Category Archives: family

Singing

What a wonderful music...

One of my dreams is to sing renaissance polyphonic music with my family. Yvonne and Sophia will sing the high parts. Me, the bass line. And the next member, the tenor. 😉

Quiz: Which is the above famous work?

Το χαμόγελο του μωρού

Κάποτε, ένας γνωστός μου είχε πει πως όταν μετά από τη δουλειά γυρνάει στο σπίτι και βλέπει το χαμόγελο του μωρού του, ξεχνάει όλα όσα τράβηξε.

Τον είχα παρεξηγήσει τότε, μου φάνηκε ως δικαιολογία για όσα τραβούσε. Ο γνωστός αυτός, δεν είχε εκφράσει σωστά αυτό που τότε συνέβαινε σ' αυτόν...

Το χαμόγελο του μωρού προς κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, δεν κοστίζει όσο τα δικά μας χαμόγελα εδώ κι εκεί· είναι πολύ ακριβότερο. Διότι για το χαμόγελο αυτό πρέπει να κοπιάσεις πολύ, πρέπει να πετάξεις όλα τα ρούχα της σοβαρότητας που κουβαλάς, πρέπει να αγγίξεις πάλι τη αθωότητα που έχασες μεγαλώνοντας, πρέπει να κερδίσεις κάτι παραπάνω από την εμπιστοσύνη του μωρού την οποία χαρίζει δωρεάν στον καθένα. Το χαμόγελο αυτό είναι το πιστοποιητικό, ότι δεν έχασες την αθωότητα, ότι η ζωή δεν σε έκανε πέτρα, δεν σκότωσε μέσα σου ό,τι πιο αγνό και αφελές είχες. Γι' αυτό και όσοι δεν καταφέρνουν να κάνουν το μωρό να χαμογελάσει, δεν το βάζουν κάτω, προσπαθούν με πιο χαζούτσικες γκριμάτσες και χειρονομίες να κερδίσουν αυτό το «χαρτί», να αποσπάσουν λίγη από την άκρατη χάρη του.

Το δε μωρό, δεν κάνει χάρες. Θα χαμογελάσει, αν έτσι νιώσει πως πρέπει. Θα τεντώσει το χεράκι του αν νιώσει έλξη. Θα δώσει ένα κομματάκι από την χάρη του, αν το αξίζουμε.

Γράμμα 1ο

Καταρχήν οφείλω να ανακοινώσω την χαρμόσυνη είδηση, ότι η γλυκιά μου Υβόν τον μήνα Σεπτέμβριο θα χαρίσει στον κόσμο ένα παιδάκι! Από την άλλη, ο πατέρας του ο Αλέξανδρος φιλοδοξεί να χαρίσει τον κόσμο στο παιδάκι του που έρχεται. Ό,τι γνώρισε, ό,τι έμαθε και μαθαίνει θέλει να του το δείξει, να το ενθουσιάσει, να το φροντίσει, να του δώσει όλη την αγάπη και τη στοργή που έλαβε από τους γονείς του, και όλους τους ανθρώπους που αγάπησε και τον αγάπησαν. Έχει τόσα πολλά να του πει!

Ας κάνουμε λοιπόν την αρχή από εδώ. Εγκαινιάζουμε την κατηγορία «Γράμματα στο παιδί που έρχεται».

Αγαπημένο μου παιδί,

εγώ και η μητέρα σου σε περιμένουμε με χαρά να έρθεις τον Σεπτέμβρη. Αν, βέβαια, βιαστείς και έρθεις τον Αύγουστο, κανένα πρόβλημα, θα χαρούμε μια ώρα αρχύτερα. Με το πάσο σου, όμως.

Ακόμα δεν ξέρεις τίποτε. Δεν ξέρεις τι είναι κόσμος, τι είναι ήλιος, τι είναι φεγγάρι, τι είναι σκύλος, τι είναι έντομο, τι είναι βιβλίο, δεν ξέρεις —και ούτε τον Σεπτέμβριο θα ξέρεις ακόμα— να μιλάς, τι είναι η γλώσσα —αν είναι δυνατόν! Θα ξέρεις μόνο αν σε αγαπάν, το πιο σημαντικό.

Πότε θα τα μάθεις όλα αυτά; Έχεις τόσα πολλά μπροστά σου, καημένο! Μην ανησυχείς όμως, το ταξίδι αυτό θα είναι συναρπαστικό. Άλλωστε, καλύτερα να μαθαίνεις, παρά να ξέρεις· ρώτα κι εμένα που έχω σπουδάσει τόσα πράματα!...

Θα γίνεις μεγάλος μουσικός, πιανίστα(ς) και συνθέτης ή συνθέτρια. Ένας φίλος μου φαγκοτίστας με ρώτησε «και αν θέλει να γίνει φαγκοτίστας;» «Να μην ξαναγυρίσει στο σπίτι!» του είπα. Εντάξει, αν θέλεις να γίνεις κάτι άλλο, θα χαρώ, να ξέρεις! Αυτό θα σημαίνει ότι είσαι δυνατός χαρακτήρας!

Ακόμα δεν με ξέρεις καθόλου. Τη μαμά σου μάλλον την ξέρεις καλύτερα. Θα με μάθεις όμως, μόνο από την καλή (από την ανάποδη θα με μάθεις αν ανοίξεις μπλογκ και γράφεις βλακείες). Θέλω να μάθεις Ελληνικά, για να διαβάσεις τα ποιήματά μου. Για να με γνωρίσεις το θέλω, όχι για να σε συγκινήσουν, όπως συγκίνησαν εμένα. Άλλο αυτό. Θα το ήθελα και για να διαβάσεις τα γράμματα και τα email που έχω γράψει, να ξέρεις τι έζησα, όμως τα γράμματα τα έχω στείλει (για τα email μην ανησυχείς, είναι όλα αποθηκευμένα και έχω και backup).

Με τις συνθέσεις μου και την μαθηματική μου εργασία δεν με πειράζει αν δεν ασχοληθείς, τα ποιήματα όμως πρέπει να τα διαβάσεις.

Αν πάθω τίποτα στο μεταξύ, να πληρώνεις την ετήσια συνδρομή για την ιστοσελίδα μου στον Θόδωρο. Αν θέλεις να μελετήσεις τα μουσικά μου χειρόγραφα, θα τα έχει ο Διονύσης. Τα μαθηματικά μου βιβλία και σημειώσεις, ο Κώστας. Και να γίνεις Λινουξάς! Και να προσέχεις τη μαμά σου, δε φαντάζεσαι τι κάνει ήδη εδώ και μήνες για σένα, προσέχει τι τρώει, διαλέγει ρουχαλάκια, πήρε και ένα ωραίο καροτσάκι. Έχεις ευθύνες!

Θα τα πούμε πάλι σύντομα.

Σε φιλώ

Ο μπαμπάς σου