έτσι. Τουτέστιν είναι γραμμένα για να ακούγονται, όχι για να διαβάζονται. Αυτός είναι και ο λόγος που τις δύο πρώτες συλλογές (Το Προφητικό Πουλί και 15 Καλοκαιρινές εικόνες), τις δημοσίευσα στον ιστότοπο αυτόν ως αρχεία ήχου[1].

Το πιο χαρακτηριστικό ποίημα που είχα γράψει μ' αυτόν τον τρόπο είναι το ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ (από το Προφητικό Πουλί). Το ποίημα αυτό αν κοιταχτεί, χάνει όλο το νόημά του. Αν όμως ακουστεί όπως πρέπει, τότε αποκαλύπτει τον θεατρικό του χαρακτήρα, ως ένα από τα δύο μέρη μιας τηλεφωνικής συνομιλίας.

Στο μεταξύ έγραψα άλλα ποιήματα που δεν υπόκεινται τόσο σε αναγνωστικούς περιορισμούς. Αυτά που υπόκεινται, θα τα αποκαλούσα ηχητικά ποιήματα. Οφείλουν την μορφή τους στην μουσική μου σκέψη. Μολαταύτα, δεν είναι κάτι μεταξύ ποίησης και μουσικής, όσο μεταξύ ποίησης και θεάτρου.

Το καινούριο όμως ηχητικό ποίημα που τελείωσα σήμερα (τουλ. στην πρώτη του εκδοχή) δεν έχει καμία σχέση με θέατρο. Απαιτεί φαντασιακή συμμετοχή από την ακροάτρια (όχι αναγνώστρια!) και κινείται μεταξύ ποίησης και musique concrète. Βρίσκεται στην διάθεση των επισκεπτών, στη σελίδα των ποιημάτων 2008.


1. ^ Το κείμενο διατίθεται κι αυτό στο κάτω μέρος των σχετικών ιστοσελίδων.

ToC

Πριν ξεκινήσουμε με την κριτική μας, ας δούμε πρώτα τον κατάλογο με τα κομμάτια που θα σχολιάσουμε στην συνέχεια:

α/α   Τίτλος Σύνθεση οργάνων
1) Πολυχρωμία ΙΙΙ Ensemble
2) ... a tutti loro piano & tape
3) Froura epi Frouras tape
4) Prelude & Fugue tape
5) Alex, do you hear me? tape
6) Hi Hat tape
7) Ignis Fatuus ορχήστρα
8) Improvisation Electronique II tape
9) Improvisation Electronique III   tape
10) Improvisation J άρπα & tape
11) Ispachan tape
12) Synthesis IVb tape

Πριν μερικές μέρες απέκτησα και τα Matinée Final και Sculpture X, θα τα δούμε στο τέλος.

Όπως φαίνεται από την παραπάνω λίστα, ο Δημήτρης ασχολείται βασικά με ηλεκτρονική μουσική. Η άποψή μου είναι: αν είναι έτσι, τότε και καλά κάνει! Η ηλεκτρονική μουσική δίνει σήμερα την δυνατότητα στους συνθέτες να απεξαρτηθούν από τους διάφορους εκτελεστές, κι έτσι να γλιτώσουν νεύρα, χρόνο, ενέργεια και αλλοίωση της μουσική τους —αυτό που σήμερα λέμε «ερμηνεία». Δεύτερον, άλλο πράγμα να δουλεύεις με «ζωντανούς» ήχους, και άλλο με κώδικες που δεν ξέρεις αν θα ακουστούν ποτέ και με ποιον τρόπο. Και τρίτον, άλλο πράγμα να δουλεύεις με άπειρα ηχοχρώματα και άλλο με πεπερασμένα —και ας έχουν τα τελευταία τον πλούτο που χρωστούν στην πολυπλοκότητα της τυχαιότητάς τους.

Κάποια στιγμή θα εγκαταλείψω κι εγώ όλα τα όργανα, με εξαίρεση αυτά που παίζω ο ίδιος —τουτέστιν, το πιάνο και την κιθάρα— και θα γράφω μόνο ηλεκτρονική μουσική.


Υ.Γ. Χα χα, το WordPress πήρε το 8) για smiley! Θα το αφήσω, πλάκα έχει!

Μαρωνίδη Κριτική

Με τον Δημήτρη τον Μαρωνίδη δεν είμαστε και τίποτε κολλητάρια. Έχουμε όμως πολλά κοινά. Καταρχήν, και οι δύο, ασ' 'σ' ον Πόντον. Κατά δεύτερον, είμαστε συνθέτες. Κατά τρίτον, μάθαμε την υψηλή αυτήν τέχνη με τον ίδιο δάσκαλο, τον Κώστα τον Σιέμπη (με τ' όνομα). Και κατά τέταρτον, λατρεύουμε την ηλεκτρονική μουσική.

Εδώ τελειώνουν οι ομοιότητες, και αρχίζουν κάποιες μεγάλες διαφορές. Δεν θα τις απαριθμήσω κι αυτές, διότι άρχισα να βαριέμαι. Ας μπω λοιπόν στο ψητό.

Ο Δημήτρης ο Μαρωνίδης, λοιπόν, μου είχε δώσει —αν θυμάμαι καλά— τον Μάρτιο του 2006 ένα πακέτο με έργα του, παρτιτούρες και δύο συδί, για να τα κοιτάξω και να του πω δυο πραγματάκια. Δυστυχώς, όμως, είχε πέσει σε άσχημη περίοδο, τουτέστιν, δεν είχα καθόλου χρόνο. Η έλλειψη χρόνου κορυφώθηκε πριν 1 μήνα με την πτυχιακή εξέταση, και τώρα, μπορεί να έχω πολύ λίγο περισσότερο χρόνο, όμως έχω περισσότερη όρεξη (μην την ξεχνάμε κι αυτήν).

Πριν μερικές μέρες λοιπόν, έβαλα το ένα από τα δύο συδί στη φωτιά κι έτσι άκουσα για πρώτη φορά μουσική του Δημήτρη... Καλή φάση. [Εδώ πρέπει να προσθέσω ότι τα τελευταία χρόνια δεν είχα ακούσει σχεδόν καθόλου μουσική —λέτε να έχασα επεισόδια;] Και προτίθεμαι να τα σχολιάσω όλα, ένα ένα. Και φυσικά, όλον αυτόν τον κόπο δεν θα τον κρατήσω κρυφό, θα δημοσιευτεί όπως όλες οι δουλειές μου. Στο μπλογκ ετούτο. Στα άγια ετούτα bytes...

Ας σοβαρευτούμε! Θα προσπαθήσω να είμαι δίκαιος. Δεν θα εκμεταλλευτώ την γνωριμία μας (που συνεπάγεται αντοχή στην σκληρή κριτική). Ούτε θα κολακέψω, δεν αρμόζει σε έναν επαγγελματία. Η γνώμη θα εκφραστεί και θα τεθεί και αυτή με την σειρά της σε όποια κριτική (τα σχόλια θα επιτρέπονται, τα βλακώδη σχόλια, θα καρατομούνται).

PPM

Ц, ц, ц... Πέρασαν 9 ημέρες από το τελευταίο μήνυμα... Ούτε που το κατάλαβα. Εμ, έτσι είναι όταν είσαι πολύ busy. Όσοι νομίζατε ότι τώρα που ξεκαθάρισα (ο βαθμός εκκρεμεί) με την διπλωματική μου, θα έχω χρόνο για να νταντεύω τον έναν και τον άλλον, απατάσθε.

Ευτυχώς, για μένα —δυστυχώς, για όσους ορέγονται την παρέα μου— δουλεύω με βάση την αρχή του PPM, ήτοι Parallel Project Management. Αυτό είναι δική μου πατέντα, θα το εξηγήσω άλλη φορά.

Έχουμε και λέμε λοιπόν· τα προγράμματα για την νέα σεζόν περιλαμβάνουν:

  1. Αύξηση του πενιχρού εισοδήματος (τουτέστιν δουλειά)
  2. Ολοκλήρωση μουσικολογικού πέιπερ ως τον Δεκέμβριο
  3. Εθελοντική εργασία σχεδιασμού βάσης δεδομένων για την βιβλιοθήκη ενός σχολείου
  4. Σύνθεση (βλ. το πρόγραμμα The Composing Adventure) και άλλα προγράμματα (δεν τα λέμε όλα)
  5. Βελτίωση των γαλλικών, ισπανικών και ρωσικών (με σειρά προτεραιότητας)
  6. Γυμναστική (τέννις, ποδηλασία)
  7. Συναντήσεις με Υ.Π. (σκασμός)
  8. Επανάληψη και εμπέδωση όσων μάθαμε στα Μαθηματικά κατά την πτυχιακή εξέταση (πολύ σημαντικό)
  9. Εξάσκηση στο πιάνο (που δεν έχω)
  10. Ύπνος, φαΐ, πολιτική ενημέρωση και μετακινήσεις (θα βρεθεί χρόνος;)

Παράλληλα έχω να ετοιμάσω μια κριτική για ένα παιδί που την περιμένει 2 χρόνια τώρα. Και να ετοιμάσω κάτι πράγματα για κάποιον που έχω υποσχεθεί (σόρι για την ασάφεια).

Όπως βλέπουμε, έχουμε αρκετά για το εξάμηνο. Δυστυχώς τώρα η ποίηση θα περιμένει (η σύνθεση περίμενε 5 χρόνια, ας περιμένει κι αυτή λίγο). Τα σούπερ επείγοντα είναι ένα καλό πέιπερ, και η δουλειά / αναζήτηση δουλειάς (και μάλιστα τέτοιας δουλειάς, που να προλάβω να κάνω αυτά που πρέπει και θέλω). Θέλω πολλά;

Νέα αρχή

Ναι, είναι αλήθεια! Ο Δροσέλτης είναι πάλι εδώ. Ο Δροσέλτης του Ψάχνοντας για διαμέρισμα στο Βερολίνο που (σχεδόν) όλοι αγαπήσατε. Στα ελληνικά. Φυσικά θα συνεχίσω να γράφω στο αγγλικό μπλογκ, αυτό εννοείται (μη χαίρεστε). Αλλά στα ελληνικά μού βγαίνει καλύτερα η ειρωνία και ο σαρκασμός. Το χιούμορ, ρε αδερφέ! Και, ως γνωστόν, δεν θα χαρίσω κάστανα, ούτε στους γνωστούς, ούτε στους φίλους. Και πολύ περισσότερο, στους άσχετους.

Τώρα, θα μου πείτε, μεθαύριο παραδίδεις διπλωματική, κι εσύ ανοίγεις μπλογκ; Ναι, έτσι είναι ο Δροσέλτης· απρόβλεπτος. Και γκρινιάρης. Και έχει μπουχτίσει με τη διπλωματική και το πτυχίο και χρειάζεται μία εναλλαγή με γερή δόση ειρωνίας (όπως πάντα).

Λοιπόν, κλείνω γιατί σε λίγο αρχίζει ο Spongebob και σήμερα δεν θέλω να τον χάσω. Θα τα πούμε σύντομα.

Υ.Γ. τεχνολογικής φύσεως: Το άρθρο αυτό το έγραψα με vim, σερφάροντας μέσω w3m. Τελικά πολύ εντάξει πρόγραμμα αυτό το w3m... Έξοχο!