Author Archives: a_droseltis

Μάθε το ποδηλατά το παιδίν σου!

Πάω στο συνοικιακο ποδηλαταδικο για επισκευες, μου λενε ελα Παρασκευη. Δεν μπορουσα... Ξαναπηγα αλλη βδομαδα. Με ξαναδιωξαν, δε γινεται, δεν εχουμε χωρο, γεμισαμε ποδηλατα, ελα Παρασκευη.

Δε μου αρεσε ο τροπος τους. Πηγα σε αλλο, πιο κυριλε, αρχες Σεπτεμβριου. Μου λενε, για μικρα, τα κανουμε αμεσως, ομως για πιο χρονοβορα να κλεισετε ραντεβου τελος του μηνα. Ειμαστε γεματοι.

Τελικα το ποδηλατο εχει ψωμι!

Ανεμοπορία

Νομιζω πως τα τελευταια χρονια παραμελησα τον αερα. Εξασκησα την τεχνη της ιππασιας στη γη και της ιστιοπλοΐας στο νερο. Πορευτηκα με ατια σε βουνα και λιβαδια, σε δαση και ποταμια, σε ακτες και ξεχασμενα μονοπατια. Εκανα τακ και μποντζες σε υδατα ωκεανια, θαλασσια, λιμναια και ποταμισια. Ομως αμελησα—φευ—να θεραπευσω την τεχνη του ιπτασθαι, κατα προτιμηση χωρις μηχανη, με μονο βοηθο την αεροδυναμικη τεχνολογια και τα θερμικα ρευματα και τους ανεμους. Σαν τα μεγαλα πουλια που απλωνουν τις φτερουγες τους και πεταν για χιλιομετρα κανοντας κυκλoυς προχωρωντας (πώς ονομαζεται αραγε αυτη η καμπυλη; )*.

Βασικα προκειται για ιστιοπλοΐα σε δυο διαστασεις (που λεει ο λογος...). Αν εκει εχεις μια κατευθυνση ανεμου, εδω εχεις δύο (θερμικά ρευματα και ανεμο). Εκει στριβεις δεξια/αριστερα, εδω και πανω/κατω.

Στο Βραδεμβουργο. Η Γερμανια ειναι γεματη απο συλλογους ανεμοποριας τελικα. Εκει λοιπον, χτες, ενα συρμα μηκους ≈1km μας εκσφενδονισε, τον εκπαιδευτη κι εμενα σε μεγαλο υψος, απο οπου πλησιασαμε ενα συννεφο και ανεβηκαμε σταδιακα πολυ ψηλα.

Τι δαση, τι λιμνες, χωραφια, κοπαδια, παλιες πολεις στη γη και συννεφα cumulus σπαρμενα στον ουρανο! Τι μανουβρες απιστευτες ηταν αυτες... Ούτε στο τρενακι του λουνα παρκ οι επιταχυνσεις. Τι ηρεμια και ησυχια εκει ψηλα ομως... Χωρις μηχανη γαρ. Και η προσγειωση, αρμονία, ηρεμία, ειρηνικοτητα.

Η αναμνηση αποθηκευτηκε περιεργα στον εγκεφαλο μου. Σαν σε ονειρο. Δυσκολο να τη συνδεσω με την κανονικη μου ζωη. Σουρεαλιστικο σκηνικο. Περα απο την πραγματικοτητα.

Θα κανω αλλη μια δοκιμαστικη σε λιγες μερες. Μαλλον θα το ξεκινησω κι αυτο. Η 3η διασταση με καλεί.

* (ΥΓ) Τροχοειδης (prolate cycloid, προβολη ελικα).

Basispass + Reitpass ☑

Αυτη ηταν μια καλη χρονια... (κι ακομη ειναι). Κι ας κρυολογησα 3 μερες κατα την προετοιμασια (οποτε, διακοπη της προπονησης). Ομως εδωσα τελικα τις εξετασεις επιτυχως!

Μεγαλο ευχαριστω στην Μίνα, την προπονητρια μας. Εμαθα πολλα στο Groß Briesen!

SKS ☑

Πολλοι κοποι. Πολυς χρονος. Πολλα εξοδα. Πολλα ονειρα. Αγωνία. Διαβασμα. Ταξιδια. Προπονηση. Γενικως, πολυ πραμα.

Ομως πετυχε το γλυκο. Εδεσε το γιαουρτι. Πρωτα στην Ελβα. Πρακτικες. Anlegen, Segel setzen, Halse, Q-Wende, MOB Manöver, Gefahrenhalse + MOBM, Beiliegen. Bestanden!

Μετα Βερολινο. Ασκησεις επι ασκησεων. Navigationsaufgaben. Ξανα και ξανα. Και ξανα. Ασκησεις, λυσεις, μονος να εξηγω τις αποριες μου. Καμιά βοηθεια. Και θεωρία. Navigation, Wetterkunde, Seemannschaft, Schifffahrtsrecht. Ουκ εστιν τελος.

Και η μερα των εξετασεων. Τι ασκηση πλοηγησης ειναι αυτη; Δεν ηταν στις επισημες! Μηπως οι επισημες ειναι παλιες; Μαλλον. Κι ομως, ισα ισα. 90 λεπτα, μερικοι ελεγχοι, πολυ γρηγορα, ας ελπισουμε. Και μετα η θεωρια. Ενταξει, εκει πιανω ταβανι χαλαρα. Και να, ανακοινωνουν τα αποτελεσματα εναν εναν!

Αλλοι περασαν. Αλλοι κοπηκαν. Ουπς... Αραγε κι εγω; Να, με καλουν με αλλους δυο μεσα. Για καλο; «Για σας τους τρεις, η εξεταση ηταν επιτυχης». Κραυγες και χαμογελα!...

Ελεγα, οταν τελειωσω με το SKS, τερμα τα διπλωματα σκιπερ. Ομως τωρα... Το SSS; Γιατι οχι; Βαλτικη, Βορεια, Μαγχη, Μπριστολ, Ιρλανδικη, Σκωτικη, Μεσογειος και Μαυρη... Τα γραφει ολα επανω... Θελω αλλα 700 μιλια. Γιατι οχι; Αφου μαθαινεις. Νομιζω πρεπει. Ναι, θα το κανω. Οπωσδηποτε! Δεν υπαρχει περιπτωση να σταματησω.

Υ.Γ. Ημουν ο μονος στην θεωρητικη εξεταση με Portland Course Plotter αντι για τριγωνα. Επρεπε να τα καταφερω! Επρεπε να βγαλω το Portland Course Plotter ασπροπροσωπο!

Αρχαιολογικο Μουσειο Θασου

Ειμαστε μια ομαδα 8 ατομων και αφου πληρωνουμε τα εισιτηρια στεκομαι μπροστα στον επιβλητικο κουρο μετα την εισοδο και εξηγω στους Γερμανους γονεις τής συντρόφου μου τι ειναι αυτο και ποια θεση εχει στην ιστορια της αρχαιοελληνικης τεχνης, την οποια περιγραφω με λιγα λογια: για την μηκυναϊκη περιοδο, τα σκοτεινα χρονια, τη γεωμετρικη, την αρχαϊκη, κλασικη και ελληνιστικη τεχνη.

Ωσπου ερχεται σε μας η υπαλληλος που εκοψε τα εισιτηρια και μου λεει:

—Αυτο που κανετε μοιαζει με ξεναγηση και αυτο απαγορευεται.
—Συγγνωμη; εξηγω στους δικους μου ανθρωπους αυτα που ξερω, γιατι αυτο απαγορευεται;
—Σας ειπα, μοιαζει με ξεναγηση και δεν επιτρεπεται αυτο
—Μοιραζομαι τις γνωσεις μου με τους δικους μου ανθρωπους
—Ειναι πολλες οι γνωσεις σας...
—Εχω σπουδασει αυτα τα πραγματα
—Απλα σας το ειπα, μπορει να ερθει καποιος ξεναγος και να σας ζητησει το λογο
—Τοτε θα του εξηγησω προσωπικα

Καημενη Ελλαδα...

Το δεντρόσπιτο

Ηθελα κατι σπεσιαλ για σενα, Κουκλα. Κατι ξεχωριστο. Να το θυμομαστε για παντα.

Την πρωτη φορα ατυχησαμε. Πορτοφολια, ταυτοτητες και διπλωματα φτερα. Παει και το μπατζετ. Αντι για δαση, τρεχαμε στα γραφεια. Τεσπα, καπως το συμμαζεψαμε και καλοπερασαμε κι εδω στα ταπεινα.

Ομως τη δευτερη, εγινε η δουλεια. Τα καταφεραμε. Και τι δεν κουβαλησαμε. Κι οταν η ξυλινη πορτα ξεκλειδωσε...

Τι ομορφια ειναι αυτη; Ειμαστε σε παραμυθι; Τι θέα ειναι αυτη; Βουνα κι ηλιοβασιλεμα. Δαση και λιβαδια. Ησυχια ατελειωτη.

Κοιτα, πισω απ την κουρτινα, σκαλα! Παει πανω. Ναι, εσυ πρωτη! ΚΑΙ μπαλκονι με πολεμιστρες! Σωστος πυργος... Εδω θα βαλουμε τον σακο με τα τροφιμα. Το ψυγειο μας. Παμε παλι στο ζεστο δωματιο, παγωσα.

Βαθια νυχτα. Ξυπνησα. Παραθυρο κρεβατιου. Τα γυμνα κλαδια του δασους ασημενια και πισω στο βαθος, το φεγγαρι. Τωρα καταλαβα τα ευρωπαϊκα παραμυθια που διαβαζα μικρος.

Πού θα παρουμε το πρωινο; Ακουω βηματα. Τι; εδω το φερνουν; Τεραστιο καλαθι. Τι νοστιμιες ειναι αυτες;

Ιππασία. Περιπατος στο δασος. Κυνηγητο. Περιπλανηση. Ποταμι. Παγοι. Προσεχε! Αχ, στα λεγα γω... παλι καλα που μονο τα χερια βραχηκαν...

Τι κριμα που φευγουμε... Να πουμε αντιο στον επιστατη που μας βοηθησε... Μα πού ειναι; Νατος! Οχι, μα θα φευγαμε χωρις να πουμε γεια; Σας ευχαριστουμε! Θα ξαναρθουμε!

Τα μοναστηρια

Τιμίου Προδρόμου Κυνουρίας Αρκαδιας. Στροφες στροφών. Γκρεμοι. Ερημιές. Και μολις ξεπροβαλε, απορια. Πώς θα φτασουμε; Ο Κυριος εφροντισε, με αυτοκινητο ως την πυλη. Περσι ειχαμε μεινει μπουκαλες. Φετος στο τσαφ. Ευλογειτε! Πολυ βιαστικα. Εικονες, λουκουμι. Χαιρετε. Εμεις θα κατσουμε στην πυλη να δουμε λιγο τη θεα. Δυο ωρες δρομος.

Αγίου Νικολάου Σιντζας (Λεωνιδιο). Την ιδια μερα. Ναι, να παμε. Φυγαμε. Βουνα. Μα πού ειναι το μοναστηρι; Εκει. Πού εκει; Να, εκει. Εκει;... Οφθαλμαπατη. Σαν πισω απο πρισμα. Βραχια και στροφες. Αν ερθει καποιος απο απεναντι; Φτασαμε. Γλυκοτάτη μοναχη. Επισκεπτες. Ενας μου λεει οτι ο κυκλος τετραγωνιζεται με κανονα και διαβητη. Μμμ, μαλιστα... Γηρασκομενος αεί. Καλοι ανθρωποι.

Παναγίας Ελώνα. Κι αυτο αετοφωλιά. Ομως ασφαλτος ως πανω. Κύριοι. Στην τριχα. Η μια μοναχη που ειδα περσι πού ειναι; Γηροκομείο. Δεν υπαρχουνε πια μοναχες εδω. Ησυχία. Δροσερο νερο. Φως. Σιωπή.

Παντάνασσα (Μυστρας). Α, κι εδω μοναστηρι. Να προσκυνησουμε. Ευλογειτε! Κουβεντα. Φυλαχτά. Μα οχι, θα τα πληρωσουμε! Καλα, ευχαριστούμε... Στο καλό!

Πανί ή προπέλα;

Πανι: ο δρομος ειναι ο στοχος
Προπελα: ο στοχος ειναι ο στοχος

Πανι: ζιγκ ζαγκ
Προπελα: ευθεια

Πανι: χειροκινηση
Προπελα: αυτοματισμος

Πανι: ηχος ανεμου και νερου
Προπελα: ντουγκου ντουγκου

Πανι: συνεχης συγκεντρωση και βελτιστοποιηση
Προπελα: χαλαρωση

Πανι: χωρις λεφτα
Προπελα: ντιζελ,

Πανι: αρχαια τεχνικη
Προπελα: προσφατη εφευρεση

Πανι: ομορφια
Προπελα: πρακτικοτητα

Πανι: αυτονομία
Προπελα: βασεις καυσιμων

Πανι: μεγαλειο
Προπελα: συμπυκνωση

Τα καστρα

Μυκηνες. Προσκυνημα. Ανεμος. Ηλιος. Δυο τριγωνα βουνα. Να κατεβουμε στην κρηνη. Φακος. Μα ποσο κατω παει; Κτιστοι τοιχοι, βραχος. Εξω στο φως. Ταφοι. Ενας κάμπριο. Ενισχυτης. Δυο, κλειστος. Μυσταγωγια. Τελετη. Τρεις. Τεσσερεις. Περνας σε μια αλλη διασταση. Αλλοτε για νερο, να ζησεις. Αλλοτε για να κοιμηθεις, αιωνια. Τους αρεζαν τα τριγωνα στις εισοδους.

Παλαμηδι. Περσι ξυπολητος. Φετος με παπουτσια. Ευτυχως, ενεκα των αμετρητων χαρτιων υγειας ενθεν κι ενθεν... Μα γιατι δεν καθαριζουν; Σκαλί το σκαλί. Δεν πρεπει να σκεφτεσαι. Δεν πρεπει να σταματας! Εισαι μηχανη κι ανεβαινει. Τερμα. Τι ωραια θεα!...

Μονεμβασια. Παιχνιδακι. Τι, μονο αυτο; Οχι βεβαια, θα παμε στην Ακροπολη. Στο τειχος, ψηλα. Αυτο, ναι. Και ηπειρος και θαλασσα. Απο δω, ολα. Πανοραμα. Ερειπια. Ερημιά. Ηρεμία. Εδω δεν ερχεται κοσμος.

Μυστρας. Πιατο που επεσε πλαγίως απο τον ουρανο. Οοοχι απο πανω. Απο κατω θα το παρουμε. Απο την κυρια είσοδο, σαν αρχοντες. Ευλογειτε! Ο Κυριος. Συνεχιζουμε. Εκκλησιές. Παλατια. Κι αλλα ερειπια. Εδω πρεπει να ειχε γινει χαλασμος. Τα ματια στις εικονες τους χαλουσαν... Επιτελους, καστρο. Αυτο ήταν πολύ...

Ακροπολη Αθηνων. Καλα, εδω γελαμε. Κι αναποδα ανεβαινουμε. Για κατσε, ολοι αυτοι θα μπουν; Μπηκαν. Ας προσπερασουμε, δεν βλεπω τιποτα. Νατος. Τι κοσμος... Να παμε στη σημαια; ασε καλυτερα, στουμπωσε ο βραχος. Να πηγαινουμε. Ωχ... Λαοθαλασσα. Υπεμονη και χιουμορ. Βημα το βημα. Αναπαυση. Προσοχη; Τη χασαμε. Και τη μπαλα.

 

Το Βερολινο αλλαξε

Το Βερολινο αλλαξε. Δεν ειναι αυτο που ηταν πριν 20 χρονια. Εχει αλλαξει προς το χειροτερο. Πολλη βρωμια. Ο υπογειος οπως και το πεζοδρομιο εχει μετατραπει σε τουαλετα. Η επιθετικοτητα καποιων νεων προκαλει τρομο. Η συζητηση εχει αναψει στις εφημεριδες, αλλα θα μεινει και στις εφημεριδες.

Πολλοι που ερχονται ειναι πολυ μπερδεμενοι. Δεν ειχαν καταλαβει εξαρχης οτι αλλο η ομοσπονδιακη κυβερνηση και αλλο η κυβερνηση του Βερολινου. Οτι η μια ειναι μια απο τις ισχυροτερες του κοσμου, η αλλη απο τις πιο αδυναμες και ανικανες της γερμανικης ομοσπονδιας. Το διεθνες ρεζιλικι για το αεροδρομιο BER ειναι ενα συμπτωμα αυτης της καταστασης.

Η απισχνωση της διοικητικης δομης και της αστυνομιας, η υπερβολικη ανοδος των τιμων των ενοικιων και των κατοικιων τη στιγμη που δεν υπαρχουν πολλες δουλειες με καλο μισθο, η υψηλη ανεργια, οι γεματοι φισκα παιδικοι σταθμοι και σχολεια, ανυπαρξια χωρου σταθμευσης, η επιθετικοτητα στο δρομο, η ανοδος της βίας στον υπογειο, η απιστευτη βρωμα μεταξυ αλλων κανουν το Βερολινο να υποφερει. Η κατασταση πλεον δεν ελεγχεται. Ο σωζων εαυτον...

Ολα αυτα δεν τα εβγαλα απο το μυαλο μου. Ολοι τα λενε. Τα γραφουν οι εφημεριδες. Οσον αφορα την εγκληματικοτητα, προσωπικα, τα τελευταια 10-11 χρονια επεσα θυμα σωματικης βίας, θυμα κλοπης (πορτοφολι και κινητο) με προσπαθεια διαρρηξης τραπεζικου λογαριασμου, θυμα κλοπης ποδηλατου (2 φορες), βανδαλισμος ποδηλατου, διαρρηξης και κλοπης υπογειου. Ελπιζω να μην ξεχασα κατι. Μιλαμε για 7 ποινικα κολασιμες πραξεις. Δεν τις λες και λιγες. Σε καμία απολυτως δεν βρεθηκε ο δραστης (εκανα 6 ή 7 καταγγελιες, τζαμπα εχασα το χρονο μου).

Η βρωμα και η συμπεριφορα; Αποφευγω πλεον τον υπογειο. Οποιος ενδιαφερεται, ας διαβασει τα σχετικα αρθρα στον tagesspiegel.de. Κριμα, Βερολινο. Η αδιαφορια και η ανικανοτητα σε χαλασαν... Ειθε καποια στιγμη να γινεις η νεα πολη που ησουν καποτε τη δεκαετια του 90...