Το δεντρόσπιτο

Ηθελα κατι σπεσιαλ για σενα, Κουκλα. Κατι ξεχωριστο. Να το θυμομαστε για παντα.

Την πρωτη φορα ατυχησαμε. Πορτοφολια, ταυτοτητες και διπλωματα φτερα. Παει και το μπατζετ. Αντι για δαση, τρεχαμε στα γραφεια. Τεσπα, καπως το συμμαζεψαμε και καλοπερασαμε κι εδω στα ταπεινα.

Ομως τη δευτερη, εγινε η δουλεια. Τα καταφεραμε. Και τι δεν κουβαλησαμε. Κι οταν η ξυλινη πορτα ξεκλειδωσε...

Τι ομορφια ειναι αυτη; Ειμαστε σε παραμυθι; Τι θέα ειναι αυτη; Βουνα κι ηλιοβασιλεμα. Δαση και λιβαδια. Ησυχια ατελειωτη.

Κοιτα, πισω απ την κουρτινα, σκαλα! Παει πανω. Ναι, εσυ πρωτη! ΚΑΙ μπαλκονι με πολεμιστρες! Σωστος πυργος... Εδω θα βαλουμε τον σακο με τα τροφιμα. Το ψυγειο μας. Παμε παλι στο ζεστο δωματιο, παγωσα.

Βαθια νυχτα. Ξυπνησα. Παραθυρο κρεβατιου. Τα γυμνα κλαδια του δασους ασημενια και πισω στο βαθος, το φεγγαρι. Τωρα καταλαβα τα ευρωπαϊκα παραμυθια που διαβαζα μικρος.

Πού θα παρουμε το πρωινο; Ακουω βηματα. Τι; εδω το φερνουν; Τεραστιο καλαθι. Τι νοστιμιες ειναι αυτες;

Ιππασία. Περιπατος στο δασος. Κυνηγητο. Περιπλανηση. Ποταμι. Παγοι. Προσεχε! Αχ, στα λεγα γω... παλι καλα που μονο τα χερια βραχηκαν...

Τι κριμα που φευγουμε... Να πουμε αντιο στον επιστατη που μας βοηθησε... Μα πού ειναι; Νατος! Οχι, μα θα φευγαμε χωρις να πουμε γεια; Σας ευχαριστουμε! Θα ξαναρθουμε!

Τα μοναστηρια

Τιμίου Προδρόμου Κυνουρίας Αρκαδιας. Στροφες στροφών. Γκρεμοι. Ερημιές. Και μολις ξεπροβαλε, απορια. Πώς θα φτασουμε; Ο Κυριος εφροντισε, με αυτοκινητο ως την πυλη. Περσι ειχαμε μεινει μπουκαλες. Φετος στο τσαφ. Ευλογειτε! Πολυ βιαστικα. Εικονες, λουκουμι. Χαιρετε. Εμεις θα κατσουμε στην πυλη να δουμε λιγο τη θεα. Δυο ωρες δρομος.

Αγίου Νικολάου Σιντζας (Λεωνιδιο). Την ιδια μερα. Ναι, να παμε. Φυγαμε. Βουνα. Μα πού ειναι το μοναστηρι; Εκει. Πού εκει; Να, εκει. Εκει;... Οφθαλμαπατη. Σαν πισω απο πρισμα. Βραχια και στροφες. Αν ερθει καποιος απο απεναντι; Φτασαμε. Γλυκοτάτη μοναχη. Επισκεπτες. Ενας μου λεει οτι ο κυκλος τετραγωνιζεται με κανονα και διαβητη. Μμμ, μαλιστα... Γηρασκομενος αεί. Καλοι ανθρωποι.

Παναγίας Ελώνα. Κι αυτο αετοφωλιά. Ομως ασφαλτος ως πανω. Κύριοι. Στην τριχα. Η μια μοναχη που ειδα περσι πού ειναι; Γηροκομείο. Δεν υπαρχουνε πια μοναχες εδω. Ησυχία. Δροσερο νερο. Φως. Σιωπή.

Παντάνασσα (Μυστρας). Α, κι εδω μοναστηρι. Να προσκυνησουμε. Ευλογειτε! Κουβεντα. Φυλαχτά. Μα οχι, θα τα πληρωσουμε! Καλα, ευχαριστούμε... Στο καλό!

Πανί ή προπέλα;

Πανι: ο δρομος ειναι ο στοχος
Προπελα: ο στοχος ειναι ο στοχος

Πανι: ζιγκ ζαγκ
Προπελα: ευθεια

Πανι: χειροκινηση
Προπελα: αυτοματισμος

Πανι: ηχος ανεμου και νερου
Προπελα: ντουγκου ντουγκου

Πανι: συνεχης συγκεντρωση και βελτιστοποιηση
Προπελα: χαλαρωση

Πανι: χωρις λεφτα
Προπελα: ντιζελ,

Πανι: αρχαια τεχνικη
Προπελα: προσφατη εφευρεση

Πανι: ομορφια
Προπελα: πρακτικοτητα

Πανι: αυτονομία
Προπελα: βασεις καυσιμων

Πανι: μεγαλειο
Προπελα: συμπυκνωση

Τα καστρα

Μυκηνες. Προσκυνημα. Ανεμος. Ηλιος. Δυο τριγωνα βουνα. Να κατεβουμε στην κρηνη. Φακος. Μα ποσο κατω παει; Κτιστοι τοιχοι, βραχος. Εξω στο φως. Ταφοι. Ενας κάμπριο. Ενισχυτης. Δυο, κλειστος. Μυσταγωγια. Τελετη. Τρεις. Τεσσερεις. Περνας σε μια αλλη διασταση. Αλλοτε για νερο, να ζησεις. Αλλοτε για να κοιμηθεις, αιωνια. Τους αρεζαν τα τριγωνα στις εισοδους.

Παλαμηδι. Περσι ξυπολητος. Φετος με παπουτσια. Ευτυχως, ενεκα των αμετρητων χαρτιων υγειας ενθεν κι ενθεν... Μα γιατι δεν καθαριζουν; Σκαλί το σκαλί. Δεν πρεπει να σκεφτεσαι. Δεν πρεπει να σταματας! Εισαι μηχανη κι ανεβαινει. Τερμα. Τι ωραια θεα!...

Μονεμβασια. Παιχνιδακι. Τι, μονο αυτο; Οχι βεβαια, θα παμε στην Ακροπολη. Στο τειχος, ψηλα. Αυτο, ναι. Και ηπειρος και θαλασσα. Απο δω, ολα. Πανοραμα. Ερειπια. Ερημιά. Ηρεμία. Εδω δεν ερχεται κοσμος.

Μυστρας. Πιατο που επεσε πλαγίως απο τον ουρανο. Οοοχι απο πανω. Απο κατω θα το παρουμε. Απο την κυρια είσοδο, σαν αρχοντες. Ευλογειτε! Ο Κυριος. Συνεχιζουμε. Εκκλησιές. Παλατια. Κι αλλα ερειπια. Εδω πρεπει να ειχε γινει χαλασμος. Τα ματια στις εικονες τους χαλουσαν... Επιτελους, καστρο. Αυτο ήταν πολύ...

Ακροπολη Αθηνων. Καλα, εδω γελαμε. Κι αναποδα ανεβαινουμε. Για κατσε, ολοι αυτοι θα μπουν; Μπηκαν. Ας προσπερασουμε, δεν βλεπω τιποτα. Νατος. Τι κοσμος... Να παμε στη σημαια; ασε καλυτερα, στουμπωσε ο βραχος. Να πηγαινουμε. Ωχ... Λαοθαλασσα. Υπεμονη και χιουμορ. Βημα το βημα. Αναπαυση. Προσοχη; Τη χασαμε. Και τη μπαλα.

 

Το Βερολινο αλλαξε

Το Βερολινο αλλαξε. Δεν ειναι αυτο που ηταν πριν 20 χρονια. Εχει αλλαξει προς το χειροτερο. Πολλη βρωμια. Ο υπογειος οπως και το πεζοδρομιο εχει μετατραπει σε τουαλετα. Η επιθετικοτητα καποιων νεων προκαλει τρομο. Η συζητηση εχει αναψει στις εφημεριδες, αλλα θα μεινει και στις εφημεριδες.

Πολλοι που ερχονται ειναι πολυ μπερδεμενοι. Δεν ειχαν καταλαβει εξαρχης οτι αλλο η ομοσπονδιακη κυβερνηση και αλλο η κυβερνηση του Βερολινου. Οτι η μια ειναι μια απο τις ισχυροτερες του κοσμου, η αλλη απο τις πιο αδυναμες και ανικανες της γερμανικης ομοσπονδιας. Το διεθνες ρεζιλικι για το αεροδρομιο BER ειναι ενα συμπτωμα αυτης της καταστασης.

Η απισχνωση της διοικητικης δομης και της αστυνομιας, η υπερβολικη ανοδος των τιμων των ενοικιων και των κατοικιων τη στιγμη που δεν υπαρχουν πολλες δουλειες με καλο μισθο, η υψηλη ανεργια, οι γεματοι φισκα παιδικοι σταθμοι και σχολεια, ανυπαρξια χωρου σταθμευσης, η επιθετικοτητα στο δρομο, η ανοδος της βίας στον υπογειο, η απιστευτη βρωμα μεταξυ αλλων κανουν το Βερολινο να υποφερει. Η κατασταση πλεον δεν ελεγχεται. Ο σωζων εαυτον...

Ολα αυτα δεν τα εβγαλα απο το μυαλο μου. Ολοι τα λενε. Τα γραφουν οι εφημεριδες. Οσον αφορα την εγκληματικοτητα, προσωπικα, τα τελευταια 10-11 χρονια επεσα θυμα σωματικης βίας, θυμα κλοπης (πορτοφολι και κινητο) με προσπαθεια διαρρηξης τραπεζικου λογαριασμου, θυμα κλοπης ποδηλατου (2 φορες), βανδαλισμος ποδηλατου, διαρρηξης και κλοπης υπογειου. Ελπιζω να μην ξεχασα κατι. Μιλαμε για 7 ποινικα κολασιμες πραξεις. Δεν τις λες και λιγες. Σε καμία απολυτως δεν βρεθηκε ο δραστης (εκανα 6 ή 7 καταγγελιες, τζαμπα εχασα το χρονο μου).

Η βρωμα και η συμπεριφορα; Αποφευγω πλεον τον υπογειο. Οποιος ενδιαφερεται, ας διαβασει τα σχετικα αρθρα στον tagesspiegel.de. Κριμα, Βερολινο. Η αδιαφορια και η ανικανοτητα σε χαλασαν... Ειθε καποια στιγμη να γινεις η νεα πολη που ησουν καποτε τη δεκαετια του 90...

Ιστιοπλοΐα: ειναι μακρυς ο δρομος...

Sportbootführerschein Binnen λεγοταν το τελευταιο κειμενο της πρωτης σελιδας του ιστολογίου πριν γραψω αυτο. Απο τοτε εγιναν πολλα... Μετα πηγαμε στο Sportbootführerschein See, και μετα στα διπλωματα ασυρματου που πηρα αρχες Δεκεμβρη με προετοιμασια 3 εβδομαδων... SRC για θαλασσες και UBI για εγχωρια. Ήταν σαν να μαθαινεις μια καινουρια γλωσσα και πρεπει να τη μιλας απταιστα. Η εξεταση, εξονυχιστικη: καταγραφη αγγλικου κειμενου και μεταφραση στα γερμανικα. Μεταφραση γερμανικου σε αγγλικα. Γραπτα: ερωτησεις πολλαπλων απαντησεων για SRC (θαλασσες). Αν πετυχεις ως εδω, πας μεσα για προφορικα: Σεναρια θαλασσης, χρηση ασυρματου (ηλεκτρονικο σεταρισμα και ομιλια με βαση τα πρωτοκολλα). Χρηση αλφαβητου ΝΑΤΟ. Αν ολα παν καλα, παρακατω στα εγχωρια: Σεναρια εγχωριων υδατων και χρηση ασυρματου. Χρηση του βιβλιου περιφεριακων πληροφοριων εγχωριων υδατων. Και τελος, γραπτα πολλαπλων απαντησεων για εγχωρια.

Τρεις βδομαδες εξοντωντικης προετοιμασιας τελικα αρκουσαν. Και μετα, χωρις ανασα, ξεκιναμε για το επομενο διπλωμα: Sportküstenschifferschein, καραβια τωρα. Γι' αυτο δεν φτανει η εξεταση, θελει και 300 μιλια εμπειρια. Χριστουγεννα λοιπον στις Καναριες Νησους μαζι με αλλους αγνωστους νοματαιους σ' ενα Bavaria 49 για να μαζεψω το πρωτο μισο των μιλίων. Μετα απο 3 μερες μετρουσα το χρονο αναποδα. Σκληρη δουλεια με αγριο προπονητη... Ευτυχως ειχε τελος. Μεγαλη εμπειρια ομως. Και σε λιγο, το Μάιο, το αλλο μισο στην Έλβα. Με την πρακτικη εξεταση στο καπακι... Αν τα καταφερω (δεν το χω σιγουρο), θα στοχευω για την ακομα πιο δυσκολη θεωρητικη εξεταση τον Ιουλιο (638 ερωτησεις με απαντηση να γραφεις ο ιδιος και με ασκησεις ναυσιπλοϊας). Για να δουμε... Μακρυς ο δρομος, ομως μονο ετσι μπορεις να βιωσεις πραγματικα τους στιχους του ΚΠΚ:

Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

The Big Picture

Καποιοι εχουμε την εντυπωση οτι θα ειμαστε για παντα. Η ανθρωποτητα, εννοω. Οτι οπως βγηκαμε απο τις σπηλιες, θα βγουμε απο τη γη, θα εποικισουμε το διαστημα κτλ. Αλλοι παλι εχουν την εντυπωση οτι η ανθρωποτητα θα εκλειψει ξοδευοντας τους πορους ή μεσω κλιματικων αλλαγων, μετεωριτων κτλ.

Να δουμε την ανθρωποτητα ως μερος της βιομαζας. Και αυτην σαν εναν μεγαλο και λιγακι ευφυη οργανισμο. Και να εκλειψουν ολοι οι ανθρωποι, και ολα τα ζωα και τα φυτα, ενα βακτηριδιο να μεινει, παλι μετα απο καποια δισεκατομμυρια χρονια ειναι πολυ πιθανο να γινουν ολα απο την αρχη. Ζωη, πολυπλοκη ζωη, νοημοσυνη, πολιτισμοι. Το χειροτερο σεναριο απο αυτα που φανταζομαστε να γινει για τη Γη, παλι πιο φιλικη στη ζωη θα ειναι απο το φεγγαρι ή τον Αρη. Αλλωστε και στο παρελθον ελαβαν χωρα μεγαλα θανατικα στον πλανητη. Ομως και παλι η ζωη ανεκαμψε. Οπως ειπαμε, και ενα μοριο να μεινει, εγω θα ελεγα και τιποτα να μη μεινει, παλι σε μερικα δις χρονια, ολα εδω θα ειναι. Με αλλη μορφη.

Ομως οπως καθε ζωη, καθε ειδος, καθετι στο συμπαν εχει αρχη και τελος, ετσι ισως και η ζωη στη Γη, παρολο που εχει περασει και θα περασει διαφορες κρισεις, θα αρρωσταινει, θα αναρωνει, θα μεγαλωνει, καποια στιγμη θα γερασει και θα πεθανει. Ή απο ατυχημα, απο κατι πολυ μεγαλο. Ποσοι πολιτισμοι να γεννηθηκαν και να χαθηκαν στο συμπαν; Η βιομαζα στη Γη ειναι απλα ενα ζωακι στο συμπαν που εξελισσεται και καποια στιγμη αργα ή γρηγορα θα τελειωσει. Ομως αυτο ειναι περαν του δικου μας μετρου.

Sportbootführerschein See

Τελος οι λιμνιες και οι ποταμισιες οχθες. Τωρα χαρτες. Πυξιδα. Γεωμετρια. Τωρα φαροι και σημαδουρες. Τωρα διαβητης, τριγωνο και μοιρογνωμονιο. Διαστημα και ταχυτητα. Γεωγραφικες συντεταγμενες. 3 μιλια. Ομως ακουμπαμε το απεραντο. Το αγνωστο. Τωρα βγαινουμε απ' τ' αυγο. Τωρα εξεταζουμε πορειες. Εμποδια, αβαθη και ναυγια. Αμπωτη και πλυμμηριδα. Ρευματα και ανεμους. Συνορα κρατων και πεδια βολης. Λιμανια και εκβολες ποταμων. Δρομοι υψηλης κυκλοφοριας. Μαγνητικος και γεωγραφικος πολος.

«Με κραζει η θαλασσα.»