ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ειχα καποτε ξεκινησει να αυτοσχεδιαζω μια σειρα με τιτλο ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ γιατι δεν ειχα εδω πολλα παιδικα βιβλια και υπηρχε η αναγκη να λεω ιστοριες το βραδυ για να κοιμηθει το αγγελουδακι μου. Τελικα μονο μια καταγραφτηκε (2016), οι αλλες εμειναν επεα πτεροεντα. Την παραθετω εδω, γιατι εχει πλακα.

ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ηταν καποτε ενα παχυ μαυρο μουστακι και στην ακρη γυριστο. Κι εψαχνε να βρει ενα προσωπο για να μεινει. Μια νυχτα λοιπον γλιστρησε κατω απ' την πορτα, μπουσουλησε ως την κρεβατοκαμαρα, σκαρφαλωσε στο στρωμα και κολλησε στο προσωπο του αντρα που κοιμοταν διπλα στη γυναικα του. Οταν το πρωι ξυπνησαν, ο αντρας δεν καταλαβε τιποτα. Ομως η γυναικα, οταν τον ειδε, δεν τον αναγνωρισε και εμπηξε μια δυνατη κραυγη «Ααααααα» γιατι νομισε πως διπλα της ηταν ενας αγνωστος, ενω ο αντρας τρομαξε με την κραυγη και φωναξε κι αυτος «Οοοοοοο»! Πιο πολυ απο τους δυο ομως τρομαξε το μουστακι, που εδωσε μια και εξαφανιστηκε απο το διαμερισμα και μπηκε στο διπλανο σπιτι οπου μια γυναικα ηταν ξαπλωμενη στην γεματη ζεστο νερο μπανιερα της και ειχε τα ματια κλειστα. Οταν τελειωσε το μπανιο, τυλιχτηκε με μια πετσετα και πηγε στον καθρεφτη για να χτενισει τα μαλλια της. Οταν ομως ειδε το τεραστιο μουστακι στο προσωπο της, τρομαξε τοσο πολυ που φωναξε «Ααααααααααα» κανοντας μια τρομερη γκριματσα! Τραβηξε με τα δυο της χερια το μουστακι που ξεκολλησε και το πεταξε εξω απ' το παραθυρο. Αυτο αρχισε να πεφτει σιγα σιγα σαν εκκρεμες και κατεληξε να πεσει σε ενα καροτσακι μωρου που περνουσε εκεινη τη στιγμη απο κατω. Μεσα στο καροτσακι κοιμοταν ενα μωρο, στο προσωπο του οποιου κατακαθησε το μουστακι. Οταν η μαμα του τραβηξε την κουρτινουλα για να δωσει στο μωρο της γαλα, το ειδε με το τεραστιο μουστακι και τσιριξε «Ααααααα»! Το μωρο ξυπνησε και αρχισε κι αυτο να κλαιει «Ουα ουα ουα ουα»! Τοτε το μουστακι απογοητευτηκε και αφησε να το παρει ο αερας. Μετα απο μια ωρα πεταγμα, επεσε στο προσωπο ενος γερου που ομως ειχε ηδη ενα μεγαλο μουστακι. Ετσι ομως που καθησε, δεν φαινοταν οτι ηταν ξενο! Η γυναικα του προσεξε την αλλαγη στο προσωπο και του ειπε: «Γλυκε μου, μου φαινεται πως το μουστακι σου παχυνε!». «Ναι», ειπε ο γερος, «ετσι μου αρεσει πιο πολυ, θα το αφησω ετσι». «Κι εμενα μου αρεσει» ειπε η γυναικα, κι ετσι εζησαν και οι τρεις μαζι κι αγαπημενοι.

Σοφίες για τη Σοφία (18.06.2016)

  1. Η καλη τεχνη ειναι ο συνδυασμος παραδοσης και νεωτερικοτητας. Το παιχνιδι αναμεσα στο γνωστο και το αγνωστο. Αναμεσα στο προσδωκομενο και το απροσδοκητο.
  2. Στη ζωη κερδιζεις χρονο και χαρα οταν ξεχωριζεις το σημαντικο απο το ασημαντο.
  3. Να μην ξεμαθεις να ακους το ενστικτο σου. Αναγνωριζει σημαδια και σηματα πολυ πριν τη λογικη.
  4. Αν τραυματιστεις σ‘ ενα δρομο, να τον ξαναδιαβεις προσεκτικοτερα.
  5. Να διαβασεις/ακουσεις/δεις τα κλασικα δημιουργηματα. Ειναι συναρπαστικα. Θα σου δωσουν χαρα και θα καταλαβεις καλυτερα τον εαυτο σου και τος αλλους.
  6. Να κατανοησεις το Νομο των Μεγαλων Αριθμων (συμπαν, φυση, εξελιξη, πολιτισμος, επαναληψη)
  7. Στη ζωη ειτε θα εισαι βαθυς και στενος ειτε πλατυς και ρηχος. Το εμβαδο (εργο της ζωης) ειναι ισο.
  8. Ο καλλιτεχνης που δεν ειναι δογματικος καλυτερα να γινει επιστημονας.
  9. Ο Ερωτας κραταει λιγο. Μετα γινεται Αγαπη, νευρωση ή τιποτα.
  10. Το ταλεντο ειναι μια κληρονομια, ενας επιταχυντης. Δουλευοντας σε κατι οπου δεν εχεις ταλεντο, θα δυσκολευτεις περισσοτερο, ομως θα γινεις ικανοτερη απο τους ταλαντουχους. Το μονο που εχει σημασια ειναι να αγαπας αυτο που κανεις.
  11. Οταν καποιος θελει να αποκτησει εξουσια πανω σου ειναι ολο ευγενειες και χαμογελα.
  12. Για να σε σεβονται οι αλλοι, πρεπει πρωτα εσυ να σεβεσαι τον εαυτο σου.
  13. Η οργανωση των υποδομων σου, το επιπεδο των ικανοτητων σου φαινεται σε περιοδο κρισης.
  14. Τυποποιησε ο,τι ειναι απλο και βαρετο για να εχεις χρονο και δυναμη για τα συνθετα ζητηματα.
  15. Οταν καποιος κινει συναισθηματα μεσα σου, ειτε σε εμπνεει ειτε σε χειραγωγει για να πετυχει ιδιους στοχους
  16. Οταν κερδιζεις κατι, εχε συνειδηση του τι χανεις.
  17. Χωρις εξασκηση δεν αποκταται καμια δεξιοτητα.
  18. Η συνεχης αλλαγη πλευσης ειναι κενοτητα. Η παραμονη στο αρχικο σχεδιο με καθε κοστος, ηλιθια ξεροκεφαλια.
  19. Επιτυχημενος ειναι αυτος που μαθαινει να διαχειριζεται τις αποτυχιες του
  20. Να μην το βαζεις κατω!

Gesänge der Frühe

Αυτο το εργο πρεπει να στοίχειωσε τον νεαρο Ιωαννη. Τι κεραυνος ηταν αυτος; Ετσι απαντανε οι παλιοι μαστορες. Εκει που ερχεται ο νεος και γοητευει τους παντες... ο παλιος το παει ενα βημα πιο περα! Μα να 'ταν ενα βημα; Ενα; Αυτος εδω εχει ξεφυγει... Αυτος δεν ξερει πια απο κανονες. Δειχνει δρομους που κανεις δεν ακολουθησε. Πετά σε υψη που τυφλωνει ο ηλιος και ανοιγει βαραθρα που το σκοταδι τους ζαλιζει ψυθιριζοντας το πιο γλυκο τραγουδι...

Τι κι αν εφτασες στην πιο ψηλη σοφία; Αυτος εφτασε στην τρελα. Τι κι αν ακουμπησες βαθη ανηλιαγα; Αυτος σηκωσε βουνα. Τι κι αν τραγουδησες το θανατο; Αυτος τραγουδησε τη ζωη ακουμπωντας στη μη ζωη. Ενιωσε την αυγη σε μια γλωσσα που δε μιλησε κανεις, και σου εδειξε το τερμα, το τελος, το πληρωμα του απολυτου Ερωτα, του πιο ιδανικου, του πιο μάταιου.

Και ψάλτης;

Δεν έχω σκοπό να γίνω ψάλτης. Δεν το αποκλείω όμως. Από μεράκι το κάνω. Από ακόρεστη περιέργεια, από αγάπη για τη μουσική, από χρέος αποδοχής της κληρονομιάς μου.

Τον Ιούνιο ξεκίνησα μαθήματα για το πτυχίο βυζαντινής μουσικής. Μέσω skype στο Ωδείο Σίμων Καράς. Με έναν πολύ καλό δάσκαλο. Και με ορίζοντα 4-5 χρόνια.

Είχα κάνει παλιά στη σχολή στο Α.Πα.Θες. Και στο ωδείο με τον Σιέμπη. Δυο εξάμηνα, στο μακρινό '92. Θυμόμουν όμως αρκετά.

Άλλη μουσική. Σημειογραφία. Γλώσσα. Χώρος. Ένα νέο σύμπαν χιλιάδων ετών. Άργησα. Έπρεπε να γίνει.

Καγιάκ στο Αλτφριζακ

Την Κυριακη που μας περασε εζησα μια αξεχαστη εμπειρια: βρεθηκα στο Αλτφριζακ και μου προταθηκε να κανουμε μια βολτα με το καγιακ. Ποτέ δεν λεω όχι σε σπορ του νερού. Ιδίως αυτα που σε πανε εκδρομη.

Μετα μια βολτα στη λιμνη Μπυτς και γυρω απο το πανεμορφο νησακι της κινησαμε προς την λιμη Ρουπίνερ. Υπαρχουν δυο υδατινοι δρομοι. Ο ενας οδηγει μεσα απο πυκνο δασος γεματο πουλια. Σποραδικα εμφανιζονται παλιες καλυβες διπλα στο νερο που φυλασσουν βαρκες μεσα τους.

Καποια στιγμη η υδατινη οδος διακοπτεται απο εναν υδατοφρακτη κατω απο εναν δρομο. Κι ομως η εκδρομη δεν σταματα. Εκει ακριβως υπαρχει ενα μικρο χειροκινητο νεωλκειο ωστε οι εκδρομεις να μεταφερουν τα κανω ακοπα απο τη μια μερια στην αλλη.

Η λιμη Ρουπίνερ δεν ηταν πια μακρια. Αραξαμε σε μια μικρη ακρογιαλια απολαμβανοντας το μπανιο στην ερημη λιμνη.

Η επιστροφη εγινε απο την αλλη οδο. Μια γεφυρα και δυο δεξαμενες ανυψωσης στρογγυλεψαν τη βολτα μας προσφεροντας θεαμα μοναδικο.

Τωρα κατεβαιναμε την υδατινη σκαλα. Το νερο αποκαλυπτε τους τοιχους της δεξαμενης που οδηγουσε αμεσως σε μια αλλη μεγαλυτερη.

 

Η μερα εκλεισε με φρεσκο ψαρι στο κοντινο εστιατοριο Pfefferkorn. Απο τη δικη του πανεμορφη λιμνη.

Ηταν μια υπεροχη μερα.

Ιστιοπλοΐα στη Λιμνη Τέγκελ

Με μικρο σκάφος. Απο την αγαπημενη μου Segelschule Berlin. Χαβελ. Και αμεσως Τεγκελερ Ζεε. Την λιμνη με τα επτα νησια. Με τις διαφορες αμμωδεις παραλιες. Δασος και πολη εκατερωθεν στο βορα. Νησακια και βιοτοποι στο νοτο. Κολυμβητες. Ναυτικοι ομιλοι. Βαρκουλες, σκαφη και καραβια αρμενιζουν. Κατω απο τον ουρανιο θολο.

Ανεμος. Το ξιφος βουιζει, η βαρκα δονειται. Να μια ριπη ερχεται, κρατηθειτε, επιταχυνουμε! Ετσι ευχαριστιεσαι την ιστιοπλοΐα. Με εναλλαγες. Μια το κουπι και μια τη σκοτα. Ο ανεμος επαυσε. Ριπη! Ο ανεμος αλλαζει. Αλλαγη θεσης.

Ας ριξουμε την αγκυρα. Να, εκει στις καλαμιες κοβει ο νοτιας. Τελεια θεση. Σκαλα; Παρε αυτο το σχοινακι, καντηλίτσα στη μια ακρη, οκταρι στο κοτσανελο στην αλλη, ετοιμος. Κρυο το νερο, βαλσαμο στη ζεστη. Πρασινα φυτα γρατζουνανε απαλα τα ποδια. Παραδεισος.

Ας ξαπλωσουμε στη βαρκα. Ηλιος. Σκια. Προμηθειες. Τι ωραια που κουναει... Δεν ησυχαζω, θα ξαναβουτηξω.

Ας πηγαινουμε. Να κοψουμε δρομο απο κει; Απαγορευεται η εισοδος; Μονον δια τους εχοντες μηχανην, ουκ γαρ ημιν. Τα καλα της βαρκουλας.

Φτασαμε. Κατω τα πανια. Κουπι και λιμανακι. Επιδεξιοι χειρισμοι. Συμμαζεμα, καθαρισμα και ετοιμοι. Θα ξαναρθουμε, Τεγκελερ Ζεε!

Ιόνιος Ιστιοπλοΐα

Γουβια. Οχι το χειροτερο λιμανι που εχω δει. Τεραστιο. Χιλιαδες σκαφη. Μαζικος τουρισμος. Ποιος την πληρωνει; 70€ υποχρεωτικα καθαρισμος; Λυπαμαι κυριε, με καρτα θα πληρωσω. Καταλαβα...

Πλαταρια. Αδειο λιμανι. Και σε μιση ωρα γεμισε. Μα ποτε κοιμουνται αυτοι οι νεαροι; Ολη τη νυχτα ουρλιαχτα και παρτυ και πρωι πρωι μπαρκαρουν. Μπραβο αντοχες…

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αστραπες απο τη στερια. Ενα συννεφο καλυπτει τον ουρανο. Ευτυχως σωπασαν.

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αθορυβα γλιστρουν μακρια τα μεγαλα πλοια. Ενας φαρος. Το φεγγαρι δυει ασπροκιτρινο. Δρομος φωτος - κυματων μας ενωνει. Ολα συγχωρουνται.

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αδιακοπα τα κυματα στα βραχια. Χιλιαδες μικροι καταρρακτες.

Γάιος. Ολοι για δω. Μπηκαμε στα στενα. Τι κανει ρε συ αυτος ο μεγαλος; Εδω προσπεραση; Να μια θεση! Ρευμα, κινηση, μανουβρες. Πολύς ιδρωτας.

Αγιος Νικολαος. Αδεια απο το δημαρχειο. Ενημερωση λιμενικου. Τα καταφεραμε τα τυπικα. Φουσκωμα το φουσκωτο. Ας παρουμε και την τρομπα καλου κακου. Κουπι. Τι περιπετεια... Του λεπτου. Στο δασος. Στο καστρο. Φασιανος!... Στη στροφη. Στο ισιωμα παραλία παραλία. Σαν παιδι που κανει αταξια. Κι ας εχουμε αδεια επισημη με σφραγιδα και υπογραφη.

Αντιπαξοι. Παραλία για παραλία. Σαν τις μυγες. Να εκει ενας μονος! Του 'ρχονται τωρα τεσσερις μποναμας, καλη τυχη. Σκαφακια, σκαφη και σκαφαρες. Μια κατελαβε εναν ολοκληρο κολπο. Μ' αρεσε που ηρθαμε Ιουνιο για λιγο κοσμο...

Δυνατος ανεμος στα πλαγια. Περναμε νησακι. Και το πελαγος μυρισε πευκο.

Fischland - Darß - Zingst

Μια χερσονησος. Πολλες λιμνοθαλασσες. Υφαλμυρο νερο. Αβαθη. Καλαμιες. Πρασινα χωραφια. Και η απεραντη θαλασσα λιγα μετρα πιο κει.

Αλλες οι προκλησεις της λιμνοθαλασσας και αλλες της σκετης θαλασσας. Εδω ρευματα. Εδω αβαθη. Χρειαζεται χειρουργικη ακριβεια στην πλευση. Ενα λαθος, και κολλησες. Συγχαρητηρια. Παρε τηλεφωνο τη ρυμουλκα και κρατα και 300€ στο χερι.

Σημαδευεις τη σημαδουρα. Μηπως σηκωσες την καρινα απο φοβο μην κολλησεις; Ευγε, τωρα σε παρασερνει ο ανεμος εκτος της ναυτικης οδου, χαιρετα μου τις ξερες.

Τι; θελεις ιστιοπλοΐα; Ορτσα μηπως; Εδω δεν εχει τακ, η οδος ειναι στενη. Δοκιμασε, παρε την μετατοπιση σου κι εφυγες.

Α, ωραια, βγηκαμε στην ανοιχτη λιμνοθαλασσα. Μπα; Τι σημαιακια ειναι αυτα; Ψαραδες; Δυχτια; Αλλαγη πλευσης. Κιαλια. Πού σταματαν τα σημαιακια; Α, εχουμε δρομο ακομη...

Το ενα ματι στη βυθομετρηση. Ειμαστε σε καλο δρομο. Τι αριθμοι ειναι ξαφνικα αυτοι; Δεν το σκαψαν; Μα εδω θα επρεπε να ειναι βαθια! Ελα Χριστε και Παναγια...

Βιοτοπος. Εκατομμυρια πουλια ψαλλουν Αλληλουια. Αρμενιζουμε και ακουμε με κατανυξη. Κιτρινα τα καλαμια, μπλε η θαλασσα κι ο ουρανος, καταπρασινα τα νησια. Αλλοτε παλι, καφεπρασινη η θαλασσα, γκριζος ο ουρανος, βροχη, ανεμος, κρυο. Κανενας ανθρωπος ολη τη μερα. Μονοι στο νερο. Ερημια γυρω τα νησια κι οι ξερες. Ο οριζοντας διαφαινεται. Δεντρα, δαση, συσταδες. Κοιταμε πισω, απο πού ερχομαστε; Σαν απο το τελος του κοσμου.

80

Ειχα πει, θα βγαλω λογο. Το ειχα υποσχεθει. Ειχα μαζεψει καποιες καλες ιδεες. Θα αναφερθω στην ιστορικη διαδρομη, θα μιλησω για τα ιδιαιτερα χαρακτηριστικα, για τα χομπι, θα πω και μια ωραια σοφια που ειχα ακουσει και ταιριαζε. Χρονο ομως δεν ευρισκα. Δεν πειραζει, θα τον γραψω στην πτηση, ελεγα.

Πηρα τον φορητο μαζι μου. Ειχα καποια προσχεδια στο μυαλο. Και με το που παω να γραψω... Δεν εβγαινε λογος. Πληκτρολογω. Τι φραση... Συμβολισμος. Κι αλλο συμβολο. Περιγραφες. Ρε συ, βγαινει ποιημα! Να περιγραφεις τα εργα και να σου βγαινει πορτρετο!

Αυτα ειναι... Μεχρι να προσγειωθουμε το ειχα τελειωσει. Βγηκε κατι μικρο. Απο δυο τρεις σελιδες που αρχικως υπολογιζα. Ομως ολοκληρωμενο. Μετα στο σπιτι το εγραψα στο χερι. Εκανα και μια μικρη αλλαγη (δεν θυμαμαι τι).

Ο λογος ελεχθη. Οι καλεσμενοι το καταλαβαν. «Εκανες την καλυτερη περιγραφη του πατερα σου» ειπε καποιος στο τελος.