Category Archives: Σέρρες

Σερρες

Η πολη οπου μεγαλωσα. Η πολη των παιδικων μου χρονων. Η πολη οπου γιορταζα Χριστουγεννα.

Εκει πρωτοπηγα στο σχολειο. Εκει πρωτοπηγα στο θεατρο. Στη συναυλια. Στο σινεμα. Στο εστιατοριο. Στο παρκο. Στο κολυμβητηριο. Στο μουσειο. Εκει ανεβηκα στο ποδηλατο, επαιξα παιχνιδια, διαβασα τα πρωτα μου βιβλια, ελαβα πρωτοχρονιατικα δωρα, επαιξα μπαλα.

Εκει γνωρισα και τη μουσικη. Ακουσα τους πρωτους μου δισκους, εγραφα κασετες απο το ραδιοφωνο, εμαθα να παιζω πιανο, εγραψα τα πρωτα μου εργα, καταλαβα τη δομη της μουσικης, ενιωσα τη μαγεια, το παθος και τον σεβασμο για την τεχνη αυτην (και εν συνεπεια για ολες τις τεχνες).

Απο κει και οι εκδρομες. Στον Αι Γιαννη με τα νερα και τα ποταμια, στο μοναστηρι του Τιμιου Προδρομου μεσα στα βουνα, στον Λαϊλιά οπου πρωτοκαμα σκι (τι γρεμοι ηταν εκεινοι), στην Κερκινη για ψαρι, στην Ανατολη με το σχολειο, στο Σιδηροκαστρο, στη Χρυσοπηγη οπου εβαλα να περπαταν κατι χρυσομυγες στο χερι μου, στη Σαλονικη, στη Σόφια και το Μπλαγκοεφγκραντ, σε κατι χωριά στα βουνα και παιζαμε γκολφ, στα δαση πισω απο την κοιλαδα των Αγιων Αναργύρων, κατι ποδηλαταδες πισω απο τη Σαρανταπορου και, βεβαια, στο χωριο, στην Ορεσκεια, γι' αυτο ομως θα αφιερωθει ξεχωριστο κειμενο.

Εστηνα το τηλεσκοπιο στο μπαλκονι και παρατηρουσα τα αστρα. Εκλειψη σεληνης, γαλαξιας Ανδρομεδας. Δεν σκεφτομουν να κοιταζω το ξενοδοχειο απεναντι, μπας και ξεστραβωθω. Άλλα μυαλα τοτε...

Εκει αγαπησα τα μαθηματικα. Καταλαβα οτι χρειαζεται φαντασια να παιζεις με τους κανονες, δημιουργικοτητα και κολπα, επιμονη και χαλαρωση. Στο 3ο Γυμνασιο Σερρων, κατω απο την Ακροπολη, που επαιρνες το δρομο πανω και εβγαινες σε ενα υδραγωγειο οπου ριχναμε κατι κομματια απο φλοιο πευκων και μπαινόβγαιναν στο κτιριο κανοντας τα ζιγκ ζαγκ τους.

Οταν επιστρεφω βλεπω μια αλλη πολη. Μεγαλωσα εγω, μεγαλωσε κι αυτη. Γερναμε, ο καθενας με το ρυθμο του. Το Δημοτικο Σχολειο που πηγαινα γκρεμιστηκε και εγινε ενα καινουριο. Η πολη επαθε εμφραγμα απο τα αυτοκινητα. Ομως καποια σημεια μνημης παρεμειναν. Και καποια ξεχασμενα. Σημεια φρεσκαρισματος μνημης. Θα ξαναπαω. Και θα την περπατησω πανω κατω. Θα παρω και αυτοκινητο να παω παντου. Ετσι θα κραταμε επαφη.

Τα τζαμιά των Σερρών

Καθώς μεγάλωσα στις Σέρρες, αγαπώ και ενδιαφέρομαι για την πόλη αυτή. Μια μέρα —δεν θυμάμαι πώς— ψάχνοντας στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σ' αυτήν την ιστοσελίδα: Τα τζαμιά που ρημάζουν και ο χριστιανός τού Αγιρνάς. Πρόκειται για ένα μπλογκ μιας γυναίκας που γράφει κυρίως για ζητήματα των Σερρών.

Έστειλα κι εγώ το σχόλιό μου, το οποίο όμως δεν δημοσιεύτηκε. Το λογισμικό «Blogger» έφταιγε; Η μπλόγκερ το έκοψε; Δεν γνωρίζω.

Μέχρι χτες νόμιζα πως το κείμενο του σχολίου μου πήγε χαμένο, όμως το είχα —διαίσθηση; — αποθηκεύσει σε ένα αρχείο την 18 Δεκεμβρίου, οπότε πρέπει και να το έστειλα στην συγγραφέα του μπλογκ. Καλή ανάγνωση.

Χαίρετε!

Συγχαρητήρια για την ανάρτηση! Είναι απαράδεκτη η κατάσταση να αφήνουμε ένα σωρό ιστορικά μνημεία σε όλη την Ελλάδα στο έλεος του καιρού και του χρόνου. Δείχνει βαρβαρότητα και ανικανότητα. Παρακάτω δύο σχετικά σχόλια.

1. Βλέπω ότι η ανάρτηση έγινε τον Σεπτέμβριο του 2008. Στην ιστοσελίδα του 7ου Γυμνασίου Ηρακλείου διαβάζω στην σελίδα για τα τζαμιά των Σερρών ότι

Σήμερα το Μεχμέτ Μπέη τζαμί βρίσκεται σε φάση αναστήλωσης. Οι εργασίες, όπως πληροφορούμαστε από το ενημερωτικό φυλλάδιο της 12ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, περιλαμβάνουν «α. απομάκρυνση της άμμου από το εσωτερικό και το προστώο, β. κατεδάφιση των σαθρών τμημάτων του προστώου, γ. μεταφορά των μαρμάρινων αρχιτεκτονικών μελών σε εργαστήριο, όπου συμπληρώνονται και συγκολλώνται, δ. επανατοποθέτησή τους και ε. ανακατασκευή του τοξωτού επιστηλίου της πρόσοψης. Στη συνέχεια πρόκειται να ανακατασκευαστούν οι θόλοι και να απομακρυνθεί η άμμος από την περίμετρο του τεμένους αναδεικνύοντας ό,τι δυνατόν από το παλιό του μεγαλείο».

Η σχετική σελίδα ενημερώθηκε 5 Μαρτίου 2003. Ως το 2008 τι έχει γίνει; Τίποτα; Ελπίζω όχι. Ελπίζω η φωτογραφία να είναι πολύ παλιά...

2. Να 'ταν μόνον αυτό... Το τέμενος του Μουσταφά Μπέη (εδώ μια φωτογραφία) όπως φαίνεται χρησιμοποιείται ως ξυλουργείο! Μάλιστα στην σχετική σελίδα του 6ου Γυμνασίου Σερρών διαβάζουμε:

Σήμερα στο τζαμί Κοτζά Μουσταφά απομένει μόνο ο θόλος και ενώ με βασιλικό διάταγμα κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο, αγοράσθηκε ως ανταλλάξιμη περιούσια από τον Ηλία Λαυρεντίδη.
Ο χώρος σήμερα χρησιμοποιείται ως ξυλουργείο.

[Η σχετική ιστοσελίδα ενημερώθηκε 4 Απριλίου 2001. Ελπίζω σήμερα η αρμόδια υπηρεσία να έχει πράξει αυτά που είναι η δουλειά της και όχι απλώς να μοιράζει φυλλάδια.]

Υ.Γ. 1: Στην ιστοσελίδα του ΥΠΠΟ για τα μνημεία, μόνο 2 από τα 3 τζαμιά είναι καταχωρημένα (το Κοτζά Μουσταφά φαίνεται το έχουν ξεγράψει). Στο κείμενο για το Μεχμέτ Μπέη, διαβάζουμε: «Σήμερα το κτίριο αναζητεί τη χρήση εκείνη που θα προβάλλει το μεγαλείο του εσωτερικού του χώρου». Και πώς την αναζητεί; Από μόνο του;
Υ.Γ. 2: Άλλη μία σελίδα ενός σχολείου (6o Γυμνάσιο Σερρών) για τα σερραϊκά τζαμιά.