Και ψάλτης;

Δεν έχω σκοπό να γίνω ψάλτης. Δεν το αποκλείω όμως. Από μεράκι το κάνω. Από ακόρεστη περιέργεια, από αγάπη για τη μουσική, από χρέος αποδοχής της κληρονομιάς μου.

Τον Ιούνιο ξεκίνησα μαθήματα για το πτυχίο βυζαντινής μουσικής. Μέσω skype στο Ωδείο Σίμων Καράς. Με έναν πολύ καλό δάσκαλο. Και με ορίζοντα 4-5 χρόνια.

Είχα κάνει παλιά στη σχολή στο Α.Πα.Θες. Και στο ωδείο με τον Σιέμπη. Δυο εξάμηνα, στο μακρινό '92. Θυμόμουν όμως αρκετά.

Άλλη μουσική. Σημειογραφία. Γλώσσα. Χώρος. Ένα νέο σύμπαν χιλιάδων ετών. Άργησα. Έπρεπε να γίνει.

Καγιάκ στο Αλτφριζακ

Την Κυριακη που μας περασε εζησα μια αξεχαστη εμπειρια: βρεθηκα στο Αλτφριζακ και μου προταθηκε να κανουμε μια βολτα με το καγιακ. Ποτέ δεν λεω όχι σε σπορ του νερού. Ιδίως αυτα που σε πανε εκδρομη.

Μετα μια βολτα στη λιμνη Μπυτς και γυρω απο το πανεμορφο νησακι της κινησαμε προς την λιμη Ρουπίνερ. Υπαρχουν δυο υδατινοι δρομοι. Ο ενας οδηγει μεσα απο πυκνο δασος γεματο πουλια. Σποραδικα εμφανιζονται παλιες καλυβες διπλα στο νερο που φυλασσουν βαρκες μεσα τους.

Καποια στιγμη η υδατινη οδος διακοπτεται απο εναν υδατοφρακτη κατω απο εναν δρομο. Κι ομως η εκδρομη δεν σταματα. Εκει ακριβως υπαρχει ενα μικρο χειροκινητο νεωλκειο ωστε οι εκδρομεις να μεταφερουν τα κανω ακοπα απο τη μια μερια στην αλλη.

Η λιμη Ρουπίνερ δεν ηταν πια μακρια. Αραξαμε σε μια μικρη ακρογιαλια απολαμβανοντας το μπανιο στην ερημη λιμνη.

Η επιστροφη εγινε απο την αλλη οδο. Μια γεφυρα και δυο δεξαμενες ανυψωσης στρογγυλεψαν τη βολτα μας προσφεροντας θεαμα μοναδικο.

Τωρα κατεβαιναμε την υδατινη σκαλα. Το νερο αποκαλυπτε τους τοιχους της δεξαμενης που οδηγουσε αμεσως σε μια αλλη μεγαλυτερη.

 

Η μερα εκλεισε με φρεσκο ψαρι στο κοντινο εστιατοριο Pfefferkorn. Απο τη δικη του πανεμορφη λιμνη.

Ηταν μια υπεροχη μερα.

Ιστιοπλοΐα στη Λιμνη Τέγκελ

Με μικρο σκάφος. Απο την αγαπημενη μου Segelschule Berlin. Χαβελ. Και αμεσως Τεγκελερ Ζεε. Την λιμνη με τα επτα νησια. Με τις διαφορες αμμωδεις παραλιες. Δασος και πολη εκατερωθεν στο βορα. Νησακια και βιοτοποι στο νοτο. Κολυμβητες. Ναυτικοι ομιλοι. Βαρκουλες, σκαφη και καραβια αρμενιζουν. Κατω απο τον ουρανιο θολο.

Ανεμος. Το ξιφος βουιζει, η βαρκα δονειται. Να μια ριπη ερχεται, κρατηθειτε, επιταχυνουμε! Ετσι ευχαριστιεσαι την ιστιοπλοΐα. Με εναλλαγες. Μια το κουπι και μια τη σκοτα. Ο ανεμος επαυσε. Ριπη! Ο ανεμος αλλαζει. Αλλαγη θεσης.

Ας ριξουμε την αγκυρα. Να, εκει στις καλαμιες κοβει ο νοτιας. Τελεια θεση. Σκαλα; Παρε αυτο το σχοινακι, καντηλίτσα στη μια ακρη, οκταρι στο κοτσανελο στην αλλη, ετοιμος. Κρυο το νερο, βαλσαμο στη ζεστη. Πρασινα φυτα γρατζουνανε απαλα τα ποδια. Παραδεισος.

Ας ξαπλωσουμε στη βαρκα. Ηλιος. Σκια. Προμηθειες. Τι ωραια που κουναει... Δεν ησυχαζω, θα ξαναβουτηξω.

Ας πηγαινουμε. Να κοψουμε δρομο απο κει; Απαγορευεται η εισοδος; Μονον δια τους εχοντες μηχανην, ουκ γαρ ημιν. Τα καλα της βαρκουλας.

Φτασαμε. Κατω τα πανια. Κουπι και λιμανακι. Επιδεξιοι χειρισμοι. Συμμαζεμα, καθαρισμα και ετοιμοι. Θα ξαναρθουμε, Τεγκελερ Ζεε!

Ιόνιος Ιστιοπλοΐα

Γουβια. Οχι το χειροτερο λιμανι που εχω δει. Τεραστιο. Χιλιαδες σκαφη. Μαζικος τουρισμος. Ποιος την πληρωνει; 70€ υποχρεωτικα καθαρισμος; Λυπαμαι κυριε, με καρτα θα πληρωσω. Καταλαβα...

Πλαταρια. Αδειο λιμανι. Και σε μιση ωρα γεμισε. Μα ποτε κοιμουνται αυτοι οι νεαροι; Ολη τη νυχτα ουρλιαχτα και παρτυ και πρωι πρωι μπαρκαρουν. Μπραβο αντοχες…

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αστραπες απο τη στερια. Ενα συννεφο καλυπτει τον ουρανο. Ευτυχως σωπασαν.

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αθορυβα γλιστρουν μακρια τα μεγαλα πλοια. Ενας φαρος. Το φεγγαρι δυει ασπροκιτρινο. Δρομος φωτος - κυματων μας ενωνει. Ολα συγχωρουνται.

Ορμος - βαρδια αγκυρας. Αδιακοπα τα κυματα στα βραχια. Χιλιαδες μικροι καταρρακτες.

Γάιος. Ολοι για δω. Μπηκαμε στα στενα. Τι κανει ρε συ αυτος ο μεγαλος; Εδω προσπεραση; Να μια θεση! Ρευμα, κινηση, μανουβρες. Πολύς ιδρωτας.

Αγιος Νικολαος. Αδεια απο το δημαρχειο. Ενημερωση λιμενικου. Τα καταφεραμε τα τυπικα. Φουσκωμα το φουσκωτο. Ας παρουμε και την τρομπα καλου κακου. Κουπι. Τι περιπετεια... Του λεπτου. Στο δασος. Στο καστρο. Φασιανος!... Στη στροφη. Στο ισιωμα παραλία παραλία. Σαν παιδι που κανει αταξια. Κι ας εχουμε αδεια επισημη με σφραγιδα και υπογραφη.

Αντιπαξοι. Παραλία για παραλία. Σαν τις μυγες. Να εκει ενας μονος! Του 'ρχονται τωρα τεσσερις μποναμας, καλη τυχη. Σκαφακια, σκαφη και σκαφαρες. Μια κατελαβε εναν ολοκληρο κολπο. Μ' αρεσε που ηρθαμε Ιουνιο για λιγο κοσμο...

Δυνατος ανεμος στα πλαγια. Περναμε νησακι. Και το πελαγος μυρισε πευκο.

Fischland - Darß - Zingst

Μια χερσονησος. Πολλες λιμνοθαλασσες. Υφαλμυρο νερο. Αβαθη. Καλαμιες. Πρασινα χωραφια. Και η απεραντη θαλασσα λιγα μετρα πιο κει.

Αλλες οι προκλησεις της λιμνοθαλασσας και αλλες της σκετης θαλασσας. Εδω ρευματα. Εδω αβαθη. Χρειαζεται χειρουργικη ακριβεια στην πλευση. Ενα λαθος, και κολλησες. Συγχαρητηρια. Παρε τηλεφωνο τη ρυμουλκα και κρατα και 300€ στο χερι.

Σημαδευεις τη σημαδουρα. Μηπως σηκωσες την καρινα απο φοβο μην κολλησεις; Ευγε, τωρα σε παρασερνει ο ανεμος εκτος της ναυτικης οδου, χαιρετα μου τις ξερες.

Τι; θελεις ιστιοπλοΐα; Ορτσα μηπως; Εδω δεν εχει τακ, η οδος ειναι στενη. Δοκιμασε, παρε την μετατοπιση σου κι εφυγες.

Α, ωραια, βγηκαμε στην ανοιχτη λιμνοθαλασσα. Μπα; Τι σημαιακια ειναι αυτα; Ψαραδες; Δυχτια; Αλλαγη πλευσης. Κιαλια. Πού σταματαν τα σημαιακια; Α, εχουμε δρομο ακομη...

Το ενα ματι στη βυθομετρηση. Ειμαστε σε καλο δρομο. Τι αριθμοι ειναι ξαφνικα αυτοι; Δεν το σκαψαν; Μα εδω θα επρεπε να ειναι βαθια! Ελα Χριστε και Παναγια...

Βιοτοπος. Εκατομμυρια πουλια ψαλλουν Αλληλουια. Αρμενιζουμε και ακουμε με κατανυξη. Κιτρινα τα καλαμια, μπλε η θαλασσα κι ο ουρανος, καταπρασινα τα νησια. Αλλοτε παλι, καφεπρασινη η θαλασσα, γκριζος ο ουρανος, βροχη, ανεμος, κρυο. Κανενας ανθρωπος ολη τη μερα. Μονοι στο νερο. Ερημια γυρω τα νησια κι οι ξερες. Ο οριζοντας διαφαινεται. Δεντρα, δαση, συσταδες. Κοιταμε πισω, απο πού ερχομαστε; Σαν απο το τελος του κοσμου.

80

Ειχα πει, θα βγαλω λογο. Το ειχα υποσχεθει. Ειχα μαζεψει καποιες καλες ιδεες. Θα αναφερθω στην ιστορικη διαδρομη, θα μιλησω για τα ιδιαιτερα χαρακτηριστικα, για τα χομπι, θα πω και μια ωραια σοφια που ειχα ακουσει και ταιριαζε. Χρονο ομως δεν ευρισκα. Δεν πειραζει, θα τον γραψω στην πτηση, ελεγα.

Πηρα τον φορητο μαζι μου. Ειχα καποια προσχεδια στο μυαλο. Και με το που παω να γραψω... Δεν εβγαινε λογος. Πληκτρολογω. Τι φραση... Συμβολισμος. Κι αλλο συμβολο. Περιγραφες. Ρε συ, βγαινει ποιημα! Να περιγραφεις τα εργα και να σου βγαινει πορτρετο!

Αυτα ειναι... Μεχρι να προσγειωθουμε το ειχα τελειωσει. Βγηκε κατι μικρο. Απο δυο τρεις σελιδες που αρχικως υπολογιζα. Ομως ολοκληρωμενο. Μετα στο σπιτι το εγραψα στο χερι. Εκανα και μια μικρη αλλαγη (δεν θυμαμαι τι).

Ο λογος ελεχθη. Οι καλεσμενοι το καταλαβαν. «Εκανες την καλυτερη περιγραφη του πατερα σου» ειπε καποιος στο τελος.

Ποιητικες Σημειωσεις 2006 Ι

Σημερα, κανοντας εκκαθαριση, βρηκα ενα παλιο τετραδιο με σημειωσεις απο μαθηματικες παραδοσεις του 2006. Αναμεσα στις σημειωσεις βρηκα διαφορα ποιηματα ή σκιτσα για ποιηματα που ειχα γραψει. Θα τα αναφερω εδω, για να πεταξω το τετραδιο.

Οι σημειωσεις πολλων εντελως για μενα ξεχασμενων ποιηματων ή ποιητικων εξυπναδων εχουν πολλες διορθωσεις/διαγραφες. Παραθετω εδω ενα κειμενο, το οποιο ομως δεν μπορω να το θυμηθω με τιποτα. Μαλιστα, αρχικως σκεφτηκα μηπως μετεφρασα κατι υπαρκτο. Αλλα ψαχνοντας στο διαδικτυο δεν βρηκα κατι παρομοιο, οποτε, οπως αλλωστε φαινεται απο τις διορθωσεις, το ειχα σκεφτει τοτε. Το παρακατω βρισκεται ενα φυλλο μετα απο ενα αλλο κειμενο που εχει ημερομηνια 12/12/06, οποτε πρεπει να γραφτηκε περιπου τοτε.

Μια φραση ή ενα ποιημα μπορει να ειναι ιδεογραμμα για κατι, για το οποίο δεν υπαρχει λεξη.

Το κοινο συνολο

Τι το κοινο εχουν η ιππασια, η ιστιοπλοΐα και το πιλοταρισμα αεροπλανου;

Υπαρχει ενα: η ψυχραιμια. Αν εισαι ανησυχος ή φοβισμενος, το αλογο δεν θα σε εμπιστευτει. Αν σε πιασει πανικος στο καραβι οταν κατι παει στραβα, ουτε το πληρωμα, ουτε το καραβι θα ανταποκριθει. Αν σε κυριευσει ο φοβος στο ανεμοπτερο οταν συμβει κατι απροσδοκητο, δεν θα δεις τη λυση που ειναι στο χερι σου.

Η ψυχραιμια χτιζεται με δυο συστατικα: την εμπειρια και τον χαρακτηρα. Αν εχεις εμπειρια ομως πανικοβαλλεσαι, εισαι ακαταλληλος.

Ο καλος ο καπετανιος...

...στη φουρτουνα φαινεται, λεει ο πολυ σοφος λαος. Κι ομως, σε ενα παρα πολυ καλο αρθρο σχετικα με την ιστιοπλοΐα διαβασα πως το κυριότερο καθήκον του κυβερνήτη είναι να προλαβαίνει και να αποφεύγει τις πιθανές καταστάσεις ανάγκης. Μου φαινεται, πως θα προτιμησω αυτη την ρηση εναντι της παροιμιας. Ειναι αυτο που λεμε, η προφυλαξη ειναι προτιμοτερη απο τη θεραπεια. Διοτι ειναι πιο ευκολο, πιο απλο, πιο φτηνο να προφυλαξεις, παρα να θεραπευσεις.

Το ιδιο ισχυει για καθετι στη ζωη. Υγεια, επαγγελμα, σχεσεις. Των φρονιμων τα παιδια. Ου μπλεξεις. Ερχονται δυσκολοι καιροι.

Jean-Luc van den Heede - ενας Ηρωας

Σημερα ειναι μια μεγαλη μερα. Ας την σημειωσουμε: 29 Ιανουαρίου 2019. Ο Jean-Luc VDH, ενας πραγματικος ηρωας 73 χρονων ολοκληρωσε πρωτος τον περιπλου της γης στο Golden Globe Race σε 212 μερες με παλιου τυπου ιστιοφορο σπαζοντας το ρεκορ ενος αλλου μυθου, του Sir Robin Knox-Johnston, του μονου που τελειωσε τον αντιστοιχο θρυλικο αγωνα το '69. Διπλα στο κρεβατι μου βρισκεται το βιβλιο του αλλου ανταγωνιστη του τότε, Moitessier το ονομα αυτου. Σημερα γραφτηκε ιστορια. Ενας ανθρωπος-εμπνευση για χιλιαδες ανθρωπους σημερα αλλα και αυριο και μεθαυριο, για ανθρωπους που δεν γεννηθηκαν ακομη.

Απο το καλοκαιρι παρακολουθουσα τον αγωνα. Στιγμες αγωνιας με τους συμμετεχοντες που εχαναν το καταρτι κανοντας 360° περιστροφη στη Νοτια Θαλασσα. Οταν η Σουζι περιμενε το κινεζικο φορτηγο να τη σωσει. Οταν ο VDH επαθε ζημια στον Ειρηνικο σε 180° βουτια. Οταν περνουσε το ακρωτηριο Χορν. Οταν ο Μαρκ ζυγωνε στα 50 μιλια. Οταν εμπαινε στο γραναζι των Αζορων... Ακομε δεν τελειωσε ο αγων! Αλλοι 4 ναυτες μενουν. Απο τους 18 αρχικως. Ενας αγωνας για τους πιο σκληρους... Χωρις ηλεκτρονικη πλογηση. Χαρτες και εξαντας. Και εμπειρια...

Σημερα ηταν μια μεγαλη μερα. Δακρυα ερχονταν βλεποντας τον VDH να μπαινει στη Les Sables d' Olonne. Τι τιμη να εισαι μεσα σ' αυτο το πληθος... Δεν υπαρχουν λογια. Οπως του ειπε και ο Knox-Johnston, «εμπειρια, προετοιμασια, αποφασιστικοτητα». Jean-Luc, σ' ευχαριστώ!