Category Archives: Καθημερινότητα

Ποδήλατο

Εδώ και μερικές μέρες το ποδήλατό μου βρισκόταν σε ακινησία λόγω χαλασμένης κλειδαριάς. Μαύρες μέρες... Πού να πας για ψώνια με τα πόδια όταν πριν καβαλούσες το ποδήλατο και τσαφ στο σούπερ μάρκετ; Πού να μετακινήσαι μες στην πόλη ειδικά όταν κάνει καλό καιρό· στον υπόγειο μαζί με όλον τον κόσμο πατικωμένος; Ή να περιμένεις αιωνίως στις στάσεις;

Όμως και πώς να το λύσεις το πρόβλημα της αλύσου; Να κουβαλήσεις το ποδήλατο ως τον ποδηλατά κυλώντας το στην μπροστινή ρόδα; Άσε που θα νομίζουν πως το κλέβεις. Ήταν πρόβλημα και κόπος να δανείζομαι τανάλιες από τον ποδηλατά.

Ε, αποφάσισα να αγοράσω μια τανάλια για να κόψω την άλυσο. Πήγα χτες το πρωί σε ένα Baumarkt και είδα: η μικρή η τανάλια κάνει περ. 16€ ενώ η γιγάντια που κόβει τα πάντα περ. 36. Ο υπάλληλος μου συνέστησε την μικρή: «κομματάκι κομματάκι κόψτε το». Αυτό έκανα. Η χοντρή άλυσος από μέσα είναι κούφια και ανάμεσα στους αρμούς βρίσκεται ένα σύρμα πλεξούδα. Με τέχνη το εκθέτεις προς τα έξω για να το πιάσει η τανάλια. Κομματάκι κομματάκι σε ένα τέταρτο το είχα κόψει. Άξιζε τον κόπο.

Έπειτα, το απόγευμα, πήγα μια βόλτα στο πάρκο Rehberge. Είχε βρέξει και μύριζε ωραία. Τα πουλιά τραγουδούσαν παντού. Τελικά όντως είναι το ωραιότερο πάρκο του Βερολίνου.

I will survive

Πω πω... τι ήταν κι αυτό το σημερινό! Δεν πέρασαν μερικές ώρες από τότε που βγήκα από το χειρουργείο!... Ούτε που το φανταζόμουν σήμερα το πρωί πού θα κατέληγα. Εντάξει, μην κάνετε έτσι, θα ζήσω. Και μην μπείτε στον κόπο —όσοι με είχατε ούτως ή άλλως γραμμένο— να δείξετε το ψεύτικο ενδιαφέρον σας, ο Δροσέλτης δεν χάβει κάτι τέτοια. Ηλίθιες δικαιολογίες, να μην ακούσω, ξενερώνω χειρότερα. Θα ενημερωθούν μόνον όσοι ενδιαφέρονται και ενδιαφέρονταν πραγματικά. Και αυτοί ξέρουν ποιοι είναι.

Τώρα τι τα γράφω αυτά; Όσοι διαβάζετε αυτές τις άγιες γραμμές, να ξέρετε ότι δεν θα κυκλοφορώ στην πιάτσα για λίγες μέρες. Υπομονή! Σύντομα, πάλι κοντά σας...

Νέα αρχή

Ναι, είναι αλήθεια! Ο Δροσέλτης είναι πάλι εδώ. Ο Δροσέλτης του Ψάχνοντας για διαμέρισμα στο Βερολίνο που (σχεδόν) όλοι αγαπήσατε. Στα ελληνικά. Φυσικά θα συνεχίσω να γράφω στο αγγλικό μπλογκ, αυτό εννοείται (μη χαίρεστε). Αλλά στα ελληνικά μού βγαίνει καλύτερα η ειρωνία και ο σαρκασμός. Το χιούμορ, ρε αδερφέ! Και, ως γνωστόν, δεν θα χαρίσω κάστανα, ούτε στους γνωστούς, ούτε στους φίλους. Και πολύ περισσότερο, στους άσχετους.

Τώρα, θα μου πείτε, μεθαύριο παραδίδεις διπλωματική, κι εσύ ανοίγεις μπλογκ; Ναι, έτσι είναι ο Δροσέλτης· απρόβλεπτος. Και γκρινιάρης. Και έχει μπουχτίσει με τη διπλωματική και το πτυχίο και χρειάζεται μία εναλλαγή με γερή δόση ειρωνίας (όπως πάντα).

Λοιπόν, κλείνω γιατί σε λίγο αρχίζει ο Spongebob και σήμερα δεν θέλω να τον χάσω. Θα τα πούμε σύντομα.

Υ.Γ. τεχνολογικής φύσεως: Το άρθρο αυτό το έγραψα με vim, σερφάροντας μέσω w3m. Τελικά πολύ εντάξει πρόγραμμα αυτό το w3m... Έξοχο!