Category Archives: Sports

Sportbootführerschein See

Τελος οι λιμνιες και οι ποταμισιες οχθες. Τωρα χαρτες. Πυξιδα. Γεωμετρια. Τωρα φαροι και σημαδουρες. Τωρα διαβητης, τριγωνο και μοιρογνωμονιο. Διαστημα και ταχυτητα. Γεωγραφικες συντεταγμενες. 3 μιλια. Ομως ακουμπαμε το απεραντο. Το αγνωστο. Τωρα βγαινουμε απ' τ' αυγο. Τωρα εξεταζουμε πορειες. Εμποδια, αβαθη και ναυγια. Αμπωτη και πλυμμηριδα. Ρευματα και ανεμους. Συνορα κρατων και πεδια βολης. Λιμανια και εκβολες ποταμων. Δρομοι υψηλης κυκλοφοριας. Μαγνητικος και γεωγραφικος πολος.

«Με κραζει η θαλασσα.»

Sportbootführerschein Binnen

Ναι, τελικα τα καταφερα... Μετα απο δυο μηνες σκληρης δουλειας, επιτευχθηκε ο στοχος. Περασα στις εξετασεις κομπων, θεωριας και πραξης σε ιστιοπλοΐα και βενζινακατο για λιμνες και πλωτα ποταμια.

Ειχε πολλη δουλεια. 2,5 ωρες τη βδομαδα θεωρια, 3 διωρα/βδ. ιστοπλοϊα, ενα μισαωρο/βδ. βενζινακατος, διαβασμα στο σπιτι, στον υπογειο και οπου βρισκομουν, εξασκηση κομπων, 2 ωρες μετακινηση (επι 3), εβγαινε καπου 17 ωρες τη βδομαδα. Σα να ειχα δευτερη δουλεια. Στην Segelschule Berlin, την πιο παλια σχολη ιστιοπλοΐας του Βερολινου. Με μια καταπληκτικη δασκαλα, την Petra, που με βοηθο την αδελφη της Elke μας διδαξε με πολυ ενθουσιασμο και υπομονη τα μυστικα της τεχνης του ανεμου αλλα και της μηχανης.

Τωρα δυστυχως, δεν θα μπορεσω να εφαρμοσω αμεσα αυτα που εμαθα, διοτι ο καιρος γαρ χειμερινος. Απο την ανοιξη παλι. Θα παρω τους φιλους μου, θα νοικιασουμε βαρκα με ιστίο και θα βγουμε τσαρκα στα νερα. Ή μηπως οχι; Καλυτερα μονος; Να μην με πρηζει και κανεις; Μπα, με παρεα πιστευω θα εχει πλακα. Θα πειραματιστω.

Αυτο ανηκει στα σπορ του καλου καιρου. Τωρα ερχεται η εποχη της παγοδρομιας, του σκι. Ή των κλειστων χώρων. Μπιλιαρδο. Γυμναστηριο. Νταρτς.

Ιστιοπλοΐα σε Χαβελ και Τέγκελερζεε

Πηρε μια ωρα να φτασουμε στη λιμνη. Ο ανεμος μια φυσουσε και μια επαυε. Οταν ομως μπηκαμε, ενας αλλος κοσμος. Ο βαρκα επιασε ταχυτητες που δεν ειχα ζησει (σε βαρκα). Οι κλισεις που επαιρνε απο τις ριπες του ανεμου ηταν αποτομες και τρομακτικες. Εμ γι' αυτο το κανω! Γι' αυτο ξεκινησα ο,τι ξεκινησα! Αλλιως καθομουν και σπιτι μου να βλεπω τους Αγωνες. Και γυρω γυρω αμετρητα ιστιοφορα καθε ειδους... Τι χορος ηταν αυτος... Στις οχθες το καταπρασινο δασος, στη μεση νησια, και το ματι να φευγει στην ανοιχτωσια του νερου, ψηλα ο ουρανος, απεραντοσυνη... Ως κα ουρανιο τοξο ειδαμε στο ζενιθ! Γκριζος ο ουρανος, γκριζα η λιμνη. Γαλαζιος ο ουρανος, γαλαζια η λιμνη.

Ο γυρισμος μας εβαλε δυσκολα. Το ζιγκ ζαγκ του ιστιοπλόου. Κοντρα στον ανεμο. Εμαθα πολλα. Ωραια πραματα ομως... ωραια πραματα...

720m inline

Γι' αλλού πηγαινα με το ποδηλατο, αλλού βρεθηκα. Ανακαλυψα ενα ερημο πεζοδρομιο, πλατυ και οχι πολυ ανωμαλο πολυ κοντα στο σπιτι μου. Και με πεζουλι να καθησω. Εβαλα τα ροδακια και πανω κατω, πανω κατω... Εξι φορες. Δεν εγινα πτωμα οπως προχτες. Ουτε πονοι στις πατουσες. Ετσι ντε, ανθρωπινα πραματα, οχι οπως εκεινος ο κατσικοδρομος... Εφαγα βεβαια και μια ωραια βούτα, αλλα με τα προστατευτικα δεν καταλαβαινεις τιποτα. Το πρωτο πραμα που εμαθα στα καλα μαθηματα ηταν το πεσιμο. Το σωστο πεσιμο. Και σιγα σιγα βρηκα την ισορροπια, αρχισα να ξεθαρρευω, που και που γκαζωνα, αλλα μετα χαμηλωνα, διοτι το φρενο δεν πιανει πολυ καλα εκει· ή μαλλον, ακομα.

Ο στοχος ειναι να ξεπεραστει αυτη η πρωτη φαση. Σε καθε αθλημα υπαρχει μια πρωτη φαση οπου η ελλειψη τεχνικης «εξισορροπειται» απο υπερβολικα πολλη δυναμη και σφιξιμο. Με αποτελεσμα την γρηγορη κοπωση. Οταν αυτη ξεπερνιεται, τοτε ξεκινα η μεγαλη διασκεδαση. Υπομονη κι επιμονη λοιπον.

Εννοειται, μετα κατευθειαν στο κρυο ντους. Τι απολαυση... Ε ρε, τι εχανα τοσα χρονια που δεν ασχολουμουν με αθλητισμο... Εχω πολλα να ανακτησω!

860m inline

Πρωτη φορα μονος. Μακρια απ' την τελειοτητα του σταδίου. Απο το μαλακο δαπεδο. Απο τους εκπαιδευτες. Στο πεζοδρομιο. Στο κακο πεζοδρομιο. Το ανωμαλο. Με εκπληξεις. Με περαστικους. Τι καψονι ηταν αυτο... Αρχικως σκεφτομουν άλλα. Μερικα χιλιομετρα.... Που πας ρε Καραμητρο... Στα 430 μετρα δεν με κρατουσαν τα ποδια μου. Οι πατουσες ειχαν φτασει στο οριο της αντοχης. Ο ιδρωτας ετρεχε ποταμι. Η λυγισμενη μεση ειχε αρχισει να βογκά. Επιστροφή. Φυσικα και σκονταψα και επεσα μερικες φορες. Αλλα δεν σταματαμε. Ειμαστε εξερευνητες. Πόλων και ζουγκλών. Ερήμων και ορέων. Θαλασσών και πλανητών. Σηκωνομαστε και συνεχιζουμε. Δεν ειμαστε και βλακες... Αρθρωσεις και γκλαβα προστατευονται. Και φυσικα θα ξαναβγω. Το Σαββατο. Και την Κυριακη. Καθε βδομαδα. Τα 430 θα γινουν 500, τα 500, 600, και ουτω καθεξης.

Παγος, Ασφαλτος, Χωμα

Στο παγοπεδιλο

Γλιστρας σαν ανεμος. Κατω λευκο. Επιπεδο. Ισορροπία. Σκεφτεσαι πως στριβεις· και στριβεις. Πιο γρηγορα! Καποιος πλησιαζει στην τροχια μου... πού πας; Γλυτωσαμε. Τι μουσικη... Χορευουμε; Ελιγμοι. Ταχυτητα. Δροσερος ο αερας στα μαγουλα. Ο ηλιος ανατελλει στον γαλαζιο ουρανο.

Στο ποδηλατο

Καινουριο. Το παλιο κλεφτηκε. Τι να πω; Εκλαπη; Ρολαρει απο μονο του θαρρεις... Τι καινουρια μαντζαφλαρια σκεφτηκαν οι κεραταδες... Ουτε διαστημοπλοιο. Καθε μικροκινηση και αποκριση. Προεκταση του σωματος. Εγω, η γη κι ο ηλιος. Μην μπαινετε στο δρομο μου ρε παιδια, κουδουνι, αυτη τη δουλεια θα κανουμε; Τι κανει ρε ο αλλος με το αμαξι... Καλα που φρεναρα! Δαγκωνει την ασφαλτο. Ετσι πρεπει.

Στο αλογο

Τωρα δεν εχει εγω. Τωρα εμεις. Δυο. Εσυ, εγω κι η φυση. Τωρα η συνεργασια. Τωρα η επικοινωνια. Τωρα η τεχνικη. Η πιο παλια. Χιλιαδες χρονια παρεα. Μαζι θα πορευτουμε τωρα. Εξω απ' την πολη. Στα βουνα. Στα δαση. Στα λιβαδια. Στις παραλιες. Θα περασουμε ποταμια. Θα ειμαστε φιλοι. Και στα καλα, και στα δυσκολα.