Ο καλος ο καπετανιος...

...στη φουρτουνα φαινεται, λεει ο πολυ σοφος λαος. Κι ομως, σε ενα παρα πολυ καλο αρθρο σχετικα με την ιστιοπλοΐα διαβασα πως το κυριότερο καθήκον του κυβερνήτη είναι να προλαβαίνει και να αποφεύγει τις πιθανές καταστάσεις ανάγκης. Μου φαινεται, πως θα προτιμησω αυτη την ρηση εναντι της παροιμιας. Ειναι αυτο που λεμε, η προφυλαξη ειναι προτιμοτερη απο τη θεραπεια. Διοτι ειναι πιο ευκολο, πιο απλο, πιο φτηνο να προφυλαξεις, παρα να θεραπευσεις.

Το ιδιο ισχυει για καθετι στη ζωη. Υγεια, επαγγελμα, σχεσεις. Των φρονιμων τα παιδια. Ου μπλεξεις. Ερχονται δυσκολοι καιροι.

Jean-Luc van den Heede - ενας Ηρωας

Σημερα ειναι μια μεγαλη μερα. Ας την σημειωσουμε: 29 Ιανουαρίου 2019. Ο Jean-Luc VDH, ενας πραγματικος ηρωας 73 χρονων ολοκληρωσε πρωτος τον περιπλου της γης στο Golden Globe Race σε 212 μερες με παλιου τυπου ιστιοφορο σπαζοντας το ρεκορ ενος αλλου μυθου, του Sir Robin Knox-Johnston, του μονου που τελειωσε τον αντιστοιχο θρυλικο αγωνα το '69. Διπλα στο κρεβατι μου βρισκεται το βιβλιο του αλλου ανταγωνιστη του τότε, Moitessier το ονομα αυτου. Σημερα γραφτηκε ιστορια. Ενας ανθρωπος-εμπνευση για χιλιαδες ανθρωπους σημερα αλλα και αυριο και μεθαυριο, για ανθρωπους που δεν γεννηθηκαν ακομη.

Απο το καλοκαιρι παρακολουθουσα τον αγωνα. Στιγμες αγωνιας με τους συμμετεχοντες που εχαναν το καταρτι κανοντας 360° περιστροφη στη Νοτια Θαλασσα. Οταν η Σουζι περιμενε το κινεζικο φορτηγο να τη σωσει. Οταν ο VDH επαθε ζημια στον Ειρηνικο σε 180° βουτια. Οταν περνουσε το ακρωτηριο Χορν. Οταν ο Μαρκ ζυγωνε στα 50 μιλια. Οταν εμπαινε στο γραναζι των Αζορων... Ακομε δεν τελειωσε ο αγων! Αλλοι 4 ναυτες μενουν. Απο τους 18 αρχικως. Ενας αγωνας για τους πιο σκληρους... Χωρις ηλεκτρονικη πλογηση. Χαρτες και εξαντας. Και εμπειρια...

Σημερα ηταν μια μεγαλη μερα. Δακρυα ερχονταν βλεποντας τον VDH να μπαινει στη Les Sables d' Olonne. Τι τιμη να εισαι μεσα σ' αυτο το πληθος... Δεν υπαρχουν λογια. Οπως του ειπε και ο Knox-Johnston, «εμπειρια, προετοιμασια, αποφασιστικοτητα». Jean-Luc, σ' ευχαριστώ!

Στοχοι 2019

Η χρονια που περασε ηταν πολυ καλη σε ολους τους τομεις. Δεν θα κανω εδω απολογισμο. Κοιταω μπροστα. Τι στοχους βαζω για τον εαυτο μου στον καινουριο χρονο.

Καταρχην, εκμαθηση ουγγρικων μεχρι τουλ. Β1. Ηδη εχω κανει τεραστια προοδο. Θελω, οταν παω Ουγγαρια, να μπορω να κανω κουβεντα. Ειναι μια πραγματικα πολυ διαφορετικη γλωσσα. Ομως σιγα σιγα, ανακαλυπτοντας τις σχεσεις των λεξεων μεταξυ τους, τα σχηματα που επαναλαμβανονται και αποκτωντας λεξιλογιο, η εκμαθηση επιταχυνεται θα ελεγα εκθετικα. Ηδη βλεπω λεξεις με κοινα κυτταρα, η γραμματικη απλοποιειται, μαθαινω δεκαδες λεξεις τη μερα. Ειμαι αισιοδοξος.

Ανεμοπορία. Δεν ειναι σαν τα αλλα χομπι, που πας για μια δυο ωρες στο συλλογο, το ασκεις και φευγεις. Γι' αυτην την απασχοληση χρειαζεται παρα πολυς χρονος. 9-10 ωρες τη μερα. 10 το πρωι στο συλλογο, δελτιο καιρου, αποφασεις, μετα να βγουν ολα τα οχηματα απο τα υποστεγα, βιντσι, ρυμουλκά οχηματα αεροπλανων, οχημα πρωτων βοηθειων, βαν ασυρματου, οχημα ρυμουλκησης καλωδίων και φυσικα 5-6 αεροπλανα αφου προετοιμαστουν καταλλήλως. Μετα τις πτησεις, στις 6μμ, ολα αυτα πρεπει να μπουν μεσα και μετα ξανα στα γραφεια για ενημερωση βιβλιων πτησεων και υπογραφές. Δυσκολο εργο. Ομως τωρα που μπηκαμε, θα χορεψουμε.

Αντοχή και αδυνατισμα. Το παρκο ειναι διπλα μου, ενα τρεξιματακι θα μου εκανε πολυ καλο. Πρεπει να το βαλω στο προγραμμα.

Τελος, συντηρηση των οσων κατακτησαμε τα τελευταια χρονια. Εξασκηση και αναπτυξη. Ειμαστε σε καλο δρομο.

Καλη χρονιά!

Δυτική Φρισία

Κλιπερ. Με τεσσερα πανια. 1903. «Ποσειδών». Φιλικοι επιβατες. Ευθυμος καπετανιος. Πανεμορφη καμπινα. Πλεουμε. Ολοι μαζι να σηκωσουμε τη μαΐστρα. Τρεις για το φλοκο. Παλιρροϊκα υδατα. Μεγιστη προσοχη να μην καθισουμε. Σημαδουρες ολων των ειδων. Αλλες δειχνουν το δρομο, αλλες εναν κινδυνο. Και αλλες μια ειδικη περιοχη.

Τερσέλινγκ. Ομορφη πολη. Φωνες δεν ακους. Ολοι ησυχοι, ειρηνικοι. Αμμολοφοι με πρασινα μαλλια. Η θαλασσα μαζευτηκε μακρια. Ο ηλιος φωτιζει. Απογευματινος καφες. Πισω στο πλοιο για το δειπνο.

Πουρνο πουρνο με πολλα μποφωρ, να προλαβουμε την πλημμυριδα. Ο Brandaris δεσποζει κυριαρχος. Στο φλοκο για τα τακ. Αγκαλια με τα κυματα. Πεντε πουλοβερ και αδιαβροχο δεν φτανουν. Μετα απο πολλες μανουβρες, δεσιμο στο Αμελαντ. Μια φωκια μας παρακολουθει που και που σαν περισκοπιο. Βολτα στον ανεμο ως τη βορεια ακτη. Η Βορεια Θαλασσα... Βρυχαται σα λιονταρι. Κυματα αμμου στην ακτη. Απο το καφε, εξω ολα ασπρα, θαλασσα και ακτη.

Τερσελινγκ. Και δυο ωρες ιππασια. Με αλογα Φρισίας. Δασος. Θαμνοι ακταιοι. Και ακτη. Απεραντη. Πλατια. Ε, τωρα, επιβαλλεται. Καλπασμος! Οσο πιο γρηγορα. Μα δεν χορταινεται αυτο... Και παλι θαμνοι. Και δασος.

Φλιλαντ. Πολυ στενη εισοδος στο λιμανι. Και παλι στ' αλογα. Με ολο το πληρωμα ομως. Ομορφο δασος, αλλα αυτη τη φορα δεν καλπαζουμε. Μην τρεχουμε στα νοσοκομεια. Επιστροφη στο πλοιο με τα ποδια. Τι τελειο χωριο... Δεν ξερεις αν εισαι μεσα ή εξω. Τετοια η ταξη και η καθαριοτητα.

Επιστροφη στο Χαρλινγκεν. Ωραιο ταξιδι. Πολυ οικονομικο. Υπεροχοι επιβατες/πληρωμα. Απιστευτο φαγητο στο καραβι. Σχολειο η δουλεια στο καταστρωμα. Υπεροχα τοπια. Θα ξαναρθουμε. Αντίο!

Μάθε το ποδηλατά το παιδίν σου!

Πάω στο συνοικιακο ποδηλαταδικο για επισκευες, μου λενε ελα Παρασκευη. Δεν μπορουσα... Ξαναπηγα αλλη βδομαδα. Με ξαναδιωξαν, δε γινεται, δεν εχουμε χωρο, γεμισαμε ποδηλατα, ελα Παρασκευη.

Δε μου αρεσε ο τροπος τους. Πηγα σε αλλο, πιο κυριλε, αρχες Σεπτεμβριου. Μου λενε, για μικρα, τα κανουμε αμεσως, ομως για πιο χρονοβορα να κλεισετε ραντεβου τελος του μηνα. Ειμαστε γεματοι.

Τελικα το ποδηλατο εχει ψωμι!

Ανεμοπορία

Νομιζω πως τα τελευταια χρονια παραμελησα τον αερα. Εξασκησα την τεχνη της ιππασιας στη γη και της ιστιοπλοΐας στο νερο. Πορευτηκα με ατια σε βουνα και λιβαδια, σε δαση και ποταμια, σε ακτες και ξεχασμενα μονοπατια. Εκανα τακ και μποντζες σε υδατα ωκεανια, θαλασσια, λιμναια και ποταμισια. Ομως αμελησα—φευ—να θεραπευσω την τεχνη του ιπτασθαι, κατα προτιμηση χωρις μηχανη, με μονο βοηθο την αεροδυναμικη τεχνολογια και τα θερμικα ρευματα και τους ανεμους. Σαν τα μεγαλα πουλια που απλωνουν τις φτερουγες τους και πεταν για χιλιομετρα κανοντας κυκλoυς προχωρωντας (πώς ονομαζεται αραγε αυτη η καμπυλη; )*.

Βασικα προκειται για ιστιοπλοΐα σε δυο διαστασεις (που λεει ο λογος...). Αν εκει εχεις μια κατευθυνση ανεμου, εδω εχεις δύο (θερμικά ρευματα και ανεμο). Εκει στριβεις δεξια/αριστερα, εδω και πανω/κατω.

Στο Βραδεμβουργο. Η Γερμανια ειναι γεματη απο συλλογους ανεμοποριας τελικα. Εκει λοιπον, χτες, ενα συρμα μηκους ≈1km μας εκσφενδονισε, τον εκπαιδευτη κι εμενα σε μεγαλο υψος, απο οπου πλησιασαμε ενα συννεφο και ανεβηκαμε σταδιακα πολυ ψηλα.

Τι δαση, τι λιμνες, χωραφια, κοπαδια, παλιες πολεις στη γη και συννεφα cumulus σπαρμενα στον ουρανο! Τι μανουβρες απιστευτες ηταν αυτες... Ούτε στο τρενακι του λουνα παρκ οι επιταχυνσεις. Τι ηρεμια και ησυχια εκει ψηλα ομως... Χωρις μηχανη γαρ. Και η προσγειωση, αρμονία, ηρεμία, ειρηνικοτητα.

Η αναμνηση αποθηκευτηκε περιεργα στον εγκεφαλο μου. Σαν σε ονειρο. Δυσκολο να τη συνδεσω με την κανονικη μου ζωη. Σουρεαλιστικο σκηνικο. Περα απο την πραγματικοτητα.

Θα κανω αλλη μια δοκιμαστικη σε λιγες μερες. Μαλλον θα το ξεκινησω κι αυτο. Η 3η διασταση με καλεί.

* (ΥΓ) Τροχοειδης (prolate cycloid, προβολη ελικα).

Basispass + Reitpass ☑

Αυτη ηταν μια καλη χρονια... (κι ακομη ειναι). Κι ας κρυολογησα 3 μερες κατα την προετοιμασια (οποτε, διακοπη της προπονησης). Ομως εδωσα τελικα τις εξετασεις επιτυχως!

Μεγαλο ευχαριστω στην Μίνα, την προπονητρια μας. Εμαθα πολλα στο Groß Briesen!

SKS ☑

Πολλοι κοποι. Πολυς χρονος. Πολλα εξοδα. Πολλα ονειρα. Αγωνία. Διαβασμα. Ταξιδια. Προπονηση. Γενικως, πολυ πραμα.

Ομως πετυχε το γλυκο. Εδεσε το γιαουρτι. Πρωτα στην Ελβα. Πρακτικες. Anlegen, Segel setzen, Halse, Q-Wende, MOB Manöver, Gefahrenhalse + MOBM, Beiliegen. Bestanden!

Μετα Βερολινο. Ασκησεις επι ασκησεων. Navigationsaufgaben. Ξανα και ξανα. Και ξανα. Ασκησεις, λυσεις, μονος να εξηγω τις αποριες μου. Καμιά βοηθεια. Και θεωρία. Navigation, Wetterkunde, Seemannschaft, Schifffahrtsrecht. Ουκ εστιν τελος.

Και η μερα των εξετασεων. Τι ασκηση πλοηγησης ειναι αυτη; Δεν ηταν στις επισημες! Μηπως οι επισημες ειναι παλιες; Μαλλον. Κι ομως, ισα ισα. 90 λεπτα, μερικοι ελεγχοι, πολυ γρηγορα, ας ελπισουμε. Και μετα η θεωρια. Ενταξει, εκει πιανω ταβανι χαλαρα. Και να, ανακοινωνουν τα αποτελεσματα εναν εναν!

Αλλοι περασαν. Αλλοι κοπηκαν. Ουπς... Αραγε κι εγω; Να, με καλουν με αλλους δυο μεσα. Για καλο; «Για σας τους τρεις, η εξεταση ηταν επιτυχης». Κραυγες και χαμογελα!...

Ελεγα, οταν τελειωσω με το SKS, τερμα τα διπλωματα σκιπερ. Ομως τωρα... Το SSS; Γιατι οχι; Βαλτικη, Βορεια, Μαγχη, Μπριστολ, Ιρλανδικη, Σκωτικη, Μεσογειος και Μαυρη... Τα γραφει ολα επανω... Θελω αλλα 700 μιλια. Γιατι οχι; Αφου μαθαινεις. Νομιζω πρεπει. Ναι, θα το κανω. Οπωσδηποτε! Δεν υπαρχει περιπτωση να σταματησω.

Υ.Γ. Ημουν ο μονος στην θεωρητικη εξεταση με Portland Course Plotter αντι για τριγωνα. Επρεπε να τα καταφερω! Επρεπε να βγαλω το Portland Course Plotter ασπροπροσωπο!

Αρχαιολογικο Μουσειο Θασου

Ειμαστε μια ομαδα 8 ατομων και αφου πληρωνουμε τα εισιτηρια στεκομαι μπροστα στον επιβλητικο κουρο μετα την εισοδο και εξηγω στους Γερμανους γονεις τής συντρόφου μου τι ειναι αυτο και ποια θεση εχει στην ιστορια της αρχαιοελληνικης τεχνης, την οποια περιγραφω με λιγα λογια: για την μηκυναϊκη περιοδο, τα σκοτεινα χρονια, τη γεωμετρικη, την αρχαϊκη, κλασικη και ελληνιστικη τεχνη.

Ωσπου ερχεται σε μας η υπαλληλος που εκοψε τα εισιτηρια και μου λεει:

—Αυτο που κανετε μοιαζει με ξεναγηση και αυτο απαγορευεται.
—Συγγνωμη; εξηγω στους δικους μου ανθρωπους αυτα που ξερω, γιατι αυτο απαγορευεται;
—Σας ειπα, μοιαζει με ξεναγηση και δεν επιτρεπεται αυτο
—Μοιραζομαι τις γνωσεις μου με τους δικους μου ανθρωπους
—Ειναι πολλες οι γνωσεις σας...
—Εχω σπουδασει αυτα τα πραγματα
—Απλα σας το ειπα, μπορει να ερθει καποιος ξεναγος και να σας ζητησει το λογο
—Τοτε θα του εξηγησω προσωπικα

Καημενη Ελλαδα...

Το δεντρόσπιτο

Ηθελα κατι σπεσιαλ για σενα, Κουκλα. Κατι ξεχωριστο. Να το θυμομαστε για παντα.

Την πρωτη φορα ατυχησαμε. Πορτοφολια, ταυτοτητες και διπλωματα φτερα. Παει και το μπατζετ. Αντι για δαση, τρεχαμε στα γραφεια. Τεσπα, καπως το συμμαζεψαμε και καλοπερασαμε κι εδω στα ταπεινα.

Ομως τη δευτερη, εγινε η δουλεια. Τα καταφεραμε. Και τι δεν κουβαλησαμε. Κι οταν η ξυλινη πορτα ξεκλειδωσε...

Τι ομορφια ειναι αυτη; Ειμαστε σε παραμυθι; Τι θέα ειναι αυτη; Βουνα κι ηλιοβασιλεμα. Δαση και λιβαδια. Ησυχια ατελειωτη.

Κοιτα, πισω απ την κουρτινα, σκαλα! Παει πανω. Ναι, εσυ πρωτη! ΚΑΙ μπαλκονι με πολεμιστρες! Σωστος πυργος... Εδω θα βαλουμε τον σακο με τα τροφιμα. Το ψυγειο μας. Παμε παλι στο ζεστο δωματιο, παγωσα.

Βαθια νυχτα. Ξυπνησα. Παραθυρο κρεβατιου. Τα γυμνα κλαδια του δασους ασημενια και πισω στο βαθος, το φεγγαρι. Τωρα καταλαβα τα ευρωπαϊκα παραμυθια που διαβαζα μικρος.

Πού θα παρουμε το πρωινο; Ακουω βηματα. Τι; εδω το φερνουν; Τεραστιο καλαθι. Τι νοστιμιες ειναι αυτες;

Ιππασία. Περιπατος στο δασος. Κυνηγητο. Περιπλανηση. Ποταμι. Παγοι. Προσεχε! Αχ, στα λεγα γω... παλι καλα που μονο τα χερια βραχηκαν...

Τι κριμα που φευγουμε... Να πουμε αντιο στον επιστατη που μας βοηθησε... Μα πού ειναι; Νατος! Οχι, μα θα φευγαμε χωρις να πουμε γεια; Σας ευχαριστουμε! Θα ξαναρθουμε!