Category Archives: Νοικοκυριό

Εκκαθαριση συνθετικων χειρογραφων

Εχω μπλεξει. Ενταξει, πεταξα πολλα σκιτσα ημιτελων και προχειρα, αλλα δεν μπορω να πεταξω σκιτσα και καθαρογραφες των τελειωμενων εργων, δεν μου κανει καρδια. Μονο να τα ταξινομισω, θελω μια μερα. Θα τα σκαναρω σιγα σιγα και θα τα βαλω ολα πανω.

Επειδη αυτο δεν μπορει να γινει αδιαλειπτως, θα σκαναρω ενα εργο τη βδομαδα. Σιγα σιγα, θα γινει η δουλεια...

Τέλος και οι κασέτες

Εδώ και μερικές βδομάδες αποφάσισα να τελειώνω με τις κασέτες: πέρασμα του περιεχομένου όλων στον υπολογιστή (χάρη στο audacity), σκανάρισμα των περιεχομένων και πέταμα. Διότι και χώρο πιάνουν, και η ποιότητά τους πέφτει με τα χρόνια και το περιεχόμενό τους είναι τώρα πιο εύχρηστο. Σιγά σιγά, θα περαστούν όλες. Κι έτσι ακούω μουσικές που είχα χρόνια να ακούσω.

Πάει και η τηλεόραση

Αντε, να αδειαζουμε σιγα σιγα. Σημερα εφυγε η τηλεοραση απο το σπιτι. Και για να αδειασει ο χωρος, αλλα και να μειωθει το μηνιαιο χαρατσι τηλεορασης. Εγραψα ενα γραμμα στην GEZ, σημπλήρωσα την ξεδηλωση, εγραψα ενα πιστοποιητικο παραδοσης για να μου το σφραγισουν στην BSR, φορτωσα την τηλεοραση σε ενα ταξακι και ειπα στον ταξιτζη, Behmstr. 74 στον σταθμο ανακυκλωσης της BSR.

[Εδω πρεπει να θυμισω, οτι δεν ακολουθω το κακιστο παραδειγμα αλλων Βερολινεζων που αφηνουν τις τηλεορασεις τους στον κοινοχρηστο χωρο ή στο πεζοδρομιο. Πρεπει παντα να δινουμε το καλο παραδειγμα.]

Ο ταξιτζης πηρε τηλ. και μιλησε—σε μια αγνωστη σε μενα γλωσσα αναφεροντας ομως το ονομα της οδου στα γερμανικα—και μετα μου ειπε οτι μιλησε με τη γυναικα του, ζητησε συγνωμη και με ρωτησε αν θα περιμενω στον σταθμο ανακυκλωσης. Του ειπα οχι, θα γυρισω με το τραμ, απλως δεν θελω να κουβαλαω την τηλεοραση εδω κι εκει.

Φτανοντας στον σταθμο μου ειπε οτι περιμενουν πολλοι ανθρωποι για να αφησουν πραγματα, ειπα τι να κανουμε. Μετα με αφησε οχι ακριβως στην εισοδο, αλλα λιγο παραπανω, οπου διαφοροι ρακοσυλλεκτες παλιατζηδες μαζευαν ψυγεια και συσκευες. Φανηκε να τους ξερει. Ενας απ αυτους μου ειπε να τους δωσω την τηλεοραση, αλλα του ειπα οτι χρειαζομαι επιβεβαιωση και μου ειπε οτι ουτε απο την BSR δεν θα παρω (ενω η BSR μου ειχε πει οτι να τους παω ενα πιστοποιητικο γραμμενο απο μενα και θα το σφραγισουν).

Ο σταθμος ηταν το κατι αλλο... Ανθρωποι, αυτοκινητα στην ουρα, εργατες εδιναν εντολες, φορτωναν, ξεφορτωναν. Σε αλλα κοντεινερ μοκετες, σε αλλα ξυλα, σε αλλα συσκευες. Σκονη, θορυβος, ζωη! Αφησα την τηλεοραση σε ενα κοντεινερ, πηγα στο ταμειο, μου σφραγισαν το πιστοποιητικο και αυτο ηταν. Γεια χαρα!

Τωρα που εμαθα τον δρομο θα παω εκει κι αλλες ηλεκτρικες συσκευες. Να αδειασει ο τοπος!

Πάει και το κρεβάτι

Στο Βερολίνο θεωρείται πως δεν είναι εύκολο να δώσεις έπιπλα ή συσκευές. Η αλήθεια είναι πως δεν αγοράζει κανείς μεταχειρισμένα έπιπλα, τη στιγμή που μπορεί να αγοράσει καινούρια σε πολύ φτηνές τιμές. Έτσι, όταν κάποιος θέλει να δώσει ένα έπιπλο είτε πληρώνει την BSR για να έρθει να το πάρει και να το πετάξει ή κάνει τη γαϊδουριά να το κατεβάσει στην αυλή (ώστε να χρεωθούν όλοι οι γείτονες την απομάκρυνσή του) ή έξω, ρυπαίνοντας το πεζοδρόμιο. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα έχω δώσει σε προηγούμενες αναρτήσεις.

Το καλύτερο βέβαια είναι να χαρίσεις το έπιπλο που δεν χρειάζεσαι σε κάποιον που το χρειάζεται. Αυτό έκανα κι εγώ για το κρεβάτι. Ανάρτησα δωρεάν 1 ή 3 φωτογραφίες στη σελίδα της BSR και της ZweiteHand και σήμερα ήρθαν κάποιοι και το πήραν.

Με συνόδευσε σε 4 σπίτια αυτό το κρεβατάκι με τα όμορφα σχήματα. Πολύ πρακτικό και με μεγάλο εσωτερικό χώρο. Στην εστία όπου έμενα παλαιότερα τον χρησιμοποιούσα για να βάζω ένα σωρά βιβλία και σημειώσεις.

Καλή τύχη! Έμπνευση, ανάπαυση και χαρά σε όποιον το χρησιμοποιήσει!

Κινούμενα έπιπλα

Τον Σεπτέμβριο του 2010 είχα λάβει μέρος σε ένα τριήμερο εργαστήρι του School of Design Thinking, στο Πότσδαμ. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, κατά την διάρκεια της οποίας έμαθα πάρα πολλά. Στόχος του εργαστηρίου ήταν η επιλογή των δασκάλων για το χειμερινό εξάμηνο (τελικά, με επέλεξαν, αλλά δεν βόλευαν οι ώρες, καθώς δούλευα και αλλού και δεν μπορούσα να τις αλλάξω. Μετά, στο εαρινό εξάμηνο είχα βρει full time δουλειά αλλού, κι έτσι δεν συνέβη να εργαστώ στη σχολή αυτή).

Ένα από τα πράγματα που είδα εκεί και με εντυπωσίασε, ήταν το γεγονός ότι όλα τα μεγάλα έπιπλα βρίσκονταν σε ρόδες, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους χρήστες του δωματίου να αλλάζουν την διαρύθμιση κατά το δοκούν. Μου είχε αρέσει πάρα πολύ αυτή η ιδέα και είχα αποφασίσει να την εφαρμόσω και στο διαμέρισμά μου.

Και η ώρα ήρθε. Έκανα την αρχή από το γραφείο μου. Πήγα σήμερα στο Μπάουχάους και αγόρασα

  • 4 διπλές ρόδες με φρένο
  • 4 στηρίγματα (Platte 29x29mm, verzinkt stift 8mm)
  • 16 βίδες (Spanpl.Pan head gelb, 4,0x17)

Σύνολο 13,09 €.

Μόλις ήρθα σπίτι, τα τοποθέτησα τσάκα τσάκα. Και τώρα μπορώ να μετακινώ το γραφείο με μεγάλη ευκολία ανοίγοντας τον χώρο κατά προτίμηση. Μου φαίνεται πως θα βάλω ρόδες σχεδόν σε όλα.